Ξεφεύγω και θα σας πω ότι με «γκέλαρε» ότι χθες, στη «Διαύγεια», η προεδρία της κυβερνήσεως έδωσε στον «αφρό» το ΦΕΚ που αφορούσε την ετήσια χορηγία προς τις ιερές μονές του Αγίου Όρους για το 2025, ανεβάζοντας το ποσό στα 3 εκατομμύρια ευρώ (είχε δημοσιευτεί τον Ιούλιο του 2025).
Δεν ξέρω γιατί προχώρησε σε αυτή την κίνηση, όταν την ίδια ώρα (όπως σας έχω γράψει) γίνονται πραγματάκια εκεί με ορισμένους ηγούμενους και τη «στροφή» που επιχειρείται από κόμμα σε κόμμα… Μέσα σε όλα, ο Γκιουλέκας επισκέφθηκε πριν από μερικές ημέρες το Περιβόλι της Παναγίας, επιβεβαιώνοντας πως άλλα 9 εκατομμύρια ευρώ έχουν ήδη εκταμιευτεί για τις πληγές που άφησε ο Εγκέλαδος στα μοναστήρια.
Δηλαδή, 3 συν 9 μας κάνει 12 εκατομμύρια «ζεστό» χρήμα. Αν συνυπολογίσουμε και το πακέτο-μαμούθ των 100 εκατομμυρίων που έχει υποσχεθεί ο πρωθυπουργός έως το 2030, γίνεται σαφές πως οι σχέσεις Μαξίμου και Αγίου Όρους περνούν σε άλλο επίπεδο…
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 2 Η συνάντηση του «Πιερ» με τους συμμαθητές
Πόσο μικρός είναι ο κόσμος τελικά. Μετά την πρώτη συνάντηση που είχε με την Κριστίν Λαγκάρντ με την ιδιότητα του προέδρου του Eurogroup, ο ΥΠΟΙΚ Κυριάκος Πιερρακάκης συνάντησε τους Έλληνες εργαζόμενους στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οι οποίοι, αφού τον συγχάρηκαν για την εκλογή του, έβγαλαν μαζί του αναμνηστικές φωτογραφίες.
Στη ζεστή συζήτηση που ακολούθησε, ο «Πιερ» διαπίστωσε με έκπληξη ότι μεταξύ των εργαζομένων που ζήτησαν να τον δουν ήταν και δύο συμμαθητές του από τη Λεόντειο. Καταλαβαίνετε τη χαρά, τη συγκίνηση και τα πειράγματα…
Το ΠΑΣΟΚ βουλιάζει και το «Νικολιό του Μαρίνου» κοιτάζει αλλού
Κοιτάξτε, είχα πει ότι θα σταματήσω να ασχολούμαι με τον «πράσινο» ανθρωποδιώχτη, το «Νικολιό του Μαρίνου». Αλλά η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο! Αρχικά, πριν συνεχίσω, να σας πω το εξής: αρνείται, λέει, το ΠΑΣΟΚ να δίνει συνεντεύξεις στην «Political». Αυτό μας μετέφεραν οι στενοί συνεργάτες του… μεγάλου πολιτικού άνδρα Νίκου Ανδρουλάκη. Το αφήνω στην άκρη αυτό και συνεχίζω, γιατί από τη στεναχώρια για το… εμπάργκο φοβάμαι μη χάσω τον ύπνο μου το Σαββατοκύριακο!
