Ενώ ο πόλεμος στο Ιράν εισέρχεται στην τρίτη κρίσιμη εβδομάδα του, μια παρασκηνιακή διπλωματική κινητικότητα φέρνει στο φως τις βαθιές ανησυχίες των αραβικών κρατών του Κόλπου. Σύμφωνα με το Reuters, αρκετές χώρες της περιοχής πιέζουν τώρα τις Ηνωμένες Πολιτείες να μην αποσύρουν τις δυνάμεις τους πρόωρα, αλλά να συνεχίσουν τις επιθέσεις μέχρι να εξουδετερωθεί πλήρως η στρατιωτική ισχύς της Τεχεράνης.
Ο φόβος της «επόμενης ημέρας»
Οι κυβερνήσεις του Κόλπου, αν και δεν ζήτησαν την έναρξη του πολέμου, εκφράζουν πλέον ανοιχτά τον φόβο ότι ένας βιαστικός τερματισμός της επιχείρησης θα άφηνε το Ιράν ικανό να απειλήσει τις πετρελαϊκές υποδομές, τις ναυτιλιακές οδούς και τους εμπορικούς κόμβους που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των οικονομιών τους.
Οι πρόσφατες επιθέσεις με πυραύλους και drones κατά αμερικανικών βάσεων, καθώς και οι διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ, έχουν ενισχύσει την πεποίθηση ότι η επιβίωση των ιρανικών πυραυλικών δυνάμεων θα αποτελεί μόνιμο κίνδυνο για την ενεργειακή σταθερότητα της περιοχής.
Η οργή της Τεχεράνης και η πίεση Τραμπ
Από την πλευρά του, ο ανώτατος αξιωματούχος ασφαλείας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά των ισλαμικών κρατών, κατηγορώντας τα ότι εγκατέλειψαν την Τεχεράνη και επιτρέπουν τη χρήση των εδαφών τους για επιθέσεις εναντίον της.
«Αναμένεται από το Ιράν να κάθεται άπραγο;» διερωτήθηκε δηκτικά, απορρίπτοντας τις δικαιολογίες των γειτόνων του.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ ασκεί πιέσεις στα μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, Εμιράτα κ.α.) να στηρίξουν δημόσια την αμερικανο-ισραηλινή εκστρατεία.
Στόχος της Ουάσιγκτον είναι να προσδώσει «διεθνή νομιμότητα» στην επιχείρηση, αν και τα αραβικά κράτη διστάζουν να δράσουν μονομερώς, φοβούμενα άμεσα ιρανικά αντίποινα στο έδαφός τους.
Σκληροί υπολογισμοί για την ενέργεια
Για τους ηγέτες της περιοχής, ο υπολογισμός είναι πλέον ξεκάθαρος: αν οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν δεν υποβαθμιστούν σε βαθμό που να μην αποτελούν πλέον απειλή, η «ενεργειακή ζωτική γραμμή» του πλανήτη θα παραμένει όμηρος σε κάθε μελλοντική κλιμάκωση.
