Σε ένα πρόσφατο διάγγελμα από τον Λευκό Οίκο ο Αμερικανός πρόεδρος υπερηφανεύτηκε για τα κατορθώματα του λέγοντας πως κληρονόμησε ένα χάος το οποίο μέσα σε μόλις ένα χρόνο διορθώνει καταγγέλλοντας πως πολλοί από τους συμπατριώτες του δεν εκτιμούν τα επιτεύγματά του.
Παράλληλα δεσμεύτηκε πως η χώρα θα είναι στην νέα του τετραετία ακόμη πιο ισχυρή και η αλήθεια είναι πως τα πρώτα γενέθλια από την δεύτερη ορκωμοσία του στις 20 Ιανουαρίου του 2025 τον βρίσκουν να έχει φέρει τον κόσμο… ανάποδα.
Οι εκτιμήσεις για το αν ο ένας χρόνος θητείας που συμπληρώνεται σήμερα έχει θετικό η αρνητικό πρόσημο εξαρτάται από το ποιος κάνει την αξιολόγηση. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει χάσει ούτε μια μέρα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων με πλούσιο… ρεπερτόριο, καθώς περιλαμβάνει από στρατιωτικούς η εμπορικούς πολέμους, μέχρι το σκάνδαλο Έπσταϊν και την κατεδάφιση της ανατολικής πτέρυγας του Λευκού Οίκου!
Αφού εξήρε το έργο της κυβέρνησής του τον χρόνο που πέρασε αναφορικά με ζητήματα, όπως ο περιορισμός του κύματος παράτυπων μεταναστών και η μείωση των τιμών σε κάποια προϊόντα, υποσχέθηκε στους Αμερικανούς, μια οικονομική άνθηση που όμοιά της δεν έχει ξαναδεί ο κόσμος ενώ έκανε λόγο για επενδύσεις 18 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στις ΗΠΑ μετά την επιστροφή του στην προεδρία. Παράλληλα επιμένει ότι δικαιούταν Νόμπελ Ειρήνης ισχυριζόμενος πως συνέβαλε στον τερματισμό οκτώ πολέμων, άσχετα αν απειλεί να ανοίξει άλλους τόσους.
Η αλήθεια είναι πως εντός των τειχών ο Τραμπ έχει κερδίσει κάποιες μάχες αλλά απομένει ακόμη δρόμος για να πάρει και τον πόλεμο. Στο θέμα της παράτυπης μετανάστευσης για παράδειγμα πέτυχε μεγάλη μείωση των ροών χωρίς να θεσπίσει νέους νόμους, αλλά απλώς εφαρμόζοντας αυστηρότερα τους υπάρχοντες.
Οι ΗΠΑ κατέγραψαν το 2025 αρνητική καθαρή μετανάστευση, δηλαδή ο αριθμός των ανθρώπων που εγκατέλειψαν τη χώρα ξεπέρασε τον αριθμό των μεταναστών που εισήλθαν, για πρώτη φορά έπειτα από 50 και πλέον χρόνια. Την ίδια ώρα η αμερικανική οικονομία αποδεικνύεται σταθερή ενώ και ο πληθωρισμός έχει φρενάρει σε σύγκριση με τους ρυθμούς που κάλπαζε επί προεδρίας Μπάιντεν, αν και στις 15 Νοεμβρίου 2025 καταρρίφθηκε ρεκόρ για το μακροβιότερο… shutdown στις ΗΠΑ, όταν η δημοσιονομική παράλυση έφτασε τις 36 συνεχόμενες ημέρες.
Από την άλλη πλευρά έδειξε πόσο αποφασισμένος είναι να καταπνίξει όποια φωνή διαμαρτυρίας υψώνεται, φιμώνοντας τους δημοσιογράφους, απειλώντας πολιτικούς του αντιπάλους και παρεμβαίνοντας ευθέως και πλαγίως στην δικαστική εξουσία. Κατηγορείται ότι δεν διστάζει να κινητοποιεί την Εθνοφρουρά για να καταστείλει όσα… βαφτίζει ζήτημα εθνικής ασφαλείας στους δρόμους, όπως και να εκβιάζει πανεπιστήμια και μετανάστες.
Όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος δείχνει να επενδύει περισσότερο στην επιβολή παρά στη διακυβέρνηση. Κάπως έτσι έφτασε μέχρι και η διάσημη ηθοποιός του Χόλιγουντ Αντζελίνα Τζολί να πει ότι αγαπάει την χώρα, αλλά αυτήν την περίοδο πραγματικά δεν την αναγνωρίζει.
Κουρέλιασε Δίκαιο και έσβησε υπογραφές
Το αυταρχικό προφίλ του Αμερικανού προέδρου έχει γίνει κάτι παραπάνω από αντιληπτό στη διεθνή σκηνή όπου το μόνο Δίκαιο που αναγνωρίζει είναι εκείνο του ισχυρού. Από την μία ημέρα στην άλλη, ο Τραμπ ακύρωσε την βοήθεια σε εκατομμύρια ανθρώπους στην Αφρική, απέσυρε τις ΗΠΑ από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και από διεθνείς συμφωνίες για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής, ενώ εκβίασε τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ για αύξηση των αμυντικών δαπανών.
Παρουσιάστηκε ως ο πρόεδρος που θα έβαζε τέλος στις στρατιωτικές περιπέτειες και θα πρότασσε την αμερικανική εξωτερική πολιτική στις αρχές του «America First». Έπεισε τους συμπατριώτες του ότι θα απεγκλωβίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από τους «ατελείωτους πολέμους» και τις αποτυχημένες προσπάθειες «οικοδόμησης εθνών» στο εξωτερικό.
