Οι αυτοδιοικητικές αρχές δεν κρίνονται μόνο από τα έργα τους, αλλά και από τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους. Δυστυχώς, όλο και συχνότερα παρατηρείται ένα φαινόμενο που υπονομεύει τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η εσωστρέφεια των διοικητικών ομάδων και η αδυναμία τους να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί.
- του Θανάση Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)
Βρισκόμαστε πλέον στο μέσον της δημοτικής θητείας, με τις παθογένειες στην επιφάνεια!
Το χρονικό περιθώριο των δικαιολογιών έχει στενέψει και οι μόνιμες παθογένειες κάνουν την εμφάνισή τους, ανεξάρτητα από τις προθέσεις ή τις ικανότητες του δημάρχου.
Γιατί όσο καλός και αν είναι ένας δήμαρχος, δεν μπορεί να διοικήσει μόνος του.
Το πρόβλημα εντοπίζεται ξεκάθαρα στην ομάδα διοίκησης του δήμου. Εσωστρέφεια, αδράνεια, εσωτερικές γκρίνιες και αδιαφορία για την καθημερινότητα των πολιτών συνθέτουν ένα σκηνικό στασιμότητας. Η διοίκηση δείχνει να αναλώνεται περισσότερο σε εσωτερικές ισορροπίες παρά στην παραγωγή έργου.
Σε αυτό το περιβάλλον, τα παράπονα των πολιτών δεν αντιμετωπίζονται σαν προειδοποιητικά καμπανάκια, αλλά ως ενόχληση.
Αντί για αυτοκριτική, παρατηρείται μια συστηματική μετάθεση ευθυνών. Οι καθυστερήσεις, οι ελλείψεις και η απουσία αποτελεσμάτων φορτώνονται στους πολίτες, με τη γνωστή αφήγηση της «γκρίνιας».
Αντί για σχεδιασμό και λύσεις, κυριαρχούν εσωτερικές συζητήσεις και δικαιολογίες. Η απουσία έργου καλύπτεται επικοινωνιακά και η ευθύνη μετατίθεται αλλού. Συνήθως στους πολίτες.
Τα παράπονα των κατοίκων, αντί να αντιμετωπίζονται ως ένδειξη προβλήματος, παρουσιάζονται διογκωμένα ή επιλεκτικά. Δημιουργείται η εικόνα μιας κοινωνίας που «γκρινιάζει», ώστε η αυτοδιοικητική αρχή να αποφύγει τον ουσιαστικό απολογισμό για όσα δεν έγιναν.
Όμως η πραγματικότητα είναι απλή.
Όταν η διοίκηση δεν λειτουργεί συλλογικά, όταν απουσιάζουν ο συντονισμός και η διάθεση δουλειάς, καμία καλή πρόθεση στην κορυφή δεν αρκεί. Η Αυτοδιοίκηση κρίνεται στο σύνολό της, όχι στις προθέσεις.
Η μέση της θητείας είναι το σημείο που απαιτείται διόρθωση πορείας.
Περισσότερη εξωστρέφεια, ανάληψη ευθύνης και πραγματική επαφή με την κοινωνία. Γιατί οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα· ζητούν λειτουργικότητα, σοβαρότητα και σεβασμό.
Η Αυτοδιοίκηση δεν αντέχει την αδράνεια ούτε την εσωστρέφεια. Χρειάζεται διοικήσεις ανοιχτές στην κοινωνία, έτοιμες να ακούσουν, να διορθώσουν και να αναλάβουν ευθύνες.
Γιατί χωρίς λογοδοσία και επαφή με την πραγματικότητα καμία διοίκηση δεν μπορεί να σταθεί.
* Επόμενο άρθρο: Πώς η εναλλακτική ψήφος ευνοεί τους νέους αυτοδιοικητικούς υποψήφιους!
