Η αυλαία έπεσε οριστικά για τον Γιώργο Μαρίνο, τον άνθρωπο που άλλαξε τον χάρτη της νυχτερινής Αθήνας και καθόρισε την έννοια του απόλυτου showman στην Ελλάδα.
Ο κορυφαίος καλλιτέχνης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, όπως έγινε γνωστό σήμερα το πρωί από τον Πάνο Κατσαρίδη στο «Πρωινό», βυθίζοντας στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο και το κοινό που τον λάτρεψε.
Γεννημένος στις 18 Ιουνίου 1939, ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα που συνδύασε με μοναδικό τρόπο το τραγούδι, τον χορό και τη σάτιρα.
Οι εμφανίσεις του στην ιστορική «Μέδουσα» άφησαν εποχή, ενώ οι συνεργασίες του με κορυφαίους δημιουργούς, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, σφράγισαν την καλλιτεχνική του ταυτότητα.
Στην τηλεόραση, η παρουσία του στο εμβληματικό «Ciao ANT1» παραμένει σημείο αναφοράς μέχρι σήμερα.
Παρά τη στενή επαγγελματική και προσωπική του σχέση με την Κατιάνα Μπαλανίκα, ο ίδιος είχε επιλέξει τα τελευταία χρόνια την πλήρη αποστασιοποίηση από τα φώτα της δημοσιότητας, ζώντας προστατευμένος από μια φιλική του οικογένεια, μακριά από τα βλέμματα που αναζητούσαν επίμονα νέα του.
Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όμως η κληρονομιά του ως ο πρώτος και ίσως μοναδικός αυθεντικός showman της χώρας παραμένει ανεξίτηλη.
Η μυθιστορηματική ζωή του
Η πορεία του Γιώργου Μαρίνου προς την κορυφή ξεκίνησε μέσα από μια πράξη επανάστασης απέναντι στα οικογενειακά σχέδια που τον ήθελαν αρχιτέκτονα ή πολιτικό μηχανικό.
Παρά την έφεσή του στα μαθηματικά, η κλήση της τέχνης ήταν ισχυρότερη, οδηγώντας τον να δώσει κρυφά εξετάσεις στο Εθνικό Θέατρο ενώ ήταν ακόμα ανήλικος.
Το σπάνιο ταλέντο του έγινε αντιληπτό αμέσως, αφού ήδη από το δεύτερο έτος της σχολής, το 1962, βρέθηκε να πρωταγωνιστεί στην εμβληματική «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι, πλάι σε ιερά τέρατα όπως ο Δημήτρης Χορν και η Ρένα Βλαχοπούλου.
Αυτό το ξεκίνημα αποτέλεσε το προίμιο για μια λαμπρή διαδρομή στο θέατρο και τις μπουάτ, με αποκορύφωμα την ιστορική «Μέδουσα».
Εκεί, για δύο δεκαετίες, ο Μαρίνος δημιούργησε ένα ολοκληρωτικά νέο είδος διασκέδασης για τα ελληνικά δεδομένα, συνδυάζοντας το τραγούδι και τον χορό με την καυστική πρόζα και τη σάτιρα των κακών κειμένων της κοινωνίας, την οποία ελάχιστοι τολμούσαν να ασκήσουν με τέτοια οξύνοια.
Πέρα από την τεράστια καλλιτεχνική του επιτυχία, που περιελάμβανε στενές φιλίες με τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο, αλλά και τηλεοπτικούς θριάμβους όπως το θρυλικό «Ciao ANT1» το 1994, ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε μια προσωπικότητα που έσπασε κάθε ταμπού.
Υπήρξε ο πρώτος επώνυμος Έλληνας που μίλησε δημόσια και με θάρρος για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, αποκαλύπτοντας μάλιστα πως είχε κάνει την ίδια εξομολόγηση στους γονείς του ήδη από τα δεκαέξι του χρόνια.
