Σε ηλικία 96 ετών έφυγε από τη ζωή η Εύα Σλος, επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, ετεροθαλής αδελφή της Άννας Φρανκ και εξέχουσα μορφή στον αγώνα για τη διατήρηση της μνήμης του Σοά. Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε η οικογένειά της, εκφράζοντας «μεγάλη θλίψη» για την απώλεια μιας «αξιοσημείωτης γυναίκας, επιζήσασας του Άουσβιτς και αφοσιωμένης εκπαιδευτικού για το Ολοκαύτωμα».
Συλλυπητήρια μηνύματα εξέφρασαν και ο βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου Κάρολος Γ΄ με τη σύζυγό του Καμίλα, οι οποίοι δήλωσαν «βαθιά θλίψη» για τον θάνατό της. Το βασιλικό ζεύγος ανέφερε μέσω ανάρτησης στο X ότι είχε «το προνόμιο και την υπερηφάνεια» να τη γνωρίσει, υπογραμμίζοντας τον βαθύ θαυμασμό του για το έργο και τη στάση ζωής της. Υπενθυμίζεται ότι ο Κάρολος Γ΄ είχε χορέψει με την Εύα Σλος σε εκδήλωση στο Λονδίνο το 2022.
Η Εύα Σλος υπήρξε συνιδρύτρια του Anne Frank Trust το 1990, με στόχο τη μεταλαμπάδευση της μνήμης του Ολοκαυτώματος στις νεότερες γενιές και την καταπολέμηση των προκαταλήψεων.
Γεννημένη το 1929 στην Αυστρία με το όνομα Εύα Γκάιρινγκερ, ήταν παιδί όταν οι ναζί εισέβαλαν στη χώρα. Η εβραϊκή οικογένειά της κατέφυγε αρχικά στο Βέλγιο και στη συνέχεια στο Άμστερνταμ, όπου εγκαταστάθηκε απέναντι από το σπίτι της οικογένειας Φρανκ. Εκεί, η Εύα ανέπτυξε στενή φιλία με την Άννα Φρανκ, καθώς τα δύο κορίτσια ήταν συνομίληκα και έπαιζαν συχνά μαζί.

Το 1942, και οι δύο οικογένειες αναγκάστηκαν να κρυφτούν για να αποφύγουν τις διώξεις των ναζί. Δύο χρόνια αργότερα, η οικογένεια της Εύας προδόθηκε και συνελήφθη. Οι γονείς της και ο αδελφός της στάλθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου τον Μάιο του 1944. Η Εύα χωρίστηκε από τον πατέρα και τον αδελφό της, οι οποίοι δεν επέζησαν.
Μετά την απελευθέρωση του Άουσβιτς από τον σοβιετικό στρατό το 1945, η Εύα εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο για σπουδές, όπου γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, Τσβι Σλος. Η μητέρα της, επιστρέφοντας στο Άμστερνταμ, παντρεύτηκε τον Όττο Φρανκ, πατέρα της Άννας, καθώς και οι δύο είχαν χάσει τους συζύγους τους στο Ολοκαύτωμα.

Η Εύα Σλος απέκτησε τρεις κόρες, έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα και το 2021, σε ηλικία 92 ετών, ανέκτησε και την αυστριακή. Έγραψε βιβλία και αφιέρωσε τη ζωή της στη δημόσια μαρτυρία για το Ολοκαύτωμα, μιλώντας σε σχολεία και εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο.
Το 2013 τιμήθηκε με τον τίτλο Μέλους του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, με διάταγμα του τότε πρίγκιπα της Ουαλίας, αναγνώριση της πολυετούς προσφοράς της στην ιστορική μνήμη, την εκπαίδευση και την ειρήνη.













