Η «σταθερότητα» έχει αναχθεί στο κεντρικό αφήγημα του κόμματος που επιδιώκει να κερδίσει τις επόμενες εθνικές εκλογές. Σε μια εποχή πολλαπλών κρίσεων, η έννοια λειτουργεί ως πολιτικό καταφύγιο για ένα εκλογικό σώμα κουρασμένο από αβεβαιότητα, ακρίβεια και κοινωνικές ανισότητες.
Δεν πρόκειται απλώς για μια λέξη, είναι ένα εργαλείο πολιτικής νομιμοποίησης που φιλοδοξεί να παρουσιάσει τη συνέχιση της ίδιας πορείας ως μονόδρομο.
Η αγροτική κρίση, ωστόσο, αποκαλύπτει τις ρωγμές πίσω από αυτό το αφήγημα.
Οι αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με εκρηκτικό κόστος παραγωγής, χαμηλές τιμές, ελλιπή στήριξη και έναν σχεδιασμό που συχνά υπαγορεύεται από εξωτερικές πιέσεις και όχι από τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής περιφέρειας.
Παρ’ όλα αυτά, η κρίση αυτή αξιοποιείται πολιτικά ως επιχείρημα υπέρ της «σταθερότητας», με το επιχείρημα ότι οποιαδήποτε αλλαγή θα μπορούσε
να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη ανασφάλεια.
Το πρόβλημα είναι ότι η σταθερότητα χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη μετατρέπεται σε στασιμότητα. Όταν ο πρωτογενής τομέας φθίνει, όταν οι νέοι εγκαταλείπουν την ύπαιθρο και όταν η παραγωγική βάση της χώρας αποδυναμώνεται, τότε το αφήγημα της σταθερότητας χάνει το ηθικό του έρεισμα.
Η πραγματική πολιτική πρόκληση δεν είναι η διαχείριση της εικόνας, αλλά η οικοδόμηση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου με τον αγροτικό κόσμο
και την περιφέρεια.
Οι επόμενες εκλογές δεν θα κριθούν μόνο στο δίλημμα «σταθερότητα ή αστάθεια», αλλά στο αν οι πολίτες θα πειστούν ότι υπάρχει μια εναλλακτική προοπτική που συνδυάζει ασφάλεια, ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή.
Με πίστη στα απλά και στα ουσιαστικά σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα και μια νέα χρονιά γεμάτη δύναμη και χωρίς προβλήματα.
Μαζί, Θεού θέλοντος μετά τις γιορτές!
του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών
Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)
