Ο Εμανουέλ Μακρόν προετοιμάζει τη Γαλλία για μια νέα «εποχή πυρηνικών όπλων», καθώς η θητεία του πλησιάζει στο τέλος της και η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα φλέγεται από τον πόλεμο με το Ιράν.
Στις αρχές Μαρτίου, ο Γάλλος πρόεδρος ανακοίνωσε την ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου της χώρας, υιοθετώντας το δόγμα της «προωθητικής αποτροπής».
Με μια δήλωση που δείχνει την πρόθεσή του για ευρωπαϊκή αυθυπαρξία, ο Μακρόν τόνισε: «Αυτό που θέλω περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, όπως θα έχετε καταλάβει, είναι οι Ευρωπαίοι να ανακτήσουν τον έλεγχο της μοίρας τους». Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως επίδειξη δύναμης σε έναν κόσμο όπου οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται τυφλά στην πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ.
Η Γαλλία, που κατέχει το τέταρτο μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο παγκοσμίως, επιβεβαιώνει τη στρατηγική που χάραξε ο Σαρλ ντε Γκωλ, προβάλλοντας τα «ζωτικά της συμφέροντα» πολύ πέρα από τα εθνικά της σύνορα.
Ο γεωπολιτικός αναλυτής Γκρεγκουάρ Ρους επισημαίνει ότι ο Μακρόν υπογράμμισε το γεγονός πως το πεδίο αυτών των συμφερόντων είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο πιστεύουν πολλοί, διατηρώντας ωστόσο μια σκόπιμη ασάφεια για το ακριβές γεωγραφικό τους πεδίο.
Παρά την ευρωπαϊκή διάσταση, ο Γάλλος πρόεδρος ξεκαθάρισε πως η πυρηνική αποτροπή παραμένει κυρίαρχη εθνική υπόθεση, λέγοντας πως «δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως η κοινή χρήση πυρηνικών κωδικών ή αποφάσεων για τα πυρηνικά όπλα».
Στο πλαίσιο αυτής της νέας στρατηγικής, η Γαλλία θα πάψει να ανακοινώνει τον αριθμό των κεφαλών της (που σήμερα υπολογίζονται σε 290) και θα επιδιώξει στενή συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Ελλάδα, τη Σουηδία και τη Δανία. Η συνεργασία αυτή μπορεί να περιλαμβάνει ακόμα και τη στάθμευση γαλλικών μαχητικών με πυρηνικό οπλισμό σε εδάφη συμμάχων.
Η ανακοίνωση του Μακρόν έρχεται σε μια εποχή που η Ευρώπη προσπαθεί να σταθεί ισχυρή και ανεξάρτητη. Στην ομιλία του, ο Μακρόν ήταν σαφής: «Βρισκόμαστε σε ένα άλλο στρατηγικό σύμπαν. Το επόμενο μισό αιώνα… θα είναι η εποχή των πυρηνικών όπλων».
Παρά τη ρητορική, η Γαλλία αντιμετωπίζει τη δυσκολία της χρηματοδότησης, καθώς ο Ρους εκτιμά πως απαιτούνται τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον ετησίως, χωρίς αύξηση χρέους, αλλά με μείωση δαπανών σε άλλους τομείς.
Με την προεδρία του να λήγει τον Απρίλιο του 2027, ο Μακρόν, αδύναμος στο εσωτερικό μέτωπο, εστιάζει στην παγκόσμια σκηνή για να εδραιώσει την κληρονομιά του.
Σύμφωνα με τον Ρους, ο πρόεδρος θέλει να μείνει στην ιστορία ως εκείνος που «ξύπνησε την Ευρώπη μετά από δεκαετίες υπνοβασίας», γνωρίζοντας πως η υστέρησή του θα κριθεί από το αν θα καταφέρει να δημιουργήσει μια ξεκάθαρη και αυτόνομη ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα.
