Πριν δέκα χρόνια ήρθε στο προσκήνιο ως ένας
από τους πλέον ελπιδοφόρους Έλληνες αθλητές.
Το μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ18 στο Κάλι ήταν η αρχή μιας πορείας που ο Εμμανουήλ Καραλής είχε ονειρευτεί από μικρό παιδί. Πριν φτάσει όμως να αποτελεί μόλις τον τέταρτο επικοντιστή όλων των εποχών παγκοσμίως χρειάστηκε να διαβεί δύσκολες και ψυχοφθόρες διαδρομές.
Ο 26χρονος «Μανόλο» διανύει την καλύτερη περίοδο της καριέρας του. Οι 11 αγώνες πάνω από τα 6,00 μ μέσα στο έτος, τα μετάλλια στον κλειστό στίβο και η υψηλή αυτοπεποίθηση του επιτρέπουν να θέτει πολύ υψηλούς στόχους στο φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ο αθλητής θα πάρει μέρος στο πέμπτο Παγκόσμιο την καριέρας του και θα διεκδικήσει το πρώτο του μετάλλιο στη διοργάνωση. Το μοναδικό που λείπει από τη συλλογή του.
«Είμαι έτοιμος να κάνω έναν καλό προκριματικό. Οι προκριματικοί στο αγώνισμα μας είναι δυσκολότεροι από τους τελικούς. Θα είναι 32 αθλητές και θα κάνουμε δύο άλματα, αν κάνεις ένα άκυρο, θα πρέπει να περιμένεις 30 με 45 λεπτά. Πρώτος στόχος είναι δύο καθαρά άλματα, να περάσω και να ξεκουραστώ. Έχει πάει πολύ καλά όλη η προετοιμασία. Όλα τα παιδιά είναι σε καλή διάθεση, είχαμε καλό κλίμα στο Μισάτοι. Ελπίζω να καταφέρουμε να παραμείνουμε υγιείς και να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε,» είπε αρχικά ο «Μανόλο» και συμπλήρωσε για την επικείμενη κούρσα με τον Μόντο Ντουπλάντις:
«Εξαρτάται από την ημέρα που θα βρεθούμε εγώ κι εκείνος. Τις περισσότερες φορές που έχω δείξει πως μπορώ να πηδήξω πάνω από τα 6,00 μ., δημιουργείται μια ψυχολογική πίεση και αναγκάζεται και ο Μόντο να κάνει περισσότερα άλματα. Αυτό που θέλω είναι να ευχαριστηθώ τον αγώνα και, στα μεγάλα ύψη, να γίνει μια πολύ ωραία μάχη. Από εκεί και πέρα, αν το απολαύσω και νιώσω ότι το σώμα μου μπορεί να πάει ψηλά, τότε μπορεί να δούμε κάτι πολύ όμορφο. Ελπίζω όλα να πάνε όπως έχω προγραμματίσει και να τα καταφέρω. Πρέπει να έχω καθαρά άλματα και να τον αναγκάσω να κάνει περισσότερα από έξι με επτά άλματα».
Για το πως αισθάνεται όταν βλέπει τον πήχη πάνω από τα 6,10 μ., είπε: «Την πρώτη φορά που είδα τα 6,10 μ. είπα: «Τι βουνό είναι αυτό! Πάμε να δούμε και βλέπουμε. Η δεύτερη φορά ήταν καλύτερη, η τρίτη ακόμη καλύτερη. Όσο περισσότερη τριβή έχεις με τέτοια ύψη, τόσο φεύγει από το μυαλό σου εκείνο το “ βουνό” που έβλεπες στην αρχή. Αν όλα πάνε καλά και ξαναδώ αυτό το ύψος, ελπίζω να το πετύχω. Θα είναι το ιδανικό να συμβεί σε αυτόν τον αγώνα».
