Απαντήσεις σε 5 ερωτήματα με βάση τις δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, έδωσε ο στενός συνεργάτης του, Θανάσης Καρτερός, με άρθρο του στην ΕΦΣΥΝ.
Ο κ. Καρτερός τονίζει ότι η προτεραιότητα του Τσίπρα είναι η ενεργοποίηση μιας μειοψηφικής, αλλά ζωτικής κοινωνικής ομάδας. Ο στόχος είναι να προσελκύσει αυτή η ομάδα την προσοχή και την ψήφο της πλειοψηφίας, σε μια περίοδο όπου οι υπάρχοντες κομματικοί σχηματισμοί στον προοδευτικό τομέα φαίνεται ότι έχουν εξαντλήσει το πολιτικό τους δυναμικό.
Επιπρόσθετα, επισημαίνει ότι η απλή δημιουργία ενός αριστερού προοδευτικού μετώπου δεν μπορεί να αποτελέσει τη λύση στα σημερινά προβλήματα. Αντίθετα, ο στόχος θα πρέπει να είναι η ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης. Σημειώνει μάλιστα ότι, ενώ η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, οι διδαχές από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ το 1974 και η αυτοοργάνωση εκείνης της περιόδου παραμένουν πολύτιμες.
Δείτε όλο το άρθρο του Θανάση Καρτερού:
1. Θα ιδρύσει ο Τσίπρας κόμμα;
Όχι με την έννοια που ιδρύθηκαν άλλα προσωποπαγή κόμματα. Ανακοινώνει ένα όνομα και όσοι πιστοί προσέλθετε. Σκοπός του είναι να προκαλέσει μια κοινωνική «μόχλευση», ένα προοδευτικό πολιτικό ρεύμα, κινητοποιώντας μια μειοψηφική, αλλά κρίσιμη κοινωνική μάζα, ικανή να προσελκύσει την προσοχή και την ψήφο της πλειοψηφίας. Το κόμμα ή κίνημα ή πρωτοβουλία, που θα προκύψει, να είναι δηλαδή κοινή προσπάθεια χιλιάδων ανθρώπων κι όχι μια προσωπική επιλογή με όρους μεσσία και πιστών.
2. Τι εννοεί όταν μιλάει για ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης;
Οι σημερινοί κομματικοί σχηματισμοί στον προοδευτικό χώρο έχουν εξαντλήσει το όποιο πολιτικό τους κεφάλαιο. Δεν μπορούν και είναι αμφίβολο αν οι ηγεσίες τους θέλουν κιόλας μια ανοιχτή πρωτοβουλία, που θα θέσει τέρμα στην αναπαραγωγή μηχανισμών. Η απάντηση είναι οι προοδευτικοί πολίτες, «από τα κάτω», να ξεπεράσουν τα αδύναμα και περίκλειστα σχήματα και να σχηματίσουν μια νέα πολιτική δύναμη, ικανή να νικήσει τον Μητσοτάκη και τις πρακτικές του. Αυτό είναι το σαφές μήνυμα και της παραίτησης Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα.
3. Και γιατί δεν είναι λύση ένα αριστερό-προοδευτικό μέτωπο;
Ένα τέτοιο μέτωπο σήμερα, από τα θραύσματα του ΣΥΡΙΖΑ, με το ΠΑΣΟΚ και όποιο άλλο μικρότερο κόμμα, καταρχάς είναι ουτοπικό. Δεν το θέλει με τίποτε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και δυνάμεις στα άλλα κόμματα. Αλλά θα ήταν και αναποτελεσματικό, καθώς θα αποτελούσε μια συγκόλληση από τα πάνω, μια αναπαλαίωση μεθόδων και προσώπων που είναι αδύνατο να πείσει την πλειοψηφία. Δεν θα είναι σε θέση να δώσει τίποτε νέο, εκτός ίσως από την πρόσθεση των ποσοστών όσων συμμετέχουν, που κι αυτό είναι πολύ αμφίβολο.
4. Άρα;
Άρα, ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά η εμπειρία της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ είναι χρήσιμη. Μια μεγάλη, ανοιχτόκαρδη πρωτοβουλία, με συνδυασμό νέων και παλαιότερων προσώπων, που θα επιβάλει ένα πολιτικό laissez-passer στον προοδευτικό χώρο. Από τη Ριζοσπαστική Αριστερά μέχρι το Δημοκρατικό Κέντρο. Με όρους διαφορετικότητας, αλλά και προγραμματικής πειθαρχίας, που θα εξασφαλίζουν αξιοπιστία και αντοχή.
5. Και τα άλλα κόμματα του χώρου; Και η Καρυστιανού;
Μέτωπο με τις ηγεσίες των άλλων προοδευτικών κομμάτων δεν προβλέπεται. Αυτό ισχύει και για την πρωτοβουλία Καρυστιανού, όπου κι αν την τοποθετεί κανείς. Αντίπαλος είναι μόνο το καθεστώς Μητσοτάκη. Επιδίωξη είναι η συζήτηση και αντιπαράθεση επί της ουσίας για τις προτάσεις καθενός, όχι τα «ξεμαλλιάσματα» που βολεύουν τη Δεξιά. Από κει και πέρα όλοι θα κριθούν από τις θέσεις τους. Με κριτήριο τις ανάγκες του αύριο, της κοινωνίας και της αλλαγής…