Πάμε τώρα στα υπόλοιπα, γιατί με έπιασε και είπα να το ρίξω στην ανάλυση. Στην πολιτική υπάρχει ένας αμείλικτος κανόνας, φίλες και φίλοι: όταν ένα κόμμα δεν πείθει ότι μπορεί να κυβερνήσει, αρχίζει να συρρικνώνεται. Και σήμερα το ΠΑΣΟΚ δεν μοιάζει απλώς να χάνει έδαφος· μοιάζει να βολοδέρνει, χωρίς πυξίδα και χωρίς καπετάνιο που να ξέρει πού πηγαίνει το καράβι. Στη Χαριλάου Τρικούπη επικρατεί αναστάτωση. Στελέχη γκρινιάζουν, βουλευτές ανησυχούν και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δυναμική που περίμεναν μετά την εκλογή ηγεσίας δεν ήρθε ποτέ. Αντίθετα, το κόμμα δείχνει να χάνει έδαφος ακόμη και απέναντι σε μικρότερους πολιτικούς σχηματισμούς. Και στο τιμόνι βρίσκεται το «Νικολιό του Μαρίνου», που αντί να δώσει προοπτική, οδηγεί την παράταξη σε ιστορική πολιτική καθίζηση. Η προσωπική του απήχηση παραμένει χαμηλή, η εικόνα κυβερνησιμότητας ανύπαρκτη και το κόμμα δεν καταφέρνει να πείσει ότι αποτελεί εναλλακτική λύση εξουσίας. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό. Δεν υπάρχει καθαρή στρατηγική, δεν υπάρχει συνεκτικό πρόγραμμα, δεν υπάρχει αφήγημα που να εμπνέει. Οι κινήσεις μοιάζουν αποσπασματικές, οι επιλογές θολές και η αντιπολίτευση συχνά χωρίς στόχο. Ακόμη και μέσα στο κόμμα, πολλοί παραδέχονται ιδιωτικά πως η περίφημη «βελόνα» όχι μόνο δεν ανεβαίνει, αλλά κατρακυλά. Και ο χρόνος περνά εις βάρος μιας ηγεσίας που δεν κατάφερε να δημιουργήσει ρεύμα, ούτε να δώσει ελπίδα επιστροφής στην πρωταγωνιστική σκηνή. Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: το ΠΑΣΟΚ μοιάζει εγκλωβισμένο, χωρίς πολιτικό στίγμα και χωρίς ηγετική πυγμή. Και όσο το «Νικολιό του Μαρίνου» παραμένει στο τιμόνι, τόσο μεγαλώνει η αίσθηση πως το κόμμα οδηγείται σε μια ακόμη ιστορική ήττα. Δεν είναι τυχαίο ότι ολοένα και περισσότεροι παλιοί ψηφοφόροι της παράταξης κοιτούν αλλού, απογοητευμένοι από μια ηγεσία που δεν κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει ούτε τη φθορά των αντιπάλων της. Κι έτσι, αντί για επανεκκίνηση, το κόμμα μοιάζει να πλησιάζει επικίνδυνα στο πολιτικό… παγόβουνο. Και τότε, όπως συμβαίνει πάντα, η ευθύνη δεν θα βαραίνει την ιστορία, αλλά τον καπετάνιο. Στο τέλος της ημέρας, πολλοί μέσα στην παράταξη λένε -πια- το ίδιο πράγμα: τρίζουν τα κόκαλα του Ανδρέα Παπανδρέου, του Κώστα Σημίτη και της Φώφης Γεννηματά, βλέποντας πού έχει φτάσει το κόμμα που κάποτε κυριαρχούσε στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Άρχισαν τα «ανοιχτά» κομπλιμέντα στην KG
Εντάξει, το ομολογώ! Χθες, μετά την είδηση για τους στιλίστες της Μελάνια και της Κίμπερλι, έγινε ένας μικρός χαμός στο τηλέφωνό μου. Ναι, ξέρω, δεν με έχετε συνηθίσει σε τέτοια stories. Όμως, τέτοιες ειδήσεις φέρνουν και… συνέχεια!
Τι εννοώ; Μου είπαν ότι η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, που μετεξελίσσεται σε βαρύ χαρτί του Τραμπ, πλέον δέχεται ανοιχτά… κομπλιμέντα που έχουν συγκεκριμένη στόχευση. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι ο ειδικός απεσταλμένος του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας που μίλησε στο συνέδριο Athens Energy Summit, Τζόσουα Βοτζ, είπε ότι η KG (τα αρχικά της Κίμπερλι) είναι ο απόλυτος ορισμός της «ενέργειας».
Εντάξει, αυτό το κομπλιμέντο έχει άλλες «διαστάσεις» και υπογραμμίζει το γεγονός ότι η Γκίλφοϊλ δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως μια κοσμική παρουσία, αλλά ως ένα πρόσωπο με ουσιαστική gravitas.
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 1 Η ΛΑΕΔ, ένα εξαιρετικό βιβλίο και τα μηνύματα Δένδια
Απευθείας σε μια είδηση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και όχι μόνο σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Αναφέρομαι στα όσα έγιναν στο παρασκήνιο της παρουσίασης του βιβλίου των Κώστα Υφαντή, Κωνσταντίνου Φίλη και Αλέξανδρου Διακόπουλου, σε διάλογο με τον δημοσιογράφο Μάκη Προβατά, με τίτλο «Μέση Ανατολή, 1945-2025: Η τυραννία των προσδοκιών και των πεποιθήσεων», το βράδυ της Πέμπτης στη ΛΑΕΔ.
