Όσοι έχουμε καιρό να πάρουμε άδεια νιώθουμε συχνά πως η αντοχή μας στη δουλειά έχει εξαντληθεί. Κι όμως, δεν είναι ότι τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου ξεχειλίζουμε από ενέργεια. Ακόμη και λίγες μέρες μετά τις διακοπές, μπορεί να αισθανόμαστε σαν να μην απομακρυνθήκαμε ποτέ από το γραφείο.
Τοξικά γραφεία, 24ωρη διαθεσιμότητα, μηδέν ενέργεια: Ποιος φταίει πραγματικά
Το ερώτημα παραμένει: γιατί είμαστε συνεχώς τόσο κουρασμένοι; Ένα άρθρο του Time προσπάθησε να δώσει απάντηση – και κυρίως λύση. Οι συντάκτριές του, οι οργανωσιακές ψυχολόγοι Patricia Grabarek και Katina Sawyer, συγκέντρωσαν δεκαετίες ερευνών και μίλησαν με εκατοντάδες εργαζομένους, καταλήγοντας σε μερικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Πρώτα απ’ όλα, παρά την εικόνα που συχνά βλέπουμε σε ταινίες, οι περισσότερες εταιρείες δεν επενδύουν ουσιαστικά σε προγράμματα ευεξίας, όπως διαλογισμό ή γιόγκα. Και όταν το κάνουν, τα αποτελέσματα σπάνια είναι αυτά που περιμένουν.
Όπως σημειώνει το Time, τέτοιες πρωτοβουλίες μπορεί να βοηθούν όσους έχουν χρόνο ή ενέργεια να συμμετέχουν, αλλά η πλειονότητα των εργαζομένων παραμένει εγκλωβισμένη σε υπερβολικό φόρτο εργασίας, πολλαπλές ευθύνες, τοξικά περιβάλλοντα και μια κουλτούρα που απαιτεί διαρκή διαθεσιμότητα.
Ηγεσία αντί για mindfulness
Αντίθετα, τα επίπεδα ενέργειας, ευεξίας και παραγωγικότητας φαίνεται να εξαρτώνται πολύ περισσότερο από τον τρόπο που διοικείται ένας οργανισμός. Όπως αναφέρει το άρθρο, όσοι εργαζόμενοι πραγματικά ευημερούν έχουν ένα κοινό στοιχείο: έναν προϊστάμενο που λειτουργεί υποστηρικτικά.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι, αν μια εταιρεία θέλει να ενισχύσει την απόδοση και τη δέσμευση των ανθρώπων της, πρέπει να επενδύσει στην ηγεσία και όχι σε «γρήγορες λύσεις» ευεξίας.
Τι χαρακτηρίζει έναν ηγέτη που εμπνέει; Θέτει στόχους χωρίς να οδηγεί την ομάδα – ή τον ίδιο – στην εξουθένωση. Είναι ειλικρινής, ανθρώπινος και δεν φοβάται να δείξει ευαλωτότητα.
Δεν χρειαζόμαστε υπερήρωες στη δουλειά
Οι Grabarek και Sawyer εξηγούν ότι οι εργαζόμενοι δεν αναζητούν «υπερήρωες», αλλά αυθεντικούς ανθρώπους. Η ειλικρίνεια χτίζει εμπιστοσύνη, και η εμπιστοσύνη δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι άνθρωποι νιώθουν ασφαλείς να μοιραστούν τις δυσκολίες τους. Έτσι προκύπτουν πραγματικές λύσεις και, τελικά, αυξάνεται η παραγωγικότητα.
Η Patricia μοιράζεται ένα παράδειγμα από την αρχή της καριέρας της, όταν η προϊσταμένη της, Jill, την καθοδήγησε σε έναν απαιτητικό ρόλο με ταξίδια και παρουσιάσεις. Η Jill δεν δίστασε να μιλήσει για τις δικές της δυσκολίες, κάτι που έκανε την Patricia να νιώσει άνετα να εκφράσει τις δικές της. Αυτή η αμοιβαία εμπιστοσύνη επιτάχυνε την εξέλιξή της. Η ευαλωτότητα της Jill δεν ήταν αδυναμία, αλλά το κλειδί που ξεκλείδωσε τις δυνατότητές της.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό αποτελεσματικών ηγετών είναι ότι βλέπουν τους εργαζομένους ως ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Προσπαθούν να κατανοήσουν τις ανάγκες τους, να τους βοηθήσουν να θέσουν όρια και να τους προστατεύσουν από καταστάσεις που τα απειλούν.
Η Patricia θυμάται ακόμη ένα περιστατικό: όταν προσφέρθηκε να ταξιδέψει για έναν πελάτη επειδή πίστευε ότι, ως άτομο χωρίς παιδιά, «έπρεπε» να αναλάβει περισσότερα. Η Jill την πήρε παράμερα και της υπενθύμισε ότι οι δικές της ανάγκες και τα όριά της είναι εξίσου σημαντικά με όλων των άλλων. Της είπε ότι μπορεί να το κάνει μόνο αν πραγματικά έχει τον χρόνο – αλλά την ενθάρρυνε να μην υποτιμά τις δικές της προτεραιότητες.
