Τόσο η Ορθόδοξη όσο και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του στις 20 Ιουλίου
Το όνομα «Ηλίας» είναι εξελληνισμένη λέξη του Εβραϊκού ονόματος Ελιγιάχιου ή Ελιγιαχιού (Eliyáhu, אֱלִיָּהוּ) ή Ελάια ή Ελάγια, που σημαίνει «Θεός μου είναι ο Γιαχ» ή «Θεός μου είναι ο Ιεχωβάς» ή «Θεός είναι ο Ιεχωβάς» ή «Θεός μου είναι αυτός που υπάρχει».
Ο προφήτης Ηλίας είναι γνωστός στην χριστιανοσύνη από την Παλαιά Διαθήκη. Ήταν γιος του Σάβωκ και καταγόταν από ένα χωριό της Γαλαάδ, δυτικά του Ιορδάνη ποταμού, τη Θέσβη, εξ ου και το προσωνύμιο «Θεσβίτης». Έδρασε στα χρόνια του βασιλιά Αχαάβ, κατά τον 10ο – 9ο αιώνα π.Χ.
Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ο Ηλίας αναλήφθηκε στους ουρανούς. Τον πήρε ένα άρμα από φωτιά και πύρινα άλογα. Ο μαθητής του Ελισαίος που δεν ήθελε να τον αποχωριστεί του φώναξε και ο Ηλίας του πέταξε τον μανδύα του.
Ο προφήτης Ηλίας θεωρείται από τους χριστιανούς ο Κύριος της βροχής, της βροντής και του κεραυνού. Γι’ αυτό και τα εκκλησάκια του είναι χτισμένα σε βουνά, λόφους και γήλοφους.
