Η Νέα Αριστερά βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη εσωκομματική της κρίση από την ίδρυσή της, καθώς το όνομα του Αλέξη Τσίπρα επανέρχεται στο επίκεντρο και λειτουργεί σαν πυροδότης πολιτικών εντάσεων. Οι διαφωνίες για τις συνεργασίες, οι κομματικές ισορροπίες και ο προσανατολισμός του νέου σχήματος έχουν φέρει στην επιφάνεια έναν άτυπο «εμφύλιο» με απρόβλεπτη κατάληξη.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Αντώνη Αναστασόπουλου για την Political, στελέχη όπως ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θεωρούν ότι η πρόταση για εκ νέου προσέγγιση με τον Αλέξη Τσίπρα εγκυμονεί κινδύνους για τη φυσιογνωμία της Νέας Αριστεράς. Την ίδια ώρα, άλλο τμήμα του κόμματος υποστηρίζει ότι η πολιτική επιρροή του πρώην πρωθυπουργού παραμένει κρίσιμη ενόψει πιθανών μελλοντικών συνεργασιών. Αυτή η σύγκρουση στρατηγικής έχει ήδη δημιουργήσει έντονη αμηχανία στην ηγετική ομάδα.
Διαφωνίες για τον ρόλο Τσίπρα
Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρόταση για συγκρότηση ευρύτερου προοδευτικού μετώπου, που περιλαμβάνει και συνεννόηση με τον Χαρίτσι. Η πρόταση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις, με ορισμένα στελέχη να την εκλαμβάνουν ως «επιστροφή στο παλιό σύστημα» και άλλους να θεωρούν ότι αποτελεί ρεαλιστική λύση ενόψει εκλογικών απαιτήσεων. Η συζήτηση έχει επαναφέρει όλα τα παλιά ρήγματα, με παλιούς και νέους να αναμετρώνται για την κατεύθυνση της παράταξης.
Παράλληλα, επικρίνεται η διαδικασία με την οποία λαμβάνονται κομβικές αποφάσεις, ενώ στο στόχαστρο βρίσκονται μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής και ο Νίκος Μαραντζίδης, με κατηγορίες περί «αδιαφάνειας» και «κλειστών διαδικασιών». Η διαρκής εσωτερική αναταραχή έχει επιβαρύνει το κλίμα, με το συνέδριο να μοιάζει πλέον με ορόσημο επιβίωσης.
Υπογραφές και πιθανή διάσπαση
Την ίδια στιγμή, εξελίσσεται η διαδικασία συλλογής υπογραφών από το μπλοκ της Έφης Αχτσιόγλου, που επιδιώκει πιο καθαρή στρατηγική και διαφοροποίηση από τις παλιές πρακτικές. Παρότι η ίδια εμφανίζεται προσεκτική στις δημόσιες τοποθετήσεις της, στο εσωτερικό του κόμματος η πρωτοβουλία της θεωρείται μήνυμα προς την ηγεσία ότι η ανοχή έχει πλέον εξαντληθεί.
Οι δύο βασικές τάσεις δείχνουν να απομακρύνονται όλο και περισσότερο. Από τη μια, η γραμμή για ανοιχτές συνεργασίες και αξιοποίηση του Τσίπρα ως πολιτικού κεφαλαίου. Από την άλλη, η πίεση για πλήρη αυτονομία και οριστικό «κόψιμο» από το προηγούμενο μοντέλο. Το ενδεχόμενο διάσπασης δεν αποτελεί πια υπερβολή, αλλά συζητείται ανοιχτά ως πιθανό σενάριο μετά το συνέδριο.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Νέα Αριστερά βρίσκεται στη δυσκολότερη καμπή της και το επόμενο διάστημα θα κρίνει αν μπορεί να παραμείνει ενιαίο και βιώσιμο πολιτικό σχήμα.
