Η πρόσφατη τριμερής συνάντηση στην Κύπρο ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ελλάδας ως δύναμης πρώτης γραμμής στην περιοχή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Αθήνα ήταν η πρώτη που έδωσε το σήμα για την αμυντική ενίσχυση της Λευκωσίας, ανοίγοντας τον δρόμο για να ακολουθήσουν Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία.
Ωστόσο, το πραγματικό βάρος των εξελίξεων μεταφέρθηκε στο Παρίσι, όπου η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη σηματοδότησε ένα ακόμη βήμα προς την ενίσχυση της ελληνικής αποτρεπτικής ισχύος.
Η συμπερίληψη της Ελλάδας στις χώρες που καλύπτονται από τη γαλλική πυρηνική αποτρεπτική «ομπρέλα» δεν είναι μια απλή διπλωματική κίνηση. Όπως σημείωσε έμπειρος διπλωματικός αναλυτής, πρόκειται ουσιαστικά για μια άτυπη «πρόβα» εφαρμογής του άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Λισαβόνας, το οποίο προβλέπει αμοιβαία συνδρομή σε περίπτωση απειλής.
Με άλλα λόγια, η Αθήνα στηρίζει ενεργά την ενίσχυση του ευρωπαϊκού αμυντικού βραχίονα – και όταν αυτός έχει γαλλική υπογραφή και πυρηνική ισχύ, ο λόγος είναι προφανής.
Παρότι στην πολιτική οι υπερβολικές προσδοκίες συχνά οδηγούν σε απογοητεύσεις, είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τόσο σταθερές κινήσεις προς μια πραγματική ευρωπαϊκή αμυντική θωράκιση. Και αυτό, όσο κι αν ακούγεται αυτονόητο, μόνο αμελητέο δεν είναι.
