Η πρώτη συζήτηση του κύκλου «Greece Talks» πραγματοποιήθηκε σήμερα στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία» με τη συμμετοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Γιάννη Μπέζου, υπό τη συντονιστική ευθύνη του δημοσιογράφου Αντώνη Σρόιτερ.
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης, όταν ρωτήθηκε για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, απάντησε : «Δεν καταλαβαίνω γιατί γράφει ένα βιβλίο, από τη στιγμή που θέλει να ασχοληθεί ενεργά. Αυτό το κάνεις σε μια πιο προχωρημένη ηλικία. Αυτό το βιβλίο φαντάζομαι θα έχει ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Τον χρόνο διακυβέρνησής του. Γιατί έπρεπε να κατατεθεί τόσο επισήμως, μέσα από ένα βιβλίο με τόσο βαρύγδουπο τίτλο; Έχουμε μια τάση να γράφουμε βιβλία και όχι να διαβάζουμε», είπε, προκαλώντας το χειροκρότημα.
Στην συζήτηση που ακολούθησε, ο Γιάννης Μπέζος εξέφρασε την άποψή του για όλα τα θέματα που τέθηκαν, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «To τι είναι ο σύγχρονος Έλληνας παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό. Νομίζω ότι σαν χώρα, σαν παράδοση, σαν παιδεία, εννοώ την αρχαία ελληνική παιδεία, οι Έλληνες έχουμε χαρακτηριστικά σπάνια.
Το αποτέλεσμα αυτών των χαρακτηριστικών είναι η γλώσσα μας, μία γλώσσα που τη μιλάμε 3.000 χρόνια. Μία γλώσσα που δεν τη μιλάμε και πολύ, αντικαθιστούμε τις λέξεις, την παραποιούμε και αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε άγνοια της Ιστορίας.
Τα βασικά μας χαρακτηριστικά έχουν ένα μεγαλείο και εμπεριέχουν κάτι που ίσως δεν το έχουν οι βόρειοι λαοί, έχουν και μία ποίηση».
Σε άλλο σημείο, σχολιάζοντας τη βία ανηλίκων και το κυκλοφοριακό, υπογράμμισε: «Η Αθήνα κάηκε εκατό φορές, σκοτώνονται μεταξύ τους στην Κρήτη, βόμβες και τα λοιπά, όλα αυτά τα κάνουν ενήλικες, δεν τα κάνουν ανήλικοι. Εμείς δίνουμε πάρα πολλή σημασία στο τι κάνουν οι ανήλικοι, οι οποίοι βλέπουν κάτι και παραδειγματίζονται.
Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Την ευθύνη λοιπόν την έχει η παιδεία με την ευρύτερη έννοια, όχι το σχολείο, όχι οι πέντε ώρες που θα πάει το παιδί στο μάθημα, αλλά τι κάνει στο σπίτι του. Πώς συνομιλεί με τον γονέα του, πώς συνομιλεί με τους φίλους του.
Ο εκνευρισμός είναι πολλές φορές άλλοθι, γιατί ο καθένας χρησιμοποιεί κάτι και λέει είμαι εκνευρισμένος, παίρνω ένα πιστόλι και πυροβολώ. Δεν είναι έτσι ακριβώς, θα πρέπει να βάλουμε λίγο το μυαλό μας να δουλέψει.
Το κυκλοφοριακό σήμερα, ναι, μεγάλο πρόβλημα, πολύ μεγάλο πρόβλημα. Μεγάλο και σύνθετο και παλιό, έχει να κάνει με την πόλη, με τον σχεδιασμό της, με τους δρόμους, με τα μέσα συγκοινωνίας, με τον τρόπο που οδηγούμε και όχι μόνο στην Αθήνα.
Αλλά για να γυρίσουμε στο θέμα της βίας που έλεγε πριν ο Πρόεδρος, με τα πιστόλια και τα κουμπούρια και όλα αυτά, υπάρχει μία ψευδαίσθηση ότι όταν χρησιμοποιούμε το όπλο έχουμε μία ηρωική πατίνα. Αυτό είναι δείγμα αγραμματοσύνης και θα έλεγα ότι είναι και δείγμα δειλίας.
(…)Συνηθίσαμε στη χρήση των όπλων, τη συνηθίσαμε και το προσπερνάμε και δίνουμε και κάποια έννοια γραφικότητας. Τι ωραία που είναι στην Κρήτη που βαράνε κάποιοι ή τι ωραία που είναι κάπου αλλού που πυροβολούν οι άλλοι. Όχι, πρέπει να τελειώνει αυτή η ιστορία.
Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πράγμα, δηλαδή κάθε φορά να βαφτίζουμε παλικαροσύνη τη χρήση των όπλων. Ο Πρόεδρος έχει δίκιο ότι δεν υπάρχουν ούτε μαγικές λύσεις ούτε λύνονται εύκολα αυτά τα πράγματα, όπως το δημογραφικό.
Νομίζω ότι το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι αυτή η ανασφάλεια που υπάρχει ότι δεν μπορούμε να δούμε μπροστά πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Τους ανθρώπους τους τρομάζει το μέλλον, η ζωή τρέχει τόσο γρήγορα που τους τρομάζει.
Εγώ νομίζω ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι από τη στιγμή που βγαίνουμε στη σύνταξη ή έχουν περάσει τα χρόνια δεν θα πρέπει να ακυρώνουμε τη δραστηριότητά μας».
