Τη σταθερή προοπτική για την Ελλάδα (BBB) και τη θετική προοπτική για την Κύπρο (A-) επιβεβαιώνει ο μεγάλος αμερικανικός Οίκος αξιολογήσεων κρατών και επιχειρήσεων, S&P Global Ratings. Οπως σημειώνει σε νέα του έκθεση, η επόμενη φάση σύγκλισης με την ευρωζώνη δεν θα κριθεί τόσο από τους ρυθμούς ανάπτυξης, όσο από τη βιώσιμη μείωση των εξωτερικών ανισορροπιών και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας απέναντι σε μακροπρόθεσμους κινδύνους, όπως οι δημογραφικές πιέσεις και η κλιματική αλλαγή.
Κατά βάση, η Ελλάδα και η Κύπρος εισέρχονται με θετικές προοπτικές ανάπτυξης αλλά και με επίμονες εξωτερικές ανισορροπίες στο 2026 υποστηρίζει η S&P και διαπιστώνει σαφή σύγκλιση των δύο χωρών με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Ωστόσο, επισημαίνει ότι τα υψηλά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών παραμένουν βασικός περιοριστικός παράγοντας για περαιτέρω αναβαθμίσεις.
Ελλάδα και Κύπρος θα συνεχίσουν με υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από την Ευρωζώνη
Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η εικόνα χαρακτηρίζεται θετική. Η S&P εκτιμά ότι και οι δύο οικονομίες θα συνεχίσουν να υπεραποδίδουν έναντι της ευρωζώνης τα επόμενα χρόνια. Για την Ελλάδα προβλέπεται ανάπτυξη 2,3% το 2026 και 2,0% το 2027, ενώ για την Κύπρο 2,8% και 2,9% αντίστοιχα, όταν η ευρωζώνη αναμένεται να κινηθεί κοντά στο 1,2%-1,4%. Καθοριστικό ρόλο, ιδίως για την Ελλάδα, παίζει η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Θετική η δημοσιονομική εικόνα, αδυναμία η εξάρτηση από την εξωτερική χρηματοδότηση
Παράλληλα, η δημοσιονομική εικόνα βελτιώνεται, με τα ελλείμματα να περιορίζονται και τα επίπεδα χρέους να ακολουθούν καθοδική πορεία. Στην Ελλάδα, παρά το υψηλό απόθεμα χρέους, το σημαντικό ταμειακό απόθεμα λειτουργεί ως ισχυρό δίχτυ ασφαλείας. Στην Κύπρο, τα δημοσιονομικά αποθέματα έχουν μειωθεί, χωρίς ωστόσο να προκαλούν άμεσες ανησυχίες για τη σταθερότητα.
Το βασικό σημείο προβληματισμού αφορά το εξωτερικό ισοζύγιο. Ελλάδα και Κύπρος συγκαταλέγονται μεταξύ των χωρών με τα υψηλότερα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών στην ευρωζώνη, τάση που εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί την περίοδο 2026-2028. Στην Ελλάδα, το έλλειμμα συνδέεται εν μέρει με τις αυξημένες εισαγωγές λόγω επενδύσεων, ενώ στην Κύπρο χρηματοδοτείται περισσότερο μέσω άμεσων ξένων επενδύσεων. Και στις δύο περιπτώσεις, η εξάρτηση από εξωτερική χρηματοδότηση παραμένει δομική αδυναμία.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην ενεργειακή εξάρτηση, καθώς η ανάγκη εισαγωγής υδρογονανθράκων επιβαρύνει το εξωτερικό ισοζύγιο και καθιστά τις δύο οικονομίες ευάλωτες σε διακυμάνσεις των διεθνών τιμών. Παρά την πρόοδο στις ανανεώσιμες πηγές, κυρίως στην Ελλάδα, η ενεργειακή μετάβαση δεν έχει ακόμη αλλάξει ουσιαστικά το εξωτερικό προφίλ.
Ο τουρισμός παραμένει βασικός μοχλός ανάπτυξης και στις δύο χώρες, με τις αφίξεις να αυξάνονται το 2025. Στην Κύπρο, η απώλεια της ρωσικής αγοράς έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη γεωγραφική διασπορά, χωρίς όμως να μειώνεται ουσιαστικά η συνολική εξάρτηση από τον κλάδο.
