Περίπου 100 άνθρωποι την ώρα πεθαίνουν σύμφωνα με τον ΠΟΥ
Την εποχή που υπάρχει η μεγαλύτερη «βάση» επικοινωνίας με χιλιάδες διαδικτυακές πλατφόρμες, όπου μπορείς να στείλεις μήνυμα στην άλλη άκρη του πλανήτη, έχει χαθεί η ουσιαστική ανθρώπινη επαφή. Όσο τα social media μας φέρνουν ηλεκτρονικά κοντά, τόσο ουσιαστικά χανόμαστε.
Άνθρωποι που χάνονται μέσα στην σιωπή, οδηγώντας τον εαυτό τους στην απομόνωση, ψάχνοντας μία αληθινή σύνδεση που αδυνατούν να βρουν και δημιουργείται ένα κενό. Τη μοναξιά. Προσοχή, η μοναξιά διαφέρει από τη μοναχικότητα. Η μοναχικότητα είναι μία ευσυνείδητη επιλογή που δε σε «τρομάζει» και δεν είναι παντοτινή.
Εμείς μιλάμε για το κενό της μοναξιάς. Το κενό αυτό δεν είναι ψυχολογικό μόνο, αφού ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, έδειξες πως είναι και σωματικό, αφού η μοναξιά… σκοτώνει! Κυριολεκτικά. Η έκθεση του ΠΟΥ παρουσίασε πως 100 άνθρωποι την ώρα χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της… μοναξιάς.
Αυτό μεταφράζεται σε πάνω από 871.000 ανθρώπους τον χρόνο. Η μοναξιά παύει να είναι κατάσταση και γίνεται επιδημία. Μάλιστα ξεπερνά μερικές από τις πιο θανατηφόρες ασθένειες της εποχής μας.
Η νέα έκθεση του ΠΟΥ, με τίτλο From Loneliness to Social Connection: Charting the Path to Healthier Societies, εξηγεί ότι μοναξιά είναι εκείνο το επίμονο συναίσθημα που νιώθεις όταν η κοινωνική σου ζωή δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που χρειάζεσαι. Η κοινωνική απομόνωση είναι η αντικειμενική απουσία κοινωνικών επαφών. Και τα δύο είναι βλαβερά για το σώμα σου.
Σοβαροί κίνδυνοι
Η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακών παθήσεων, διαβήτη, γνωστικής εξασθένησης και πρόωρου θανάτου.
Οι μοναχικοί άνθρωποι έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη και μπορεί επίσης να αντιμετωπίσουν αυξημένο άγχος και αυτοκτονικές σκέψεις. Πρόκειται για μια βιολογική ωρολογιακή βόμβα, που απειλεί όχι μόνο την κοινωνική ζωή αλλά και την ίδια την ζωή.
Η μοναξιά ως επιδημία
Μπορεί να κάνετε ατελείωτο «scroll» και τα «likes» να πέφτουν βροχή, όμως φαίνεται πως η ψηφιακή εποχή έχει γιγαντώσει το πρόβλημα, ειδικά σε πιο νέους, που ζουν σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα. «
Όμως το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στα κινητά μας. Η κακή υγεία, η οικονομική ανασφάλεια, τα κενά στην εκπαίδευση, η μοναχική διαβίωση και η απουσία κοινοτήτων με δημόσιους χώρους ή δυνατότητα ενός περιπάτου, όλα συμβάλλουν στην εντεινόμενη κρίση μοναξιάς.
Θεμελιώδεις αλλαγές
Η στρατηγική του ΠΟΥ για την αντιμετώπιση της μοναξιάς απαιτεί θεμελιώδεις, συστημικές αλλαγές: χάραξη πολιτικών που προάγουν την κοινωνική αλληλεπίδραση, χρηματοδότηση της σχετικής έρευνας, καλύτερους τρόπους μέτρησης και παρατήρησης της μοναξιάς, καθώς και δημόσιες καμπάνιες που υπενθυμίζουν στους ανθρώπους τη σημασία της επικοινωνίας, ακόμη και με άτομα που δεν γνωρίζουμε, πάντα με λογική και με ασφάλεια.
Σε αντίθεση με τη μοναξιά και την απομόνωση, η κοινωνική σύνδεση λειτουργεί σαν «μαξιλάρι ασφαλείας»: μειώνει τη φλεγμονή, βελτιώνει την ψυχική υγεία και υποστηρίζει την μακροζωία. Δυστυχώς η κοινωνική απόσταση καθρεφτίζεται σήμερα σε κάθε πτυχή της ζωής μας και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικών δημόσιας υγείας, οφείλουν να αναζητήσουν λύσεις. Ίσως πάλι, ο καθένας ατομικά, να πρέπει απλώς να απαντήσει σε εκείνο το μήνυμα που αγνόησε πριν από λίγες ημέρες.