To «show» του Μαρίνου
Ο Γιώργος Μαρίνος, ανέφερε σε παλαιότερη συνέντευξή του: «To «show του Μαρίνου» έγινε σιγά σιγά, δεν έγινε απότομα. Έπαιζα τότε με τον Χορν στο «Αυγό», και ερχόταν ένας άνθρωπος επί 2 μήνες να με πείσει να τραγουδήσω στην Κατακόμβη, μία μπουάτ στην Πλάκα. Εμένα δεν με ενδιέφερε το τραγούδι, απλώς είχε τύχει να τραγουδήσω, στο θέατρο, δύο τραγούδια του Θεοδωράκη, και έπειτα το βασικό τραγούδι στην Οδό Ονείρων. Δεν θα τραγουδούσα εάν ο Βύρων ο Πάλλης, τον έχεις ακουστά, θεός σχωρέστον -πολλά θεός σχωρέστον θα ακούσεις σε αυτή την κουβέντα-, δεν μου είχε πει, είχα ανάγκη και από χρήματα, «γιατί δεν πας; Δεν ξέρεις ποτέ από πού θα σου έρθει η επιτυχία».
Πήγα, και ο χώρος γέμισε από ανθρώπους του θεάτρου, που έρχονταν μαζικά. Η Τζένη η Καρέζη ερχόταν σχεδόν κάθε βράδυ στην Κατακόμβη.
Εκεί διαμορφωνόταν σιγά σιγά το πρόγραμμα, ασυναίσθητα. Την άλλη χρονιά κατακόρυφη άνοδος, ανέβηκα στα «Ταβάνια», που ήταν… από πάνω. Δεν είχα κείμενα ακόμα, κανα αστείο έλεγα όταν έβρισκα, ή πήγαινα στα τραπέζια και έλεγα κανα κουτσομπολιό.
Κυρίως όμως τραγουδούσα. Ξεκίνησα με κείμενα δικά μου, όχι κείμενα ακριβώς, γιατί εγώ δεν ξέρω να γράφω ούτε το όνομά μου. Είχα κάποιες ιδέες. Ήταν μέσα στη δικτατορία, και εγώ σατίριζα τον Παπαδόπουλο. Ένα άλλο λεγόταν «Η πουτάνα δια μέσου των αιώνων», ξεκινώντας από την Ηλέκτρα, που δεν ήταν καθόλου πουτάνα. Αυτά που έλεγα δεν μεταφέρονται, θα στα πω για δική μας πλάκα. Ένα αριστούργημα.
Και πάλι δεν είχα αποφασίσει ότι αυτός ήταν ο δρόμος μου. Είχα έναν κρυφό φόβο μέσα μου. Κάποια στιγμή, ήταν τίγκα το μαγαζί, δεν έπεφτε καρφίτσα, τότε στις μπουάτ δεν είχε μετρ ή γκαρσόνια, και -σε κάποια στιγμή του προγράμματος που δεν ακουγόταν κιχ- κάποιος με ξεφώνισε.
Είπα πράγματα τα οποία δεν θυμάμαι, όχι επιθετικά αλλά του τύπου; «Εγώ τα έχω πει. Αυτός είμαι, δεν νομίζω ότι σας κοροϊδεύω, αυτό μπορώ να κάνω, αυτό κάνω.» Και μετά είπα; «Δεν μπορώ να συνεχίσω αν δεν φύγει ο κύριος. Για όσους δεν άκουσαν, είπε αυτό…».
Και εξεβράσθη από το κοινό το ίδιο. Τον πήραν σηκωτό και τον πέταξαν έξω. Ήταν μία πράξη επαναστατική για την εποχή και, σήμερα που τα πράγματα έχουν αλλάξει, θεωρώ ότι βοήθησα κι εγώ λίγο, έβαλα το λιθαράκι μου.
Μέχρι τότε, οι Έλληνες γκέι ήταν ένας μεγάλος συνθέτης ή ένας μεγάλος ζωγράφος. Κανείς που να βγαίνει στην πίστα, σε άμεση επαφή με το κοινό. Η πίστα είναι πράγμα άγριο. Αμέσως μετά, εντελώς απρογραμμάτιστα, είπα τον «Ηθοποιό»...
