Η είσοδος νέων ανθρώπων στην πολιτική σκηνή αποτελεί διαχρονικό ζητούμενο μεν, σπάνια εύκολη υπόθεση δε. Ιδίως για όσες και όσους δεν διαθέτουν «πλάτες», οικογενειακά δίκτυα ή κομματικούς μηχανισμούς έτοιμους να τους στηρίξουν, η διαδρομή μοιάζει ανηφορική.
- του Χρήστου Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος-συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)
Κι όμως, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένα νέο πρότυπο πολιτικής ανέλιξης, λιγότερο εξαρτημένο από παραδοσιακά τζάκια και περισσότερο βασισμένο στο προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο. Οι νέες και οι νέοι που μπαίνουν σήμερα στην πολιτική «χωρίς πλάτες» έχουν ένα μεγάλο μειονέκτημα και ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Δεν χρωστούν τίποτα σε κανέναν. Άρα μπορούν να είναι αληθινοί.
Τα κόμματα λένε συχνά ότι θέλουν νέους. Στην πράξη όμως θέλουν νέους που να μοιάζουν… παλιοί.
Πειθαρχημένους, σιωπηλούς, ακίνδυνους. Εκεί έρχεται η σύγκρουση. Γιατί η νέα γενιά δεν θέλει απλώς μια θέση στο ψηφοδέλτιο. Θέλει ρόλο, φωνή και ουσία.
Τι σημαίνει όμως να χτίζεις πολιτικό κεφάλαιο από το μηδέν;
Πρώτα απ’ όλα, σημαίνει παρουσία. Όχι μόνο στα κοινωνικά δίκτυα αλλά και στην κοινωνία. Συμμετοχή
σε συλλογικότητες, τοπικές δράσεις, επαγγελματικούς φορείς, κινήματα ή εθελοντικές πρωτοβουλίες. Οι νέοι που ξεχωρίζουν είναι εκείνοι που έχουν ιστορία προτού αποκτήσουν τίτλο.
Δεύτερον, σημαίνει λόγο. Καθαρό, συνεπή και αναγνωρίσιμο. Τα κόμματα αναζητούν σήμερα στελέχη
που μπορούν να αρθρώσουν πολιτικό λόγο με κοινωνική γείωση , όχι απλώς να αναπαραγάγουν γραμμές.
Η τεκμηρίωση, η επαφή με πραγματικά προβλήματα και η ικανότητα επικοινωνίας με απλούς όρους λειτουργούν ως διαβατήριο αξιοπιστίας.
Τρίτον, σημαίνει αντοχή. Η πολιτική «χωρίς πλάτες» περιλαμβάνει απορρίψεις, καθυστερήσεις και σιωπές. Όσοι επιμένουν χτίζουν σταδιακά προφίλ ανθρώπων που δεν εξαφανίζονται με την πρώτη δυσκολία και αυτό εκτιμάται περισσότερο απ’ όσο φαίνεται.
Τέλος, για να «αρέσει» κανείς στα κόμματα δεν χρειάζεται να αρέσει σε όλους. Χρειάζεται να είναι χρήσιμος,
αυθεντικός και κοινωνικά αναγκαίος. Τα κόμματα, παρά τις αγκυλώσεις τους, αναζητούν φρέσκα πρόσωπα που φέρνουν μαζί τους κοινότητες, ιδέες και αξιοπιστία.
Και κάτι ακόμη, η πολιτική «χωρίς πλάτες» είναι μαραθώνιος, όχι σπριντ. Θα αγνοηθείς. Θα υποτιμηθείς. Θα σου πουν «δεν είναι η ώρα». Αν όμως αντέξεις, κάποια στιγμή δεν θα μπορούν να σε
αγνοήσουν.
Η νέα γενιά στην πολιτική δεν περιμένει πια πρόσκληση. Δημιουργεί τον λόγο και τον χώρο της και αναγκάζει το σύστημα να την προσέξει.
Νέες και νέοι, μπείτε στην πολιτική ακόμη και «χωρίς πλάτες» και αν δεν σας ανοίγουν την πόρτα, φτιάξτε τη δική σας!
Με πολλές ευχές η νέα χρονιά να αποτελέσει σημείο καμπής για τη νέα γενιά στην πολιτική!
