Ο Ντόναλντ Τραμπ απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι η παγκόσμια διπλωματία δεν είναι βαρετή υπόθεση, αρκεί να της αφαιρέσεις το πρωτόκολλο και να προσθέσεις λίγη προσωπική πικρία.
Σύμφωνα με το Bloomberg, ο Αμερικανός πρόεδρος έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό της Νορβηγίας Γιόνας Γκαρ Στέρε, στην οποία εξηγεί ότι, επειδή δεν του έδωσαν το Νόμπελ Ειρήνης, πλέον δεν αισθάνεται υποχρεωμένος να σκέφτεται μόνο την ειρήνη. Με απλά λόγια: «Αφού δεν μου δώσατε βραβείο, θα σας πάρω νησί».
Η λογική είναι απλή και βαθιά ανθρώπινη. Όταν δεν παίρνεις το βραβείο “Μαθητής της Χρονιάς”, δεν γίνεσαι καλύτερος μαθητής, ζητάς τον έλεγχο της Γροιλανδίας.
Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι σταμάτησε «οκτώ πολέμους ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ», μια διατύπωση που θυμίζει διαφήμιση απορρυπαντικού: καθαρίζει 8 λεκέδες και άλλους τόσους αν τηλεφωνήσετε τώρα. Το πρόβλημα είναι ότι, αντί για δώρο κουζίνας, ζητά ένα νησί μεγαλύτερο από τη Γαλλία.
Στην επιστολή εξηγεί επίσης ότι η Δανία δεν έχει σοβαρούς τίτλους ιδιοκτησίας στη Γροιλανδία, γιατί «ένα πλοίο αποβιβάστηκε εκεί πριν από εκατοντάδες χρόνια». Πρόκειται για νομική θεωρία που ανοίγει νέους ορίζοντες: αν ισχύει, τότε οι Βίκινγκς δικαιούνται το μισό Λονδίνο και οι Αργοναύτες την Κολχίδα.
Ο πρόεδρος επιμένει ότι ο κόσμος δεν είναι ασφαλής χωρίς «πλήρη και ολοκληρωτικό έλεγχο της Γροιλανδίας». Μέχρι χθες νομίζαμε ότι η παγκόσμια ειρήνη εξαρτάται από τη διπλωματία, τον ΟΗΕ και τις συνθήκες. Τελικά εξαρτάται από έναν παγετώνα και την καλή διάθεση ενός ανθρώπου που ήθελε μετάλλιο.
Στο μεταξύ, η Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ διευκρίνισε ότι το βραβείο δεν μεταβιβάζεται, ακόμη κι αν κάποιος πάρει το μετάλλιο στο σπίτι του. Με άλλα λόγια: μπορείς να πάρεις το τρόπαιο, αλλά όχι και τη δόξα — κάτι σαν να σηκώνεις το Κύπελλο Πρωταθλητών στο PlayStation και να ζητάς παρέλαση στο Σύνταγμα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες παρακολουθούν αμήχανοι. Η ΕΕ συζητά αντίμετρα δισεκατομμυρίων, προσπαθώντας να απαντήσει σοβαρά σε μια κρίση που ξεκίνησε επειδή κάποιος δεν πήρε βραβείο. Είναι ίσως η πρώτη φορά στην ιστορία που η διεθνής ασφάλεια συνδέεται τόσο άμεσα με τα αισθήματα ενός ανθρώπου.
Το νέο δόγμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής φαίνεται ξεκάθαρο: «Αν δεν με βραβεύσετε, θα σας τιμωρήσω γεωγραφικά».
