Πριν από λίγο καιρό, ένας μπαμπάς με μισθό 750 ευρώ (σήμερα έχει φθάσει στα 880 ευρώ!) με δύο παιδιά, επειδή δεν μπορούσε να ψωνίσει κάτι άλλο με 5 ευρώ γυρνούσε στο σπίτι του με τέσσερα σουβλάκια με πίτα! Τα παιδιά έτρωγαν τα σουβλάκια και με ζωγραφισμένη στα προσωπάκια τους την ευτυχία «έλεγαν -με το δικό τους τρόπο- ευχαριστώ».
Σήμερα οι καταστάσεις έχουν αλλάξει! Το σουβλάκι με πίτα, το πιτόγυρο, άρχισε από τα 3,70, πήγε στα 4,40, έφθασε στα 5 και αισίως ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και, με άλμα στο… «επί κοντώ» στα 6,50 ευρώ, σημείωσε όχι μόνο πανελλήνιο ρεκόρ, αλλά παγκόσμιο!
Και ο μπαμπάς; Επιστρέφει πλέον στο σπίτι με άδεια χέρια… Αφήστε που έκοψε και τον καφέ! Η ακρίβεια τον τσάκισε. Άλλωστε, με 880 ευρώ τι να πρωτοπληρώσει; Το νοίκι; Το ρεύμα; Το τηλέφωνο; Το φροντιστήριο; Το φαγητό; Τι; Έτσι, όταν έρχεται στο σπίτι, προφασίζεται κούραση, πονοκέφαλο και πηγαίνει κατευθείαν στο δωμάτιο του!
Ψέματα είναι; Κάποτε με 100 ευρώ πήγαινες στο σούπερ μάρκετ και γέμιζες το καλάθι με διάφορα αγαθά. Και έπαιρνες και σοκολάτες για τα παιδιά! Σήμερα, με τα ίδια χρήματα, από το ίδιο σούπερ μάρκετ δεν παίρνεις παραπάνω από πέντε, άντε έξι πράγματα με τα οποία περνάς δεν περνάς τρεις ημέρες. Άλλωστε, ο μισθός των εργαζομένων αλλά και των συνταξιούχων φθάνει δεν φθάνει για τις πρώτες 15 με 17 ημέρες. Από εκεί και μετά έχει ο Θεός!
Έναν χρόνο πριν, πήγαινες στον ψαρά ή στην ψαραγορά και με 6 ή με 7 ευρώ έπαιρνες φρέσκο γαύρο. Όχι λαβράκι, λυθρίνι ή τσιπούρα, αλλά νόστιμο γαυράκι. Τώρα, ο γαύρος ξεπέρασε και τα 12 ευρώ και έβαλε…φρένο σε πολλούς…αγαπητικούς!
Τις προάλλες, ένα ζευγάρι με τα δυο παιδιά του κάθισε σε ένα εστιατόριο ενός μικρού νησιού. Η παραγγελία έγινε. Μια σαλάτα σεφ. Ένα μπιφτέκι. Ένας μουσακάς. Μια μακαρόνια με κιμά. Μια πατάτες τηγανητές. Νερό, ψωμί κ.λπ. Στο τέλος, όταν ήρθε ο λογαριασμός, ο σύζυγος και μπαμπάς έπαθε πατατράκ. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε στην απόδειξη. Εβδομήντα ευρώ! Πλήρωσε και με κρύα καρδιά έφαγε το φρούτο καρπούζι, προσφορά του καταστήματος.
Δυστυχώς, ο κόσμος ζει τον μεγάλο «βραχνά» των συνεχόμενων αυξήσεων των τιμών σε βασικά προϊόντα και αναγκάζεται να βάλει βαθιά πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη, βλέποντας το εισόδημά του να… εξανεμίζεται. Εάν έχει λεφτά, πάει καλά. Εάν δεν έχει; Τότε τα πράγματα γίνονται σκούρα. Και έρχονται τα πάνω κάτω!
Έτσι, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να αντιμετωπίσει «πρόσωπο με πρόσωπο» τη φτώχεια και την ακρίβεια και να βρει λύση.
Γράφει ο Γιώργος Κοντονής