Έπεσε το μαγαζί κάτω. Σηκώθηκε ο κόσμος όρθιος και χειροκροτούσε. Εγώ εξαφανίστηκα στην κουζίνα και έκλαιγα, έκλαιγα με τις ώρες. Γιατί δεν είναι εύκολο να τα βάζεις με τριακόσια άτομα, είναι περίεργο, είναι too much. Όποτε κλαίω, εμένα μου βγαίνει σε καλό. Έκλαψα κι έκλαψα κι έκλαψα, και μετά είπα «τώρα θα κάνω καριέρα».
Ο πρώτος καλλιτέχνης στην Ελλάδα που παραδέχτηκε ανοιχτά πως είναι ομοφυλόφιλος
«Αν μπορούσα να ξαναζήσω ως straight, δεν νομίζω ότι θα είχε διαφορά η ζωή μου. Θα ζούσα την ίδια ζωή. Ζούσα σε μία εποχή Brokeback Mountain, αλλά δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα να πω την αλήθεια. Ό,τι έχω κάνει, το υπογράφω.
Με το πέρασμα του χρόνου το κοινό το εξετίμησε αυτό. Τώρα εισπράττω την αγάπη του, ίσως επειδή έχω ξεκαβαλήσει την πεντακοσάρα μου μηχανή.
Σχεδόν ποτέ όμως δεν μου έκανε κάποιος μία νύξη κακή. Γενικώς, ήμουν τούκα προ, όλους τους προλάβαινα. Τι να σου πούνε; Όταν πας και τους λες «εγώ κύριε είμαι ομοφυλόφιλος», τι να σου πούνε; «Ρε πούστη»; Δεν είχα ενοχές και τύψεις, άρα δεν μπορούσε κανείς να με πληγώσει» ανέφερε σε δηλώσεις του.
Η αγάπη για την αστρολογία
«Η αστρολογία είναι μανία μεγάλη, θεωρώ τον εαυτό μου αστρολόγο. Διαβάζω 25 χρόνια και έχω κάνει μαθήματα με τη Θεοδώρα Ντάκου. Τύπου μαθήματα, δεν πήγαινα στο σχολείο (γελάει). Όχι, για μένα δεν είναι απάτη. Ούτε είναι ο τρόπος μου να επικοινωνήσω με το άφατο.
Έξω τη θεωρούν επιστήμη. Τα άστρα δείχνουν τάσεις, δεν δίνουν συμβουλές. Δεν μπορώ να πω σε κάποιον ότι ιοο% κάτι θα συμβεί. Λέω ζώδια συνέχεια… αλλά μην ξεχνάς ότι στη ζωή κερδίζουμε αυτό που αξίζουμε. Και χρειάζεται συνέχεια νέος στόχος» αποκάλυψε σε συνέντευξή του στη Lifo.
Ο μεγάλος έρωτας με την Κατιάνα Μπαλανίκα
Στην προσωπική του ζωή παρέμενε ένας άνθρωπος μοναχικός, με μεγάλες αγάπες τα σκυλιά και την αστρολογία. Ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ωστόσο, ήταν η Κατιάνα Μπαλανίκα, με την οποία υπήρξαν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του ’60.
Αν και δεν δημιούργησαν οικογένεια, παρέμειναν αχώριστοι φίλοι και συνεργάτες μέχρι το τέλος, με τον ίδιο να δηλώνει πως δεν θέλησε ποτέ παιδιά για να μην τους κληροδοτήσει το δικό του «αμαρτωλό παρελθόν».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σημαδεύτηκαν από μια σταδιακή απόσυρση από τα φώτα της δημοσιότητας.
Μετά από μια σοβαρή περιπέτεια υγείας και το τραυματικό βίωμα μιας ληστείας μέσα στην οικία του, ο κορυφαίος showman πήρε τη γενναία απόφαση να πουλήσει το σπίτι του και να μετακομίσει για ένα διάστημα στο «Σπίτι του Ηθοποιού».
Η αποστασιοποίησή του ήταν συνειδητή επιλογή, αφήνοντας πίσω του τη λάμψη της σκηνής για μια ήρεμη ζωή μακριά από τη δημοσιότητα, την οποία υπηρέτησε με απαράμιλλο στυλ και αυθεντικότητα για περισσότερα από πενήντα χρόνια.
