Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις ώρες εργασίας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το β’ τρίμηνο του 2025, μόλις μια δεκαετία μετά τη “φήμη” που είχε κυκλοφορήσει στην Ευρώπη ότι “οι Έλληνες είναι τεμπέληδες”.
του Χρήστου Μυτιλινιού
Η επίδοση αυτή αποτυπώνει όχι μόνο την εργατικότητα των Ελλήνων, αλλά και τη θεσμική αλλαγή που έφερε η ψηφιακή κάρτα εργασίας, η οποία πλέον επιτρέπει την πλήρη και αξιόπιστη καταγραφή των πραγματικών ωρών απασχόλησης.
Συγκεκριμένα, το 20,9% των εργαζομένων στη χώρα εργάστηκε πάνω από 45 ώρες την εβδομάδα, έναντι μέσου όρου 10,8% στην ΕΕ. Πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση στην Ευρώπη, με την Κύπρο (16,6%) και τη Μάλτα (14,6%) να ακολουθούν.
Η ψηφιακή κάρτα έφερε διαφάνεια στις υπερωρίες
Σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου σημαντικό μέρος των υπερωριών παρέμενε αδήλωτο, σήμερα χάρη στην ψηφιακή κάρτα εργασίας, οι υπερωρίες δηλώνονται σε πραγματικό χρόνο και πληρώνονται κανονικά. Αυτό σημαίνει ότι η πρωτιά της Ελλάδας δεν αφορά «μαύρη εργασία» ή αδήλωτες υπερωρίες, αλλά μια ακριβή, θεσμικά καταγεγραμμένη εικόνα της αγοράς εργασίας.
Η μεταρρύθμιση αυτή, που υλοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια, προστατεύει τους εργαζόμενους, ενισχύει τη διαφάνεια, και συμβάλλει στα δημόσια έσοδα. Παράλληλα, αναδεικνύει την προσαρμοστικότητα των επιχειρήσεων στο νέο πλαίσιο.
Ενισχυμένη πλήρης εργασία – Μειωμένη μερική απασχόληση
Στην Ελλάδα μόλις το 6,1% των εργαζομένων εργάζεται έως 19 ώρες την εβδομάδα, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στην ΕΕ, πίσω μόνο από Ρουμανία και Βουλγαρία. Αυτό δείχνει ότι η πλειονότητα των εργαζομένων συμμετέχει πλήρως και ενεργά στην παραγωγική διαδικασία, συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Πολιτική επιλογή με αποτελέσματα
Η κυβέρνηση συνδέει τα στοιχεία της Eurostat με την ευρύτερη στρατηγική της για την αγορά εργασίας:
- Περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις,
- Διαφάνεια και δικαιώματα για όλους,
- Αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού για ανάπτυξη.
Η πρωτιά της Ελλάδας στις ώρες εργασίας δεν είναι πλέον «στατιστική ιδιαιτερότητα», αλλά αποτέλεσμα πολιτικών που κάνουν την εργασία πιο δίκαιη, οργανωμένη και καταγεγραμμένη.
