ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ: Από άσπονδοι εχθροί στη… λυκοφιλία του ποτού!
Πολλές φορές γίνομαι «δέκτης» ειδήσεων της κοσμικής Αθήνας – πιστεύω να το έχετε αντιληφθεί με όσα γράφω κατά καιρούς. Θα σας το μαρτυρήσω λοιπόν. Τα μεγαλύτερα «ντεσού» βγαίνουν ακόμη και σε μπαράκια στο κέντρο που μπορεί να θεωρούνται απόμερα, αλλά είναι πάντα γεμάτα από αδιάκριτα βλέμματα.
Εκεί όπου οι… παράταιρες συναθροίσεις αποκαλύπτονται. Θα σας δώσω λοιπόν μια είδηση που έκανε πολύ γκελ τόσο σε εμένα όσο και στους ψιθυριστές μου. Μου είπαν λοιπόν ότι είδαν έναν υφυπουργό παρέα με βουλευτή. Θα μου πείτε «εντάξει και τι έγινε…». Δεν είναι τόσο απλό, καθώς έχει περάσει προς τα έξω (και με ευθύνη τους) ότι κοντράρονται (δήθεν). Όμως, το ποτό… έδειξε άλλα πράγματα, καθώς εθεάθησαν να τα «τσούζουν», με λυμένη γραβάτα ο ένας και casual ο άλλος. Οι μόνοι διακριτικοί τελικά ήταν οι άνθρωποι της ασφάλειάς τους. Κάτι σκόρπια που έπιασε ο ένας ψιθυριστής μου παραπέμπουν σε συνωμοσία εναντίον άλλου πολιτικού προσώπου από τον ίδιο πολιτικό χώρο. Από παρασκηνιακή «φαγωμάρα» και ίντριγκα άλλο τίποτα, θα προσέθετα!
Ο «πατριωτισμός» του Αλέξη για τους παλαιούς… πασόκους
Πάω τώρα απευθείας στον Αλέξη, ο οποίος λογικά αυτήν τη χρονιά θα είναι από τους «πρωταγωνιστές». Εννοείται ότι οι όποιες κινήσεις υποστήριξής του δεν είναι κατόπιν σχεδίου από την άνω Κυψέλη αλλά υπακούουν σε αυτό που ο ίδιος αναφέρει συχνά ως «νέα δυναμική από τα κάτω», συνεπώς καλοδεχούμενες. Σε ό,τι αφορά το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού, καμία αλλαγή πλεύσης, «συνεχίζουμε όπως το σχεδιάσαμε» είναι το μότο… Και κάτι τελευταίο αλλά όχι άνευ σημασίας: η δήλωση για τη Βενεζουέλα είναι αυτό που ο ίδιος ονομάζει «πατριωτικό» κόμμα και όποιος-α κατάλαβε, κατάλαβε. Οι παλαιοί πασόκοι πάντως ξέρουν…
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ: Η παλαιά φρουρά και η αποστολή του Νέζη
Θα σας πάω σε ένα inside νεοδημοκρατικό θέμα που έχει βαρέσει καμπανάκι στην Πειραιώς. Δεν είναι μυστικό πως το «μοντέλο» της πλήρους ανανέωσης φαίνεται να προσκρούει σε έναν τοίχο: αυτόν της αδρανοποίησης. Πολλά ιστορικά στελέχη, άνθρωποι που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της παράταξης στις τοπικές κοινωνίες, έχουν επιλέξει τη μερική αποστασιοποίηση, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στο επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας. Πλέον η εντολή από το Οργανωτικό είναι σαφής και κατεπείγουσα. Μεγαλύτερη ενεργοποίηση του τομέα παλαιών στελεχών, που δεν αφήνει περιθώρια για πειραματισμούς. Το πόστο αυτό, όπως έμαθα, πρέπει να αναληφθεί από «παλιούς» – ανθρώπους που γνωρίζουν την ανθρωπογεωγραφία του νομού τους, που ξέρουν ποιος είναι ποιος και κυρίως που μπορούν να σηκώσουν το τηλέφωνο και να πείσουν τους απογοητευμένους να επιστρέψουν στη μάχη. Πίσω από αυτήν τη στρατηγική επιστροφής στις ρίζες βρίσκεται ο άνθρωπος που γνωρίζει το κόμμα όσο ελάχιστοι: ο Θανάσης Νέζης.
Ο στενός σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει αναλάβει προσωπικά την εποπτεία του εγχειρήματος. Διατηρεί εξάλλου ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με στελέχη όλων των γενεών της ΟΝΝΕΔ, ενώ διαθέτει το απαραίτητο «πολιτικό αισθητήριο» για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ της κεντρικής διοίκησης και της βάσης.
