Όσο ο Ανδρουλάκης βλέπει πρωτιά και η Ζωή πρωθυπουργία,
τι απαγορεύει στον Μητσοτάκη τρίτη θητεία;
Στην έκτη επέτειο από την εκλογική νίκη της (7 Ιουλίου 2019) και στα μισά της δεύτερης κυβερνητικής θητείας της, που θεωρείται και πιο δύσκολη αλλά και περισσότερο προβληματική, η ΝΔ αναδεικνύεται ως η ανθεκτικότερη κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας. Δύο χρόνια μετά τις εκλογές του 2023, ο Μητσοτάκης εξακολουθεί να παραμένει στο Μέγαρο Μαξίμου, με δημοσκοπικό ποσοστό ίσο με το άθροισμα των τριών επόμενων, βάσει και των τελευταίων δημοσκοπήσεων που διενεργήθηκαν υπό τη σκιά του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.
Παρά τα λάθη και τις παραλείψεις και τα όποια σκάνδαλα που της καταμαρτυρούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, η κυβερνώσα παράταξη διατηρεί την εικόνα του «σταθερού χεριού».
Το στραπάτσο που υπέστη από τις αντιδράσεις και τα συλλαλητήρια για τη διαχείριση των Τεμπών αφομοιώθηκε με τον καιρό και η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ -όπως δείχνουν και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις- ελάχιστα την επηρεάζει. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ μπορεί να «ηλεκτρίζει» την πολιτική σκηνή και να έχει προκαλέσει αναστάτωση σε ολόκληρο το φάσμα της κοινωνίας, ωστόσο οι ευθύνες από τους ψηφοφόρους μοιράζονται: Το 33% θεωρεί υπεύθυνη τη σημερινή κυβέρνηση, ενώ το ίδιο ποσοστό ρίχνει τις ευθύνες σε όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν και ένα ποσοστό 23% λέει ότι ευθύνεται «όλο το πολιτικό σύστημα».
Και μπορεί, κατά πολλούς, η σημερινή κυβέρνηση να στηρίζεται κυρίως στον κατακερματισμό των αντιπάλων της, αλλά δεν υπάρχει κόμμα της αντιπολίτευσης που να μπορεί να εκμεταλλευθεί την όποια φθορά της ΝΔ και να προβάλει ως εναλλακτική λύση διακυβέρνησης. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις καταγράφεται μια ενδιαφέρουσα αντοχή της κυβέρνησης, που, αν προβληθεί στο μέλλον, δεν αφήνει περιθώρια για να ευδοκιμήσουν τα όνειρα της αντιπολίτευσης, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, να είναι αυτό η εναλλακτική λύση διακυβέρνησης στις επόμενες εκλογές, σε δύο χρόνια. Του ΠΑΣΟΚ μάλιστα του Νίκου Ανδρουλάκη, που απορρίπτει κάθε σχέση συνεργασίας, τόσο προς τα αριστερά όσο και με τη σημερινή κυβέρνηση, μετά τις εκλογές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν κόμμα εξουσίας επί τέσσερα χρόνια (2015-2019) και ισχυρό αντιπολιτευτικό επί άλλα τέσσερα (έως το 2023), σήμερα είναι σκιά του εαυτού του. Άλλα τρία «αρδεύονται» από αυτόν (Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά, Κίνημα Δημοκρατίας), ενώ η μεγάλη μάζα των πάλαι ποτέ ψηφοφόρων του δείχνει να έχει αράξει στον καναπέ της.
Η Αριστερά παλεύει για κάποια συνένωση δυνάμεων που θα την καταστήσει ενδιαφέροντα, εν δυνάμει, μοχλό. Ευχολογικά μόνο. Γιατί αυτά που χωρίζουν τα «προοδευτικά αριστερά» κόμματα, ιστορικά αλλά και ιδεολογικά, είναι πολλά και πολυδαίδαλα. Πώς θα συγκλίνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους «αποστάτες» της Νέας Αριστεράς; Και πώς θα δεχθεί η δημοσκοπικά ισχυρή Πλεύση Ελευθερίας να… συμπλεύσει με τους πρώην συντρόφους της, που -παρά τα ανοίγματά τους προς αυτήν- τη θεωρούν χώρο υποδοχής των δυσαρεστημένων, απηυδισμένων, πρώην ψηφοφόρων τους;
Έχουμε και τον Αλέξη Τσίπρα, που επιχειρεί ένα νέο ξεκίνημα. Οι ασκήσεις πολιτικού μάρκετινγκ όμως στις οποίες επιδίδεται εσχάτως έχουν ένα ενδιαφέρον ως πείραμα, αλλά δεν φαίνεται να συγκινούν τα πλήθη. Το διαβόητο «rebranding» του έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός φθαρμένου πολιτικού που προσπαθεί να φορέσει νέο καπέλο, αλλά δεν δείχνει αρκετό για να τον επαναφέρει στο κέντρο της πολιτικής σκηνής.
Το Μέγαρο Μαξίμου θεωρεί ότι το σημερινό θολό πολιτικό σκηνικό θα ξεκαθαρίσει και πάλι «στον δρόμο προς τις εκλογές» και κρίνει ότι είναι απίθανο δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι της ΝΔ να καταφύγουν σε μη συστημικά κόμματα. Πιστεύει μάλιστα ότι οι κεντρογενείς που εμπιστεύθηκαν, δυο φορές μάλιστα, τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα τον εμπιστευθούν ξανά. Εκτιμά δε πως, αν διατηρηθεί η σημαντική διαφορά ΝΔ – ΠΑΣΟΚ μέχρι τις εκλογές, η προοπτική ενδεχόμενης ακυβερνησίας και αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων (και δη σε τέτοιο ασταθές περιβάλλον, τόσο διεθνώς ότι και στη γειτονιά μας) προ της κάλπης θα λειτουργήσουν υπέρ της σταθερότητας και της ασφάλειας, που φαίνεται να εγγυάται η κυβέρνηση. Και όσο ο Ανδρουλάκης, με τα χαμηλά ποσοστά του, λέει ότι στόχος του είναι να κερδίσει τον Μητσοτάκη και το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτη δύναμη στις επόμενες εκλογές, και η Ζωή… ετοιμάζεται και για πρωθυπουργός, τι ακριβώς είναι αυτό που απαγορεύει στον σημερινό ένοικο του Μεγάρου Μαξίμου να βλέπει μία δική του, τρίτη θητεία;
του Φώτη Σιούμπουρα
