Στην Ελλάδα δυστυχώς, τα πιο σημαντικά επιτεύγματα του δυτικού κυρίως κόσμου έρχονται με καθυστέρηση μερικών δεκαετιών. Στις προηγμένες χώρες η Δημόσια Διοίκηση και κατ’ επέκταση η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποτελεί παραδοσιακά έναν από τους σημαντικότερους αναπτυξιακούς μηχανισμούς. Πρέπει όμως πρώτα να γίνει πεποίθηση κοινή, ότι αυτός είναι ο πραγματικός ρόλος της Αυτοδιοίκησης και αυτός πρέπει να είναι ο ξεκάθαρος στόχος μας.
- Γράφει ο Στέφανος Χρήστου – Πρώην Δήμαρχος Κορυδαλλού – Επικεφαλής της Μείζονος Αντιπολίτευσης – Σύγχρονος Ανθρώπινος Κορυδαλλός Ξανά
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση ως θεσμός είναι ή οφείλει να είναι ταυτισμένη με την Τοπική Αυτονομία και την πολιτική- κοινωνική συμμετοχή. Και βέβαια η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να λειτουργεί ως δημοκρατικό αντίβαρο του υδροκέφαλου κράτους απέναντι στις νέες διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις. Παρουσιάζεται επιτακτική η ανάγκη του αναπροσδιορισμού των αρμοδιοτήτων της ως δημόσιων υποθέσεων, με βάση την άμεση δημοκρατική νομιμοποίηση, που απολαμβάνει καθώς και την αρχή της εγγύτητας προς τους πολίτες.
Τα προαναφερθέντα δεδομένα που δυστυχώς δεν έχουν βρει την εφαρμογή τους μέχρι σήμερα μαζί με την ανεπάρκεια των πόρων, ανακόπτουν τη δυναμική της.
Στις παθογένειες του θεσμού συγκαταλέγονται αφενός η έλλειψη εδραιωμένης πεποίθησης για τη δυναμική του από τους ίδιους τους αιρετούς και αφετέρου η η προκλητική και παράνομη αδιαφάνεια, η κακοδιοίκηση και η αναποτελεσματικότητα. Παρά τις δυσλειτουργίες της η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να σηκώσει δυσανάλογα μεγάλο βάρος για τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, καθόσον και κυρίως η κεντρική εξουσία ευθύνεται για τα τεράστια προβλήματα της χώρας.
Επιτακτική πλέον καθίσταται η εκπλήρωση του μακροχρόνιου αιτήματος της ουσιαστικής φορολογικής αποκέντρωσης ως μοναδική λύση για την οικονομική αυτοτέλεια της.
Η επικείμενη και ήδη συζητούμενη αναθεώρηση του Συντάγματος έχει στην “απ’ έξω” την Αυτοδιοίκηση και δυστυχώς και τα κεντρικά όργανα της δεν επιδεικνύουν το επιβαλλόμενο ενδιαφέρον με σχετικές προτάσεις.
Η οικονομική όμως αυτοτέλεια και η διοικητική – θεσμική αυτονομία μόνο με συνταγματική επιπρόσθετη διάταξη μπορούν να εξασφαλιστούν όπως συμβαίνει σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες των οποίων οι καταστατικοί χάρτες αναφέρονται λεπτομερώς στα σχετικά θέματα.