Πίσω από τις αναλύσεις για τη Μέση Ανατολή, τις χαμένες ευκαιρίες και τις «τυραννίες» των στερεοτύπων, ξεδιπλώθηκε ένα σαφές μήνυμα στρατηγικής κατεύθυνσης. Ο Νίκος Δένδιας χρησιμοποίησε το πλαίσιο της συζήτησης για να περιγράψει, με σχεδόν διδακτικό τρόπο, τη μεγάλη εικόνα: μια Ελλάδα που κοιτά δυτικά, για την ακρίβεια, μάλιστα, βορειοδυτικά. Στους διαδρόμους της ΛΑΕΔ, αρκετοί στάθηκαν στη φράση του ότι «δεν μένουμε σε στενό δίπολο με τη γειτονική χώρα». Όπως έλεγαν έμπειροι παρατηρητές, το μήνυμα ήταν πως η Αθήνα επενδύει σε πολυδιάστατες σχέσεις και όχι σε μονοθεματικές αντιπαραθέσεις. Και κάπου εκεί ήρθε η επικαιρότητα να «κουμπώσει» με τη θεωρία: Ισραήλ, Ινδία, Γαλλία στην ίδια πρόταση και, φυσικά, η επικείμενη ανανέωση της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας. Όπως σχολίαζε γνώστης του παρασκηνίου, «η συζήτηση για το βιβλίο ήταν το περιτύλιγμα -το περιεχόμενο ήταν καθαρά γεωπολιτικό».
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 2 «Μια φωτογραφία, ρε παιδιά»… Όταν ο Καιρίδης συνάντησε τον Δένδια!
Θα παραμείνω στη ΛΑΕΔ, καθώς, όπως σας είπα, το παρασκήνιο ήταν έντονο. Μεταξύ των ακροατών ήταν και ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Καιρίδης, ο οποίος το προηγούμενο διάστημα απασχόλησε με τις εκρήξεις και τα νεύρα του, με σημαντικότερο σκηνικό τις αιχμές κατά του Νίκου Δένδια στη Βουλή.
Πρώτο στασίδι κάθισε λοιπόν ο βουλευτής και όπως αποδείχτηκε, είχε σαφή στόχευση. Μόλις είδε τον υπουργό Άμυνας να φτάνει, έσπευσε να τον χαιρετήσει, θέλοντας να στείλει μήνυμα αποκατάστασης των σχέσεων. Το χαμόγελο του Δένδια ήταν αρκετό για να ακολουθήσει και το «δεύτερο μέρος». «Βγάλτε μας μια φωτογραφία, παιδιά», φώναξε προς τους φωτογράφους, επιμένοντας μάλιστα. Η εικόνα, άλλωστε, μετράει. Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει: επρόκειτο για αυθόρμητη κίνηση ή για προσπάθεια πολιτικής επαναφοράς μετά την… κατσάδα; Τα συμπεράσματα, όπως πάντα, δικά σας.
Οικογένειες δύο ταχυτήτων;
Ερωτήματα -και μάλιστα σοβαρά- γεννά η κοινοβουλευτική παρέμβαση του ανεξάρτητου βουλευτή Επικρατείας Ευάγγελου Αποστολάκη προς το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. Γιατί, ενώ ο νόμος είναι σαφής, στην πράξη φαίνεται να διαμορφώνονται οικογένειες δύο ταχυτήτων; Η καταγγελλόμενη πρακτική ορισμένων Κέντρων Κοινωνικής Πρόνοιας να ζητούν από ανάδοχες οικογένειες με προοπτική υιοθεσίας να παραιτηθούν από το επίδομα αναδοχής έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τον Ν. 4538/2018, αλλά και με την κοινή λογική.
Το γεγονός ότι το υπουργείο δεν έχει απαντήσει, παρά τις επανειλημμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και την παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη, μόνο καθησυχαστικό δεν είναι. Αντί να ενισχύεται ένας ήδη εύθραυστος θεσμός, δημιουργούνται αποκλεισμοί και αβεβαιότητα. Η κοινωνική συνοχή δεν χτίζεται με «ναι μεν αλλά» στα επιδόματα, ούτε με σιωπή. Εκτός και αν τελικά η πολιτική της υπουργού οδηγεί συνειδητά σε κοινωνική πολιτική… επιλεκτικής ευαισθησίας.
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 3 Η Σαλαμίνα γίνεται αρνητικό παράδειγμα κακοδιαχείρισης
Σας έχω πει ότι στις γειτονιές της Β’ Πειραιώς έχει πολύ… ψωμί. Θα σας πάω λοιπόν στη Σαλαμίνα, όπου καταλαβαίνω ότι η επικοινωνιακή «βιτρίνα» του δημάρχου Παναγόπουλου και της δημοτικής αρχής εκεί καταρρέει με θόρυβο, καθώς διαπιστώνεται κακοδιαχείριση, όπως μου μετέφερε ο ψιθυριστής μου που τα γνωρίζει πολύ καλά.
