Ποιες πρωτοβουλίες και διεθνείς συμφωνίες θωράκισαν την Ελλάδα αναθεωρητικά καθεστώτα που
την εποφθαλμιούν και τη μετέτρεψαν σε βασικό πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο
Όπως γράφει ο Χρήστος Μυτιλινιός στην εφημερίδα «Political» από τις αμυντικές συμφωνίες και τις ΑΟΖ μέχρι την ενέργεια και τις διεθνείς συμμαχίες, η κυβέρνηση ενίσχυσε την εθνική κυριαρχία και περιόρισε τον ρόλο όσων εποφθαλμιούν τα ελληνικά συμφέροντα.
1.Αμυντική συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας
Η ιστορική συμφωνία του 2021 με τη Γαλλία, με ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, αποτέλεσε σημείο καμπής για τη γεωστρατηγική ισχύ της Ελλάδας. Ήταν η πρώτη φορά που χώρα-μέλος της ΕΕ συμφώνησε εγγράφως ότι θα πολεμήσει στο πλευρό της Ελλάδας σε περίπτωση επίθεσης από τρίτο κράτος. Μαζί ήρθαν και οι φρεγάτες
Belh@rra και τα μαχητικά Rafale, δίνοντας τεχνολογική υπεροχή στο Αιγαίο και το Λιβυκό.
2.Αμυντική εμβάθυνση με τις ΗΠΑ
Η επέκταση της αμυντικής συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με σταθερή παρουσία σε
Αλεξανδρούπολη, Λάρισα και Σούδα, κατοχύρωσε την Ελλάδα ως στρατηγικό κόμβο του ΝΑΤΟ
στην Ανατολική Μεσόγειο. Η προμήθεια των MH60R και η αναβάθμιση των F-16 Viper εξασφαλίζουν αεροναυτική υπεροχή, ενώ η γεωγραφική θέση της χώρας αποκτά πολλαπλασιαστική αξία
για την ασφάλεια των δυτικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή.
3.Υπογραφή ΑΟΖ με Αίγυπτο και Ιταλία
Η Ελλάδα προχώρησε σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο το 2020, εξουδετερώνοντας στην πράξη το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Οι συμφωνίες αυτές κατοχυρώνουν τη μέση γραμμή ως βάση του Δικαίου της Θάλασσας και ακυρώνουν τις απόπειρες Άγκυρας και Τρίπολης να επιβάλουν τετελεσμένα. Η Αίγυπτος πλέον
συντάσσεται πλήρως με τις ελληνικές θέσεις, διαμορφώνοντας ένα σταθερό μέτωπο ανατολικά της Κρήτης.
4.Επέκταση στα 12 νμ στο Ιόνιο
Η απόφαση της κυβέρνησης να επεκτείνει μονομερώς τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, για πρώτη φορά μετά το 1947, ήταν κίνηση υψηλού συμβολισμού. Απέδειξε ότι η Ελλάδα μπορεί και ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα χωρίς εξαρτήσεις. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η επέκταση στο Αιγαίο παραμένει ανοικτή επιλογή, με όλα τα διπλωματικά και στρατηγικά ερείσματα να βρίσκονται στο τραπέζι.
5.Ενεργειακές συμμαχίες
Η συμμετοχή της Ελλάδας στον EastMed Gas Forum (μαζί με Αίγυπτο, Ισραήλ, Κύπρο, Ιορδανία, Γαλλία και Ιταλία) κατέστησε τη χώρα κεντρικό ενεργειακό παίκτη στη ΝΑ Μεσόγειο. Παράλληλα, η υπογραφή συμφωνιών για υποθαλάσσια καλώδια διασύνδεσης (EuroAfrica – EuroAsia) δείχνει ότι η Αθήνα δεν περιορίζεται σε ρόλο μεταφορέα, αλλά διεκδικεί μερίδιο επιρροής στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.
