Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει ένα τεράστιο πολιτικό κενό στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης και για αυτόν τον λόγο οι πρωτοβουλίες είναι αρκετές, όμως με αμφίβολο προς το παρόν αποτέλεσμα
Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη δεν θέλει ούτε να ακούει για συνεργασίες. Όχι εκλογικές, καλάκαλά ούτε κοινοβουλευτικές μετά το «πάθημα» της πρότασης μομφής, για την οποία ακόμα τα «πράσινα» στελέχη ψέγουν τον πρόεδρο, επειδή «τόλμησε» να συμπορευτεί με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Στη Νέα Αριστερά, Ευκλείδης Τσακαλώτος και Γαβριήλ Σακελλαρίδης «μπλόκαραν» τον δρόμο της συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αντιτείνοντας μια «ευρύτερη» συμμαχία των… απροθύμων. Κάπως έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ έμεινε μόνος να παλεύει για μια συμπόρευση που όλοι οι υπόλοιποι «ξορκίζουν». Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι οι πιθανότητες να υπάρξει μια τέτοια σύγκλιση έχουν εκμηδενιστεί. Όπως άλλωστε σχολίαζε πριν από έναν αιώνα και κάτι ο Λένιν, «υπάρχουν δεκαετίες στις οποίες τίποτα δεν συμβαίνει και υπάρχουν εβδομάδες στις οποίες συμβαίνουν δεκαετίες». Κάτι σαν το δικό μας «όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος».
Όσο λοιπόν οι δημοσκοπήσεις συνεχίζουν να δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστά 2009, τη Νέα Αριστερά εκτός Βουλής και το ΠΑΣΟΚ να παλεύει με την Πλεύση Ελευθερίας για τη δεύτερη θέση και όχι με τη Νέα Δημοκρατία για την πρώτη, όχι μόνο οι φήμες θα φουντώνουν, τα «δείπνα» θα πληθαίνουν και η κουβέντα θα ανακυκλώνεται, αλλά ενδέχεται κάποια στιγμή, όσο πλησιάζουμε στις κάλπες, να πάρουν και υλική διάσταση.
Το δίλημμα το είχε θέσει ξεκάθαρα ο Χρήστος Σπίρτζης αμέσως μετά την ήττα των εθνικών εκλογών του 2023, λέγοντας ότι δεν μπορεί παρά να υπάρξει ενοποίηση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και πως αν αυτό δεν γίνει συγκροτημένα -μέσα δηλαδή από Συνέδρια των δύο κομμάτων-, τότε πιθανότατα θα προκύψει από «πρωτοβουλίες που θα ληφθούν και θα ανταποκριθεί μια μεγάλη βάση του ελληνικού λαού και της Κεντροδεξιάς ακόμα».
Η πρωτοβουλία Κατσέλη
Όσο λοιπόν τα κόμματα που εμπλέκονται σ’ αυτήν τη συζήτηση κωλυσιεργούν, τόσο πληθαίνουν τα «δείπνα», όπως αυτό στο σπίτι της Λούκας Κατσέλη την περασμένη εβδομάδα, στο οποίο συγκεντρώθηκαν περίπου 25 στελέχη της Κεντροαριστεράς, μεταξύ των οποίων η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο Διονύσης Τεμπονέρας και ο Γιάννης Μαντζουράνης από τον ΣΥΡΙΖΑ, η Έφη Αχτσιόγλου από τη Νέα Αριστερά, ο Πέτρος Κόκκαλης, επικεφαλής της κίνησης «Κόσμος», «παπανδρεϊκά» στελέχη του ΠΑΣΟΚ και οι πρώην «πράσινοι» βουλευτές Χρήστος Κοκκινοβασίλης και Δημήτρης Πιπεργιάς. Μάλιστα, η Λούκα Κατσέλη φρόντισε με δηλώσεις της, πριν αλλά και μετά από τη συνάντηση, να μην αφήσει περιθώρια για παρερμηνείες σχετικά με τους σκοπούς της. «Δεν υπάρχει “κενό» στην πολιτική. Θα υπάρξει νέο αξιόπιστο ψηφοδέλτιο στον προοδευτικό χώρο», ξεκαθάρισε η πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ σε δηλώσεις της στη «Ναυτεμπορική».
Οι σχετικές συζητήσεις μάλιστα δεν αφήνουν αδιάφορο και ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, όπως φαίνεται από τη συμμετοχή του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Πουλαντζά, στο οποίο κάνει κουμάντο ο Αλέκος Φλαμπουράρης και πρόεδρός του είναι η Μαρία Ρεπούση, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Έστω και αν το θέμα είναι τα «80 χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου». Ταυτόχρονα πληθαίνουν και οι εκδηλώσεις «ώσμωσης» με πάνελ, στα οποία συμμετέχουν στελέχη από ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά αλλά και ΠΑΣΟΚ.
Την Πέμπτη στα Γιαννιτσά, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση υπό τον τίτλο «Δικαιοσύνη, Κράτος Δικαίου και Δημοκρατία», την οποία διοργάνωσε η τοπική οργάνωση της Νέας Αριστεράς με τη συμμετοχή της Έφης Αχτσιόγλου (λόγω εντοπιότητας), του Χάρη Καστανίδη από το ΠΑΣΟΚ και του Διονύση Τεμπονέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στις 2 Ιουνίου είναι προγραμματισμένη αντίστοιχη εκδήλωση στην Πάτρα και πάλι με Αχτσιόγλου και Καστανίδη και τις προσθήκες του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Αρβανίτη, του πρώην ευρωβουλευτή Πέτρου Κόκκαλη και με συντονιστή στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Μετά το καλοκαίρι
Καθοριστικό ρόλο το επόμενο διάστημα αναμένεται να παίξουν και τα τέσσερα Ινστιτούτα του χώρου, τα οποία βρίσκονται σε διαδικασία προετοιμασίας ενός κειμένου που θα παρουσιάσουν μετά το καλοκαίρι και θα μπορούσε να είναι η βάση μιας συμφωνίας μεταξύ των ενδιαφερόμενων κομμάτων ή και… τμημάτων τους, αν τελικά όλοι στα συνέδριά τους αποφασίσουν υπέρ της αυτόνομης πορείας τους.
Πρόκειται για το Ινστιτούτου ΙΝΕΡΠΟΣΤ που δημιούργησαν ο Γεράσιμος Αρσένης και η Λούκα Κατσέλη το 1992, το «πνευματικό παιδί» του Γιάννη Δραγασάκη, Ινστιτούτο ΕΝΑ, το Eteron, όπου πριν από λίγα χρόνια θήτευσε ο «σκληρός» αντι-ενωσιακός πλέον Γαβριήλ Σακελλαρίδης, και βέβαια το Ινστιτούτο Τσίπρα.
Όσο για το τι θα πράξει ο ίδιος ο Τσίπρας; Προς το παρόν μοιάζει αμφίβολο. Το πρώτο ερώτημα προφανώς αφορά το αν θα παραστεί στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο είναι προγραμματισμένο για τις 13 με 15 Ιουνίου και, βέβαια, αν θα θελήσει να λάβει τον λόγο. Οι μέχρι τώρα πληροφορίες τον θέλουν να φτάνει μέχρι τον συνεδριακό χώρο, όμως το ενδεχόμενο να λάβει τον λόγο μοιάζει προς το παρόν αμφίβολο, αν όχι απίθανο.