Όπως μου είπε, στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, η αντιπολίτευση (με επικεφαλής τη Βάσω Θεοδωρακοπούλου) έφερε στο φως έκθεση του υπουργείου Οικονομικών που αποκαλύπτει παράνομες πράξεις άνω των 670.000 ευρώ και ένα πρόστιμο-μαμούθ 400.000 ευρώ που πιθανόν να μετακυλιστεί στους πολίτες, εκτός εάν βρεθούν άλλοι… πόροι! Με 135 δικαστικές υποθέσεις να εκκρεμούν και μια δυνητική ζημία 7,7 εκατομμυρίων, ο δήμος μετεξελίσσεται πλέον σε αρνητικό παράδειγμα για όλη την Αυτοδιοίκηση. Και η ανάγκη για εξονυχιστικό έλεγχο από την Κεντρική Διοίκηση είναι πλέον μονόδρομος, θα πρόσθετα.
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ Ο Κυριάκος, ο Ταγίπ, το ραντεβού και η «P»
Θα κάνω την παρένθεση της ημέρας, ευλογώντας τα γένια μου (που δεν έχω, αλλά τέλος πάντων) για τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν που σφραγίστηκε για τον Φεβρουάριο. Όπως ενθυμείστε οι περισσότεροι, θαρρώ, η αποκάλυψη είχε γίνει πριν την έλευση του 2026, από αυτή εδώ τη στήλη (https://epolitical.gr/synantisi-kyriakou-erntogan-prin-apo-to-tet-a-tet-me-trab-oi-dimoskopiseis-pou-erchontai-me-vathmous-ypourgon/).
Ήταν στις 17 Δεκεμβρίου όταν μεταξύ άλλων έγραφα: «Τα διπλωματικά γραφεία των δύο ηγετών είναι σε στενή συνεργασία, προκειμένου να βρεθεί η κατάλληλη ημερομηνία, μέσα στον επόμενο Φεβρουάριο. Διότι μπορεί ο Τούρκος ΥΠΕΞ να επαναφέρει με κάθε ευκαιρία την επιθετική ρητορική περί δίκαιης μοιρασιάς στο Αιγαίο, αλλά η Αθήνα θέλει να κρατηθεί ανοιχτός ο δίαυλος επικοινωνίας με την Άγκυρα».
Ανοίγει με νέους παίκτες η βεντάλια του εμφιαλωμένου νερού
Μπαίνω και σήμερα σε οικονομικό mood. Έμαθα ότι η οικογένεια Κρομμύδα ετοιμάζεται να εισέλθει στην αγορά του εμφιαλωμένου νερού, προσθέτοντας έναν νέο κρίκο στο επιχειρηματικό της αποτύπωμα. Η γεώτρηση Δρυόπη, στη θέση Κεφάλα στο Καστράκι Δωρίδας, αναγνωρίστηκε επίσημα ως φυσικό μεταλλικό νερό, ανοίγοντας τον δρόμο για εμπορική διάθεση. Το εγχείρημα «τρέχει» από τη Χέλια Μόρνου, που ανήκει στην ATTRACTION του Ομίλου Mantis, ο οποίος διαθέτει ήδη ισχυρή παρουσία στη διανομή και στο χαρτοφυλάκιο brands. Σε μια κατηγορία με καθημερινή κατανάλωση, το νερό ενισχύει τη διαπραγματευτική ισχύ απέναντι σε λιανική και εστίαση.
Συμμαχία γιγάντων στα δίκτυα
Και θα ολοκληρώσω τη σημερινή βόλτα μας με ακόμα μια οικονομική είδηση, για τη νέα συμμαχία βαριάς βιομηχανίας και τεχνολογίας που φιλοδοξεί να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού στα ευρωπαϊκά ηλεκτρικά δίκτυα. Η ίδρυση της Green Industrial Grids Association (GIGA) φέρνει στο ίδιο τραπέζι κολοσσούς όπως Amazon, Google, Microsoft, Siemens Energy και Metlen, σε μια συγκυρία όπου η ζήτηση ρεύματος αυξάνεται ταχύτερα από τις υποδομές. Πίσω από την πρωτοβουλία διαφαίνεται η ανάγκη των ενεργοβόρων επιχειρήσεων να αποκτήσουν λόγο στον σχεδιασμό των δικτύων, πιέζοντας για ταχύτερες συνδέσεις, έξυπνες λύσεις και επενδύσεις τρισεκατομμυρίων έως το 2040.
Καλή σας μέρα!
