Η θέση της γυναίκας στη χώρα μας έχει μεταβληθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Από μια κοινωνία όπου ο ρόλος της γυναίκας περιοριζόταν κυρίως στο σπίτι και την οικογένεια, η Ελλάδα έχει περάσει σταδιακά σε μια πραγματικότητα όπου οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά στην εκπαίδευση, στην εργασία και στη δημόσια ζωή.
Παρά τις σημαντικές κατακτήσεις, όπως σημειώνει η Ιωάννα Ντάνη στην εφημερίδα «Political», τα στερεότυπα δεν έχουν εξαφανιστεί. Ορισμένα επαγγέλματα εξακολουθούν να θεωρούνται «ανδρικά», είτε λόγω της φύσης της εργασίας είτε λόγω μιας βαθιά ριζωμένης κοινωνικής αντίληψης. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, όλο και περισσότερες γυναίκες επιλέγουν να κινηθούν έξω από αυτά τα όρια.
Για όλα «φταίει» η οικογενειακή παράδοση
Μία από αυτές τις γυναίκες είναι η Δήμητρα Κουρή, πιλότος και εκπαιδεύτρια σε προγράμματα που σχετίζονται με την αεροπορία και την άμυνα. Για εκείνη, η σχέση με τον ουρανό ξεκίνησε πολύ πριν αποφασίσει να γίνει επαγγελματίας πιλότος. «Στην οικογένειά μου είναι πολλοί πιλότοι. Ο πατέρας μου ήταν πιλότος και δύο θείοι μου ήταν οι προσωπικοί πιλότοι του Ωνάση», λέει, εξηγώντας ότι μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου τα αεροπλάνα ήταν κομμάτι της καθημερινότητας.
Ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία μόλις στα 19 της χρόνια, έχοντας εκπαιδευτεί στη FlySafetyAcademy. Αργότερα εργάστηκε ως εξωτερική συνεργάτιδα στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, ενώ σήμερα δραστηριοποιείται και στον τομέα των νέων τεχνολογιών. «Έχω πάρει πτυχίο από το Πολυτεχνείο για design and development σε drones», αναφέρει, περιγράφοντας μια διαδρομή που συνδυάζει την αεροπορία με τις σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις.
«Ο τρόπος που μπαίνεις σε έναν χώρο είναι το παν»
Παρότι πρόκειται για έναν παραδοσιακά ανδροκρατούμενο χώρο, η ίδια δεν θεωρεί ότι αντιμετώπισε σοβαρά εμπόδια λόγω φύλου. Για εκείνη, ο καθοριστικός παράγοντας είναι η προσωπικότητα. «Ο τρόπος που μπαίνεις σε έναν χώρο είναι πολύ σημαντικός. Ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα είναι αυτά που θα καθορίσουν πώς θα σε αντιμετωπίσουν οι άλλοι», τονίζει. Η επαγγελματική της πορεία περιλαμβάνει εμπειρίες σε απαιτητικά περιβάλλοντα, από την πτήση αεροσκαφών μέχρι τη συμμετοχή σε επιχειρήσεις δασοπυρόσβεσης με ελικόπτερα. Παράλληλα, συμμετείχε και σε εκπαιδευτικά προγράμματα στο εξωτερικό, όπου ανέλαβε την εκπαίδευση προσωπικού σε θέματα αεροπορίας. Όπως λέει, η στάση ζωής παίζει καθοριστικό ρόλο. «Όταν σέβεσαι τον εαυτό σου και το επάγγελμά σου, πολύ δύσκολα αφήνεις περιθώριο σε κάποιον να σε αμφισβητήσει».
Θυμάται μάλιστα ότι όταν ξεκινούσε η παρουσία των γυναικών στην αεροπορία ήταν ακόμη περιορισμένη. «Όταν τελείωσα εγώ, υπήρχε λίγη μοναξιά σε αυτό το θέμα», αναφέρει. Παρά ταύτα, βλέπει σήμερα περισσότερες γυναίκες να ακολουθούν αυτόν τον δρόμο. Το μήνυμά της προς τις νέες γυναίκες είναι ξεκάθαρο: «Να ακολουθούν το μονοπάτι που πιστεύουν ότι είναι για τη ζωή τους και να μην επηρεάζονται από άλλους».
Από μικρή πίσω από το τιμόνι
Σε έναν διαφορετικό αλλά εξίσου ανδροκρατούμενο χώρο εργάζεται η Μαρία Μπινιόλα, οδηγός νταλίκας. Ένα επάγγελμα που απαιτεί αντοχή, πολλές ώρες στον δρόμο και μεγάλη ευθύνη. Η ίδια μεγάλωσε μέσα στον χώρο των μεταφορών, καθώς από μικρή ακολουθούσε τον πατέρα της. «Με έβλεπαν όλοι μαζί με τον μπαμπά μου, οπότε ήμουν μέσα σε αυτόν τον κύκλο από πάντα», λέει.
Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες οδηγοί φορτηγών παραμένουν λίγες, η ίδια δεν θεωρεί ότι οι δυσκολίες είναι διαφορετικές. «Δεν είναι θέμα δυσκολίας. Μπορεί μυϊκά να υπάρχουν διαφορές, αλλά υπάρχουν λύσεις», σημειώνει. Αναγνωρίζει όμως ότι η καθημερινότητα σε έναν χώρο όπου κυριαρχούν οι άνδρες έχει τις ιδιαιτερότητές της. «Το μόνο πιο έντονο είναι ότι έχεις να κάνεις με περισσότερους άντρες από ό,τι σε μια άλλη δουλειά». Όπως εξηγεί, η δουλειά είναι η καλύτερη απάντηση σε όποια αμφισβήτηση. «Αν κάποιος δεν με εμπιστεύεται εξαρχής, θεωρώ ότι μπορώ με τη δουλειά μου να του δείξω ότι μπορώ».
Οι ιστορίες της Δήμητρας Κουρή και της Μαρίας Μπινιόλα δείχνουν ότι η εικόνα της γυναίκας στην ελληνική αγορά εργασίας αλλάζει. Η παρουσία τους σε αυτούς τους χώρους δεν αποτελεί μόνο προσωπική επιτυχία. Λειτουργεί και ως παράδειγμα για άλλες γυναίκες που ίσως διστάζουν να ακολουθήσουν έναν διαφορετικό δρόμο. Σε μια κοινωνία που ακόμη παλεύει με στερεότυπα δεκαετιών, κάθε τέτοια διαδρομή αποδεικνύει ότι τα επαγγελματικά όρια δεν καθορίζονται από το φύλο, αλλά από την επιμονή, την πίστη στον εαυτό και την αποφασιστικότητα να κυνηγήσει κανείς το όνειρό του.