Το παρασκήνιο της Μεσογείων με πιέσεις, «χτυπήματα» και… σκιά των «κρίσεων»
Σήμερα στην «Political» θα διαβάσετε το «powergame» που παίζεται για το εθνικό όχημα. Πριν φτάσετε όμως σε αυτήν τη σελίδα, θα σας πω για το παρασκήνιο στους διαδρόμους της Μεσογείων, όπου η κουβέντα έχει αρχίσει να βαραίνει. Προσέξτε. Το «πάγωμα» των διαδικασιών για την προμήθεια νέων φορτηγών που θα αντικαταστήσουν τα θρυλικά STEYR και ΡΕΟ δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως μια ακόμη τεχνική καθυστέρηση αλλά ως πολιτική αμηχανία που μεταφράζεται σε επιχειρησιακό κενό. Και αυτό για τους στρατιωτικούς είναι πάντα το χειρότερο σενάριο. Στρατιωτικός ψιθυριστής μου, ο οποίος τιμάει τα γαλόνια του, μου περιέγραψε το βαρύ κλίμα, καθώς, όπως μου εξήγησε, ανώτατοι αξιωματικοί εκφράζουν ήδη δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι οι «αυτοκινητάδες» Συγγελίδης και Σαρακάκης αφέθηκαν να «τζογάρουν» και να… χτυπιούνται για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Όπως τονίζουν -χωρίς να υψώνουν προς το παρόν τους τόνους, καθώς έρχονται και κρίσεις σε λίγες μέρες- «δεν μπορούμε να μιλάμε για “θόλους” και σύγχρονα αντιαεροπορικά χωρίς αξιόπιστες πλατφόρμες μεταφοράς».
Με το «λίγο ακόμη» να έχει γίνει μόνιμη επωδός, κάποιοι μιλούν για φόβο πολιτικού κόστους και άλλοι για προσπάθεια να ισορροπήσουν τις αντικρουόμενες πιέσεις. Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ κανενός. Και όσο οι «αυτοκινητάδες» κονταροχτυπιούνται, κάποιοι αξιωματικοί μετρούν χιλιόμετρα σε οχήματα που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται ήδη σε μουσείο.
ΚΟΥΙΖ 1: Η «επιστροφή» που συζητείται πολύ!
Πάω τώρα σε ένα κουίζ, αλλά επειδή διάγουμε χρονιάρες μέρες, στο τέλος θα σας δώσω τη… λύση. Λοιπόν, στα νεοδημοκρατικά στέκια συζητείται πολύ ο ανασχηματισμός. Προφανώς, θα έλεγα, άλλωστε πολλοί είναι σε αναμμένα κάρβουνα περιμένοντας την «εντολή» του Κυριάκου για να αγοράσουν… κοστούμι. Όμως, ακούγεται όλο και περισσότερο ένα συγκεκριμένο όνομα το οποίο μπορεί για κάποιους να θεωρείται μεγάλο ερωτηματικό, για άλλους όμως θα είναι μια… φυσιολογική εξέλιξη. Άντε, να το πάρει το ποτάμι. Αναφέρομαι στον Μάκη Βορίδη, η αξιοποίηση του οποίου στο επόμενο κυβερνητικό σχήμα θα είναι μια… αποστολή στην προσέγγιση των συντηρητικών ψηφοφόρων.
Ορισμένοι δε, λένε στην «πιάτσα» ότι επί των ημερών του στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης τα είχε πάει πολύ καλά με τους αγρότες και εκείνοι έπιναν νερό στο όνομά του. Δεν σημαίνει βέβαια ότι θα επιστρέψει σε αυτό το υπουργείο. Πάντως, το αποτύπωμά του στην κυβέρνηση λείπει.
ΚΟΥΙΖ 2: Το βέτο ενός χρήσιμου υπουργού για άλλο… υπουργό ενόψει ανασχηματισμού
Καπάκι, ναι, θα σας δώσω ακόμη ένα κουίζ που έχει πολύ ζουμί. Ποιος δημοφιλής και εξαιρετικά χρήσιμος υπουργός της κυβέρνησης, καινοτόμος και δημιουργικός, έχει βάλει βέτο (ενόψει του ανασχηματισμού) στην παραμονή στην κυβέρνηση υπουργού που τον διαδέχθηκε εκεί όπου ήταν πριν, διότι δεν συνέχισε το μεταρρυθμιστικό έργο του; Αν έχει δίκιο; Πιθανότατα. Και πλέον έχει και την ισχύ να επιβάλει τα θέλω του, επικαλούμενος μάλιστα σοβαρό θέμα.
