Η βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων στο Ιράν έχει προκαλέσει εκατοντάδες θανάτους, όσο οι αρχές προσπαθούν να αποκαταστήσουν την τάξη και να ελέγξουν την οργή των πολιτών. Οι ταραχές, οι οποίες ξεκίνησαν ως αντίκτυπος στην οικονομική κρίση, έχουν εξελιχθεί σε ένα ευρύτερο κίνημα με αίτημα την πτώση του καθεστώτος.
Σύμφωνα με πληροφορίες από ανώνυμο γιατρό στην Τεχεράνη, τουλάχιστον 217 θάνατοι έχουν καταγραφεί σε έξι νοσοκομεία της πρωτεύουσας, με πολλούς να έχουν πέσει θύματα πυρών από πραγματικά όπλα. Η κυβέρνηση, προκειμένου να περιορίσει την ενημέρωση και την επικοινωνία, έχει επιβάλει σχεδόν πλήρη αποκλεισμό του διαδικτύου και των τηλεπικοινωνιών.
A nationwide internet blackout was reported in Iran, internet monitoring group NetBlocks said, as protests over economic hardships continued around the country https://t.co/Sti1POOmTp pic.twitter.com/qmefuEUmra
— Reuters (@Reuters) January 9, 2026
Αναταραχή και αποδιοργάνωση επικρατούν στις δυνάμεις ασφαλείας, με ανώτερους αξιωματικούς να εκφράζουν την αβεβαιότητά τους για τις εντολές που τους δίνονται και να φοβούνται τις επόμενες διαταγές. Η χρήση βίας έχει κλιμακωθεί σε πολλές περιοχές, καθώς οι διαδηλωτές, προερχόμενοι από διάφορα κοινωνικά στρώματα, φωνάζουν συνθήματα όπως «Ελευθερία» και «Θάνατος στον Δικτάτορα». Παρά την αυξημένη προσοχή του καθεστώτος προς αυτές τις ομάδες, η βία παραμένει διαρκής.
Οι ηγέτες του καθεστώτος, όπως ο Αγιουλάχ Αλί Χαμενεΐ, έχουν δηλώσει ότι δεν θα υποχωρήσουν μπροστά σε «ταραχοποιούς», ενώ οι εισαγγελείς προειδοποιούν ότι οι διαδηλωτές ενδέχεται να αντιμετωπίσουν ακόμα και τη θανατική ποινή.
Από την άλλη, ορισμένα κυβερνητικά κτίρια έχουν υποστεί βανδαλισμούς, και οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν χρησιμοποιήσει πολυβόλα σε περιοχές της Τεχεράνης, με αποτέλεσμα πολλοί διαδηλωτές να σκοτωθούν επιτόπου. Αναφορές από ακτιβιστές υποδεικνύουν ότι αρκετά θύματα ήταν νέοι και έχασαν τη ζωή τους έξω από αστυνομικά τμήματα. Ωστόσο, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως το Human Rights Activist News Agency, αναφέρουν μικρότερο αριθμό θανάτων, με τουλάχιστον 63 καταγεγραμμένους, εκ των οποίων οι 49 ήταν πολίτες.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να κερδίσει χρόνο μέσω οικονομικών ενισχύσεων και επαναλαμβανόμενων διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα, ελπίζοντας να διατηρήσει τον έλεγχο. Παράλληλα, η πολιτική δομή του Ιράν περιορίζει την επιρροή του εκλεγμένου Προέδρου, Masoud Pezeshkian, με την εξουσία να παραμένει συγκεντρωμένη στα χέρια του Χαμενεΐ και των Φρουρών της Επανάστασης.
Διεθνείς αναλυτές τονίζουν την ανάγκη για παρεμβάσεις, με κάποιους ακτιβιστές να ελπίζουν ότι προσωπικότητες όπως ο πρώην Σάχης, Reza Pahlavi, ή ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, μπορούν να λειτουργήσουν ως «μοχλοί αλλαγής». Την ίδια στιγμή, οι Κούρδοι διαδηλωτές δηλώνουν πως η αδυναμία του καθεστώτος τους ενθαρρύνει ακόμα περισσότερο.
Ειδικοί όπως ο πολιτικός επιστήμονας, Hossein Hafezian, προειδοποιούν ότι ο αριθμός των θυμάτων πιθανόν να αυξηθεί, καθώς η κυβέρνηση μπορεί να καταφύγει σε ακόμα πιο σφοδρές μεθόδους καταστολής προκειμένου να περιορίσει τις διαδηλώσεις.