6.Πρωτοβουλίες στον ΟΗΕ και στη Χάγη
Η ελληνική διπλωματία έχει προχωρήσει σε επίσημες προσφυγές και απαντήσεις στον ΟΗΕ αποδομώντας τις παράνομες αξιώσεις της Λιβύης και της Τουρκίας. Επιπλέον, η ανοικτή πρόταση προσφυγής στη Χάγη, με υπογραφή συνυποσχετικού, δείχνει ότι η Ελλάδα δεν φοβάται τον διάλογο, αρκεί να γίνεται με βάση το διεθνές δίκαιο. Αυτή η θεσμική προσέγγιση ενισχύει την εικόνα νομιμότητας που χτίζει η χώρα στο εξωτερικό.
7.Ανάδειξη της Σούδας σε στρατηγικό κόμβο
Η ναυτική βάση της Σούδας, ενισχυμένη πλέον με αμερικανική παρουσία, αποτελεί το βασικότερο σημείο αεροναυτικής επιτήρησης της Ανατολικής Μεσογείου. Με πλεονεκτική γεωγραφική θέση, δυνατότητες υποστήριξης πλοίων και πρόσβαση σε επιχειρήσεις μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα, η Σούδα είναι στρατηγικό εργαλείο επιρροής και αποτροπής απέναντι σε αναθεωρητικά καθεστώτα.
8.Σχέσεις με κράτη του αραβικού κόσμου
Η ελληνική διπλωματία πέτυχε τα τελευταία χρόνια σημαντική προσέγγιση με Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ και Αίγυπτο. Μέσα από κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, επενδυτικές πρωτοβουλίες και υποστήριξη σε κρίσιμες ψηφοφορίες (όπως για τη UNRWA), η Ελλάδα χτίζει εμπιστοσύνη στον αραβικό κόσμο, περιορίζοντας τα ερείσματα της Τουρκίας και της Λιβύης στις ίδιες περιοχές.
9.Αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού με ευρωπαϊκούς όρους
Η διαχείριση του Μεταναστευτικού από το 2019 και μετά ήταν πολιτική αποτροπής αλλά και ευρωπαϊκής ευθύνης. Από τα γεγονότα στον Έβρο το 2020 μέχρι τις επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο και τη συνεργασία με Frontex, η Ελλάδα επανέφερε την έννοια των συνόρων. Με αυτό τον τρόπο έκοψε το εργαλείο πίεσης που χρησιμοποιούσαν Τουρκία και Λιβύη, επιχειρώντας να εργαλειοποιήσουν τις προσφυγικές ροές.
10.Η διεκδίκηση διεθνούς ρόλου με θεσμικό βάθος
Η Προεδρία της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ τον Ιούλιο του 2025 και οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τη θαλάσσια ασφάλεια και τη διεθνή συνεργασία έδειξαν ότι η Ελλάδα δεν αρκείται στον ρόλο του παρατηρητή. Πρωτοστατεί, νομοθετεί, προτείνει λύσεις. Και το κάνει όχι για να προκαλέσει αλλά
για να εγγυηθεί τη σταθερότητα.
Σταθερή δύναμη
Όλες οι παραπάνω κινήσεις αποτυπώνουν μία και μόνη πραγματικότητα: η Ελλάδα είναι σήμερα η μόνη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο με θεσμική συνέχεια, στρατιωτική αξιοπιστία και ενεργειακό όραμα. Η Τουρκία παλινδρομεί ανάμεσα στον τακτικισμό και την επιθετικότητα. Η Λιβύη είναι θεσμικά ακυβέρνητη και εσωτερικά διασπασμένη.
Αντίθετα, η Ελλάδα:
• Διατηρεί σταθερή κυβέρνηση από το 2019.
• Έχει συνεκτική στρατηγική εξωτερικής πολιτικής.
• Παραμένει πιστή στο ευρωπαϊκό και διεθνές
πλαίσιο κανόνων.
Αυτός είναι και ο λόγος που η Ελλάδα δεν ενοχλεί μόνο με αυτά που κάνει, αλλά κυρίως με αυτά που εκπροσωπεί: τη νομιμότητα, την κυριαρχία και την ειρήνη απέναντι σε όσους επενδύουν στη σύγχυση και την αποσταθεροποίηση.
