Έχεις παρατηρήσει ότι η φωνή σου δεν ακούγεται ποτέ ακριβώς ίδια όταν μιλάς στη δουλειά, σε έναν φίλο ή σε κάποιον που σε ελκύει; Δεν είναι ιδέα σου και σίγουρα δεν είναι τυχαίο. Ο τόνος της φωνής μας μεταβάλλεται συνεχώς, συχνά χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Και ο λόγος δεν σχετίζεται μόνο με ευγένεια ή κοινωνικούς ρόλους, αλλά με κάτι πολύ βαθύτερο.
Δεν το κάνουμε συνειδητά
Η αλλαγή στον τόνο δεν είναι επιλογή που παίρνουμε με σκέψη. Ο εγκέφαλος προσαρμόζει αυτόματα τον τρόπο που μιλάμε, ανάλογα με το ποιος βρίσκεται απέναντί μας. Είναι ένας μηχανισμός που συνδέεται με την ανάγκη μας να νιώσουμε αποδοχή, ασφάλεια και σύνδεση μέσα στη συζήτηση.
Ο τόνος ως μέσο σύνδεσης
Η φωνή είναι ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία επικοινωνίας. Μέσα από τον τόνο, την ένταση και τον ρυθμό, μεταφέρουμε συναισθήματα και δείχνουμε πώς αντιλαμβανόμαστε τον άλλον. Όταν μιλάμε σε κάποιον που μας κάνει να νιώθουμε άνετα, η φωνή μας μαλακώνει. Όταν μιλάμε σε κάποιον που μας αγχώνει ή μας αξιολογεί, γίνεται πιο κοφτή ή πιο συγκρατημένη.
Η συναισθηματική εγγύτητα
Όσο πιο κοντά νιώθουμε με κάποιον, τόσο περισσότερο «αφήνεται» η φωνή μας. Σε σχέσεις εμπιστοσύνης, ο τόνος γίνεται φυσικός και αυθόρμητος. Αντίθετα, όταν υπάρχει απόσταση, εξουσία ή φόβος κρίσης, η φωνή προσαρμόζεται για να μας προστατεύσει.
Μίμηση χωρίς επίγνωση
Ένα ενδιαφέρον φαινόμενο είναι ότι συχνά μιμούμαστε ασυνείδητα τον τόνο του συνομιλητή μας. Αν μιλά ήρεμα, χαμηλώνουμε κι εμείς. Αν μιλά πιο έντονα, ανεβαίνει και η δική μας ένταση. Αυτή η μίμηση λειτουργεί σαν τρόπος συγχρονισμού και δείχνει διάθεση σύνδεσης.
Τι αποκαλύπτει αυτό
Οι αλλαγές στη φωνή μας δεν σημαίνουν ότι είμαστε ψεύτικοι. Αντίθετα, δείχνουν ότι είμαστε κοινωνικά όντα που προσαρμόζονται. Η φωνή μας αποκαλύπτει πώς νιώθουμε, πόσο ασφαλείς αισθανόμαστε και τι ρόλο έχει ο άλλος για εμάς τη δεδομένη στιγμή.
Μπορούμε να το ελέγξουμε;
Ως έναν βαθμό, ναι. Η επίγνωση μάς βοηθά να καταλάβουμε πότε μιλάμε από άγχος και πότε από άνεση. Όμως η πλήρης σταθερότητα στον τόνο δεν είναι στόχος – η ευελιξία είναι φυσική και απαραίτητη.
Ο τόνος της φωνής μας αλλάζει επειδή, ασυνείδητα, προσπαθούμε να συνδεθούμε με τον κόσμο γύρω μας. Δεν είναι αδυναμία ούτε ρόλος. Είναι ένδειξη συναισθηματικής νοημοσύνης και προσαρμοστικότητας.
Και αν το παρατηρήσεις λίγο περισσότερο, μπορεί να μάθεις πολλά τόσο για τον εαυτό σου, όσο και για τους ανθρώπους, με τους οποίους μιλάς καθημερινά.
