Σε δεινή θέση βρίσκεται ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου, καθώς νέα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα σχετικά με τη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Παρά τις προσπάθειές του να πείσει για το καθεστώς «πλήρους διαφάνειας», το συμβόλαιο ενοικίασης που αποκαλύπτουν οι Cyprus Times φαίνεται να διαψεύδει τους ισχυρισμούς του.
Η απάτη με το «γραφείο» και η πολυτελής διαβίωση
Ενώ ο κ. Παναγιώτου υποστήριζε δημόσια ότι καταβάλλει €2.300 για το πολιτικό του γραφείο (με τη συμμετοχή του Ευρωκοινοβουλίου), το ρεπορτάζ αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα:
-
Η κρυφή κατοικία: Αντί για επαγγελματική στέγη, το περιβόητο «γραφείο» με την πισίνα αποτελεί στην πραγματικότητα τη μόνιμη κατοικία του ιδίου και της συντρόφου του.
-
Η απόκρυψη του συμβολαίου: Παρότι ο ευρωβουλευτής ισχυριζόταν ότι ενοικιάζει άλλο ακίνητο (€1.200) για τη διαμονή του, απέφυγε συστηματικά να παρουσιάσει το επίσημο έγγραφο που αποδεικνύει τη χρήση του ακινήτου που χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκά κονδύλια.
Σκιές κακοδιαχείρισης
Οι αποκαλύψεις αυτές έρχονται να προστεθούν στο ήδη βαρύ κλίμα που έχει διαμορφωθεί μετά τις καταγγελίες για τον διορισμό συγγενικού του προσώπου.
Η αποκάλυψη του συμβολαίου από τον κυπριακό Τύπο θέτει πλέον επιτακτικά το ερώτημα της πολιτικής ηθικής και της πιθανής παραπλάνησης των ευρωπαϊκών θεσμών από έναν εκλεγμένο που οικοδόμησε το προφίλ του πάνω στην ειλικρίνεια προς τους πολίτες.
«Το ποσόν του ενοικίου (€2300) που αναφέρεται στο συμβόλαιο, δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι αφορά το ακίνητο, που όπως έχει πει ο ίδιος ο Ευρωβουλευτής, χρησιμοποιείται ως γραφείο», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει σημερινό δημοσίευμα του ίδιου Μέσου.
Ο κ. Παναγιώτου, αναφέρθηκε στο ακίνητο στα Κάτω Πολεμίδια, περιοχή της Λεμεσού, διότι η επιλογή της πόλης είχε δημιουργήσει ερωτηματικά, με συνέπεια να σπεύσει να εξηγήσει πως δεν ενέχει κάτι ύποπτο η επιλογή του, αλλά ότι ο ίδιος ζει ως «ερωτικός μετανάστης», εκεί.
Ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα η απόφαση του δεν σχετίζεται με την βουλευτική ιδιότητά του, ενώ το συμβόλαιο που βλέπει το φως της δημοσιότητας περιγράφει κατοικία τεσσάρων υπνοδωματίων, πλήρως επιπλωμένη, με πισίνα και κήπο.
Στο έγγραφο αναφέρεται ρητώς, ότι ο ενοικιαστής «επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει για οικιστικούς σκοπούς» και όχι ως γραφείο της ομάδας του όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, συνεπώς οι απορίες που προκύπτουν αφορούν το γεγονός ότι στο συμβόλαιο δεν υπάρχει καν αναφορά ότι το ακίνητο μισθώνεται για ανάγκες Ευρωβουλευτή, ούτε ότι πρόκειται για επαγγελματική έδρα.
Το συμβόλαιο, λοιπόν, παρουσιάζει μια κλασική ιδιωτική μίσθωση κατοικίας, με τον ενοικιαστή να είναι αποκλειστικά υπεύθυνος ενώ δεν διευκρινίζεται με κάποιο τρόπο το ποσοστό που πληρώνει ο ίδιος «από την τσέπη του» και το ποσοστό που πληρώνει με βάση το μισθό του από το Κοινοβούλιο.
Τα παράδοξα της ρήτρας
Χαρακτηριστικό παράδειγμα των παράξενων στοιχείων που αναφέρονται στο συμβόλαιο που αποκαλύπτεται, η παράγραφος 8(b) δίνει στην ιδιοκτήτρια το δικαίωμα να τερματίσει μονομερώς τη συμφωνία με ειδοποίηση μόλις δύο μηνών χωρίς να απαιτείται αιτιολόγηση ή παραβίαση όρων από τον ενοικιαστή.
Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο για ένα πολιτικό πρόσωπο να δέχεται τέτοια όρο για την έδρα του γραφείου του, εκτός αν η σχέση του με την ενοικιάστρια είναι τέτοια που το συμβόλαιο αποτελεί απλώς ένα τυπικό χαρτί για τα μάτια του κόσμου.
