Ενοχλημένος με τις αναφορές της Σοφίας Μουτίδου στο πρόσωπο του, εμφανίσθηκε το πρωί στην εκπομπή του ο Γιώργος Λιάγκας.
«Γιατί σε κάθε ερώτηση πια αισθανόμαστε την ανάγκη να βάλουμε και την κυρία Μουτίδου μέσα; Δεν μπορώ, δεν το κατάλαβα. Δηλαδή, είναι το καινούργιο τώρα κόλπο; Γιατί σε κάθε ερώτηση να πούμε “η κυρία Μουτίδου είπε”; Γιατί δηλαδή θεωρούμε ότι η άποψη της κυρίας Μουτίδου αφορά το Πανελλήνιο; (…). Η κυρία Μουτίδου έχει πάθει Λαζόπουλο τα τελευταία χρόνια. Έχει πάθει μια εμμονή, παίρνει πράγματα, φαντάζεται πράγματα που λέει κάποιος και κρίνει αυτά που φαντάζεται και όχι αυτά που έχει πει. Είναι μηνύσιμο αυτό, αλλά τέλος πάντων θα το δούμε τι θα γίνει και με αυτό.
Για παράδειγμα, μου είπαν -γιατί δεν βλέπω πραγματικά- ότι εχθές έκρινε εμένα για πράγματα που δεν είχα πει και που μόνταρε, έκοψε, έραψε και έκρινε πράγματα επί άλλων θεμάτων που δεν τα είχα πει ποτέ. Και έβγαινε αντίθετο συμπέρασμα.
Ωραία. Για ποιο λόγο λοιπόν να θεωρούμε σοβαρό έναν άνθρωπο που έχει αυτή την λογική, αυτή την πολιτική και αυτή τη θέση στο δημόσιο βίο και να λέμε ότι ξέρεις, το είπε ο τάδε. Άρα τι έχεις να πεις επ’ αυτού;»
Δηλαδή, πρέπει στους ανθρώπους να δίνουμε την σοβαρότητα και τη σημαντικότητα που πρέπει. Γιατί λοιπόν στο συγκεκριμένο άνθρωπο, να τον αναδεικνύουμε ως ένα σημαντικό παράγοντα του δημόσιου βίου και να λέμε “είναι βαρόμετρο”, “το ‘πε η Μουτίδου, άρα τι λέτε εσείς”;».
Στη συνέχεια, ο Γιώργος Λιάγκας πρόσθεσε: «Ο Κοκλώνης της έδωσε ένα βήμα στο Open. Εντάξει. Δεν είναι ξαφνικά και… Δεν έγινε Ελένη Μενεγάκη. Μακάρι να γίνει η γυναίκα, δεν με ενδιαφέρει. Αν ο κόσμος τον κρίνει, ο κόσμος όλους μας επιλέγει ή μας απορρίπτει. Το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ξαφνικά, έχουμε στο δημόσιο διάλογο βάλει κάποιους ανθρώπους σε έναν άμβωνα και δεν καταλαβαίνω το λόγο».
«Ήθελε να βάλει μια ενότητα Λιάγκας, καλώς να βάλει. Κοιτάχτε. Αν κάποιος στην εκπομπή του θεωρεί ότι του κάνουμε καλό και μας παίζει, ας μας παίζει, δεν μπορώ να το απαγορεύσω. Ας παίζει όμως ολόκληρο το κομμάτι της εκπομπής και ο κόσμος θα βγάλει συμπέρασμα επί αυτών που έχουμε πει. Το να κόβει να ράβει και να βγαίνει ένα ακριβώς απέναντι αντίθετο συμπέρασμα, είναι αλητεία».
(…) «Τέσσερις γυναίκες, τέσσερις γυναίκες που μας ερχόταν εδώ η κυρία Χριστοπούλου και έλεγε τέσσερις γυναίκες, η δύναμη των γυναικών… και εμείς οι ενωμένες γυναίκες και δεν μας τρομάζει κανείς και τα λοιπά. Μπράβο. Να κάνουν αλητείες, δεν είναι ωραίο. Είτε είναι γυναίκες, είτε είναι άντρες, είτε οποιοσδήποτε όταν κάνει αλητεία, δεν είναι ωραίο. Γιατί πολύ ωραία, πολύ ωραία η πολιτική ορθότητα. Όταν όμως η πολιτική ορθότητα μπλέκει με την αλητεία, είναι αλλιώς τα πράγματα. Έτσι; Λοιπόν και είπαμε υπάρχουν και νομικές συνέπειες για όλα όσα γίνονται στο δημόσιο βίο».
