Με αφορμή όσα διαδραματίστηκαν στο πρόσφατο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη το ePolitical επικοινώνησε με τον Δήμαρχο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένη και Α΄ Αντιπρόεδρο της ΚΕΔΕ, Γρηγόρη Κωνστανέλλο, και του έθεσε τρία πολύ καίρια ερωτήματα για το παρόν και κυρίως το μέλλον της Αυτοδιοίκησης.
Συνέντευξη στον Γιάννη Κοντογεώργο
- Κύριε Κωνσταντέλλο, πώς αξιολογείτε το συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη;
«Το συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο επανεκκίνησης για τον θεσμό της Αυτοδιοίκησης. Αντί γι’ αυτό, κυριάρχησαν οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις, οι παραταξιακές ισορροπίες και μια απογοητευτική έλλειψη ενιαίου λόγου. Η Αυτοδιοίκηση έχει ανάγκη από ενότητα, καθαρή στόχευση και σοβαρή θεσμική φωνή, όχι από εσωστρέφεια.
Από τη δική μου πλευρά, επιχείρησα -μέσα από την κεντρική μου τοποθέτηση, την παρέμβασή μου στη διαμόρφωση του ψηφίσματος και την παρουσία μου κατά τη διαδικασία της ψηφοφορίας- να προτάξω τις αγωνίες και τα αιτήματα της Αυτοδιοίκησης έναντι κάθε κομματικής ή προσωπικής σκοπιμότητας. Μίλησα ανοιχτά για την ανάγκη ενότητας και συνεργασίας όλων των αιρετών, ανεξαρτήτως πολιτικής προέλευσης, τονίζοντας πως μόνο έτσι η φωνή των Δήμων θα μπορεί να ακουστεί με κύρος και αποτελεσματικότητα απέναντι στο Κεντρικό Κράτος.
Η στάση αυτή δεν είχε χαρακτήρα αντιπαράθεσης, αλλά ενωτικής αφύπνισης. Η επόμενη μέρα της Αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε διαχωριστικές γραμμές. Πρέπει να βασιστεί στην κοινή μας ευθύνη απέναντι στους πολίτες, στην ανάγκη για θεσμική ισοτιμία και στη συνειδητοποίηση ότι, χωρίς ισχυρούς Δήμους, δεν υπάρχει ισχυρό κράτος».
- Πώς σχολιάζετε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας;
«Η ψηφοφορία κατέληξε σε μια οριακή πλειοψηφία που δείχνει έλλειψη συνοχής. Το αρχικό κείμενο που παρουσιάστηκε δεν ανταποκρινόταν στις ανάγκες της Αυτοδιοίκησης. Ήταν περισσότερο μια τυπική διακήρυξη, χωρίς σαφή διεκδικητικό περιεχόμενο.
Για τον λόγο αυτό, κατέθεσα στο Προεδρείο μια ολοκληρωμένη πρόταση ψηφίσματος, με συγκεκριμένες αναφορές στη χρηματοδότηση των Δήμων, στην πλήρη εφαρμογή του Ν. 3852/2010, στην άρση των μνημονιακών περιορισμών και στη θεσμική ενίσχυση των ΟΤΑ. Η πρόταση αυτή συζητήθηκε, βελτίωσε ουσιαστικά το τελικό κείμενο και το έκανε πιο ρεαλιστικό και πιο κοντά στις πραγματικές ανάγκες της Αυτοδιοίκησης.
Παρόλα αυτά, παραμένει το ερώτημα: αν δεν είχαν ενσωματωθεί αυτές οι προτάσεις, θα είχε εγκριθεί το αρχικό κείμενο έστω και με αυτή την ισχνή πλειοψηφία; Το κρίσιμο, ωστόσο, δεν είναι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, αλλά το μήνυμα που αφήνει πίσω του. Πρέπει να διεκδικούμε όχι “νίκες” στις διαδικασίες, αλλά ουσία, σύγκλιση και κοινή στρατηγική για την επόμενη μέρα των Δήμων».
- Και μετά το συνέδριο τι; Ποιες είναι οι επόμενες κινήσεις των δημάρχων;
«Η επόμενη μέρα του συνεδρίου βρίσκει την Αυτοδιοίκηση σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι. Θα ήθελα να είμαι πιο αισιόδοξος, όμως η ανακοίνωση του Προεδρείου της ΚΕΔΕ, την επομένη του συνεδρίου, απέδειξε ότι δεν κατανοήθηκε τίποτα από το μήνυμα που εξέπεμψαν οι Δήμοι. Αντί για νηφαλιότητα και ενότητα, είδαμε πανηγυρισμούς για μια “νίκη” που μόνο η ηγεσία της Ένωσης φαίνεται να αντιλαμβάνεται.
Το ίδιο απογοητευτικό ήταν και το μήνυμα της Κυβέρνησης. Οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, που σχολίασε την υποχρηματοδότηση των Δήμων λέγοντας πως «όλοι θέλουμε παραπάνω στη ζωή», δείχνουν ότι δεν έχει γίνει αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος. Οι Δήμοι δεν ζητούν “παραπάνω” – ζητούν τα απολύτως απαραίτητα για να επιτελέσουν το συνταγματικό τους καθήκον.
Ο Χάρης Δούκας από την άλλη, επιχείρησε να εμφανίσει ως νίκη και να εκμεταλλευτεί παραταξιακά και επικοινωνιακά την άκρως αυτοδιοικητική στάση των συνέδρων, θολώνοντας την εικόνα της αυτοδιοίκησης η οποία, με καθυστέρηση μεν (12 χρόνια μετά την τελευταία φορά) ζήτησε ομοφώνως και ομοθύμως δυναμικές κινητοποιήσεις, διεκδικώντας επιτέλους καλύτερες μέρες για την αυτοδιοίκηση. Ο Δήμαρχος Αθηναίων επιχείρησε να προσποριστεί επικοινωνιακά οφέλη, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την συνεχή ανάγκη ανάδειξης της ενότητας ως κυρίαρχου συστατικού επιτυχίας των στοχεύσεων της αυτοδιοίκησης.
Όταν η ΚΕΔΕ και η Κυβέρνηση κινούνται παράλληλα χωρίς κοινό σημείο επαφής, τότε το θεσμικό έλλειμμα διευρύνεται. Πρέπει να ξαναχτίσουμε εμπιστοσύνη – μεταξύ μας και με το Κράτος. Αν δεν το κάνουμε, φοβάμαι ότι το επόμενο συνέδριο δεν θα αφορά το μέλλον της Αυτοδιοίκησης, αλλά την ίδια της την επιβίωση».