Και έρχεται η μάχη των… πιτών
Και μέσα σε όλα όσα συμβαίνουν, καταλαβαίνω (από τις προσκλήσεις που έχουν σταλεί) ότι ξεκινάει η μάχη της… πίτας. Προσδεθείτε. Πολλοί καθημερινά θα «διακτινίζονται» και το υλικό στα κοινωνικά δίκτυα θα δίνεται με το… κιλό! Να λυπάστε πάντως αυτούς που προσφωνούν τους επισήμους και πιο πολύ ακόμη αυτούς που ξεχνούν να προσφωνήσουν τον κάθε «ξέρεις ποιος είμαι εγώ». Καλά κουράγια, συναγωνιστές-εκφωνητές στις «γαλάζιες» οργανώσεις.
Η γκρίνια για το γραφείο του Σπανάκη και η… αλαζονεία
Οι πάντες γνωρίζουν ότι εκεί στα νότια ο κόσμος γκρινιάζει με ορισμένους «γαλάζιους». Και δεν είναι παίξε-γέλασε. Με πληροφόρησαν ότι τα μεγαλύτερα παράπονα εκφράζονται για το πολιτικό γραφείο του υφυπουργού Εσωτερικών Βασίλη Σπανάκη.
Προσέξτε. Εκεί κατοικοεδρεύει πρώην συνεργάτιδα της Κατερίνας Παπακώστα. Όμως, το σύστημα δεν αποδίδει και αυτό στις λαϊκές γειτονιές των νοτίων, όπου απευθύνεται ο υφυπουργός και βουλευτής, είναι πρόβλημα. Στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου τα παράπονα για αλαζονεία φτάνουν σωρηδόν, ετοιμάζονται, όπως μας είπαν, να παρέμβουν προτού το πράγμα ξεφύγει τελείως!
Το… φωτογραφικό ημερολόγιο της Κίμπερλι με το ελληνικό πρόσωπο-έκπληξη!
Σκρολάροντας στα κοινωνικά δίκτυα, το μάτι μου έπεσε πάνω στην Κίμπερλι (έχω μέρες να γράψω) και στην πρώτη «καρφιτσωμένη» πινέζα της στο Instagram, η οποία με γκέλαρε. Είδα λοιπόν ότι έχει δημιουργήσει το δικό της διαδικτυακό φωτογραφικό ημερολόγιο με όσα έκανε το 2025, διανθισμένο με σημαντικές φωτό από τη χρονιά που μας πέρασε.
Και τι διαπίστωσα; Ότι λείπουν αρκετά… βαριά ονόματα. Αντίθετα, είδα ένα πρόσωπο που πραγματικά με εντυπωσίασε. Και αναφέρομαι στον Έλληνα επίτροπο Απόστολο Τζιτζικώστα, ο οποίος «μοστράρεται» σε αυτό το φωτογραφικό άλμπουμ της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ρε μπράβο…
Εις σάρκαν… μίαν
Θα σας δώσω ακόμη ένα πολιτικό «ντεσού», καθώς έμαθα περισσότερες πληροφορίες. Ένα πρώην… πολιτικός αρχηγός, τον οποίο πλέον έχουν κερδίσει οι «ραδιοσυχνότητες», προσπαθεί να κουμπώσει σε ένα πολιτικό σχήμα που σκέφτεται να κατέβει στις εκλογές. Οι συζητήσεις, όπως μαθαίνω, είναι σε καλό επίπεδο και προφανώς ο «γάμος» δεν θα αργήσει να ανακοινωθεί.
Επικίνδυνες… πτήσεις για τον Γρηγόρη
Και θα ολοκληρώσω τη σημερινή μας βόλτα με τον Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος συνεχίζει να «ρουφάει» βιβλία!
Σε ακόμη μια ανάρτησή του έδειξε μια ιδιαίτερη αδυναμία σε κείμενα που συνδυάζουν τη δράση με τη βαθιά φιλοσοφία. Το τελευταίο του βιβλίο «Γη των Ανθρώπων» (Terre des Hommes, 1939) του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ είναι ένα αυτοβιογραφικό χρονικό-δοκίμιο που θεωρείται από τα κορυφαία έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Εξυπερύ περιγράφει τις εμπειρίες του ως πιλότου της Aéropostale, μεταφέροντας το ταχυδρομείο πάνω από επικίνδυνες περιοχές (Σαχάρα, Άνδεις, Ατλαντικός). Να σημειώσω ότι το βιβλίο αναδεικνύει την αλληλεγγύη και το πώς οι άνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους, την αξία της φιλίας και την αναζήτηση της ουσίας πίσω από την υλική καθημερινότητα.