Ο αυτοανακηρυγμένος «πρόεδρος της ειρήνης» ξεπέρασε σε ένα χρόνο, με το χτύπημα στη Βενεζουέλα, τους εκτός πλαισίων οποιασδήποτε συμμαχίας βομβαρδισμούς από αεροσκάφη ή drones, όσους έκανε στα τέσσερα χρόνια της θητείας του ο Τζο Μπάιντεν. Ιδιαίτερα η αρπαγή του Νικολάς Μαδούρο δείχνει μια εντυπωσιακή και συνάμα επικίνδυνη μετατόπιση. Πόζαρε στο Truth Social ως εν ενεργεία πρόεδρος της Βενεζουέλας ενώ αμερικανικές εταιρείες θα βάλουν για τα καλά «χέρι» στα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της λατινοαμερικανικής χώρας.
Καθώς, όπως λέει ο λαός, τρώγοντας έρχεται η όρεξη, ο Τραμπ δεν περιορίστηκε στη Βενεζουέλα. Με δηλώσεις που θύμιζαν περισσότερο πολεμικές προειδοποιήσεις παρά διπλωματία, έστειλε σαφή μηνύματα σε ηγέτες άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής. Κατηγόρησε τον πρόεδρο της Κολομβίας, Γκουστάβο Πέτρο, ότι «παράγει κοκαΐνη» και προειδοποίησε ότι «πρέπει να προσέχει τα νώτα του».
Για το Μεξικό, εξέφρασε ανοιχτά την… ανυπομονησία του για τον τρόπο αντιμετώπισης των καρτέλ ναρκωτικών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να αναλάβουν δράση. Ακόμη και η Κούβα μπήκε στο κάδρο, με τον Τραμπ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο να αφήνουν να αιωρείται η απειλή περαιτέρω παρεμβάσεων, χαρακτηρίζοντας την χώρα ως καθεστώς σε παρακμή. Την ίδια ώρα φέρεται να έχει ζητήσει από τα «γεράκια» του σχέδιο για εισβολή στη Γροιλανδία με στόχο την κατάληψη της πριν προλάβουν να αναλάβουν… πρωτοβουλίες Ρωσία ή Κίνα.
Καμάρωνε πως μόνο αυτός με την ανοιχτή γραμμή που έχει με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και το δικό του σχέδιο μπορεί να πετύχει να σιγήσουν τα όπλα στην Ουκρανία ή ότι αδικήθηκε όταν δεν του έδωσαν το Νόμπελ Ειρήνης για την εκεχειρία που έπεισε να υπογράψουν Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι, ωστόσο, κατά το πρώτο μόλις έτος της νέας του θητείας, ο Τραμπ έχει ήδη διατάξει στρατιωτικές επιθέσεις σε μια εντυπωσιακά μεγάλη λίστα χωρών: Υεμένη, Συρία, Ιράκ, Σομαλία, Νιγηρία, Ιράν και Βενεζουέλα. Πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις δεν είχαν έγκριση από το Κογκρέσο, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις σχετικά με τη νομιμότητά τους, στο εσωτερικό των ΗΠΑ και διεθνώς, όσο και αν επιμένει πως απλώς υλοποιεί τις προεκλογικές του δεσμεύσεις για την «καταστροφή των ξένων καρτέλ ναρκωτικών» και την προστασία των Αμερικανών πολιτών.
Στο Ιράν λέγεται πως έκανε πίσω στο παρά ένα όταν ήρθε αντιμέτωπος με το απρόβλεπτο της πιθανής αποσταθεροποίησης μιας ακόμη χώρας της Μέσης Ανατολής για την οποία τον προειδοποίησαν βασικοί σύμμαχοι, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ και της Αιγύπτου, οι οποίοι ζήτησαν αυτοσυγκράτηση και διπλωματία, ενώ ίσως να το καλοζύγισε ακόμη και το ετοιμοπόλεμο Ισραήλ.
Το χάσμα μεταξύ της Αμερικής και των συμμάχων της, ιδίως με την Ευρώπη, διευρύνεται σε σημείο μάλιστα που να αναδύεται ένα διατλαντικό σχίσμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι η ΕΕ έχει παραγκωνιστεί στις διπλωματικές μάχες στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία.
Ακόμη και εντός του κινήματος MAGA, η δυσαρέσκεια αυξάνεται. Πολιτικοί που στήριξαν φανατικά τον Τραμπ εκφράζουν πλέον ανοιχτά την απογοήτευσή τους, υποστηρίζοντας πως οι «ατελείωτες στρατιωτικές περιπέτειες» ήταν κάτι που οι ψηφοφόροι πίστευαν ότι θα τελείωνε. Ταυτόχρονα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Αμερικανοί ανησυχούν περισσότερο για την οικονομία και το κόστος ζωής παρά για την εξωτερική πολιτική, γεγονός που ενδέχεται να μετατραπεί για τον Τραμπ σε πολιτικό βάρος.
Απειλούν να τον… κουτσάνουν οι δημοσκοπήσεις
Το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του εικόνας βασίζεται στην κυριαρχία του στη βάση των ρεπουμπλικάνων και έτσι διατηρεί την πειθαρχία στο κόμμα του. Μια σειρά πρόσφατων δημοσκοπήσεων έδειξε ότι ο αριθμός αυτών που τον «υποστηρίζουν ένθερμα» έχει μειωθεί σε περίπου 1 στους 5 Αμερικανούς.
Ο κίνδυνος για τον Τραμπ τώρα είναι μήπως οι Ρεπουμπλικανοί αρχίζουν να τον βλέπουν ως ένα «κουτσό άλογο» και δεν φοβούνται τόσο πολύ τις πολιτικές συνέπειες μιας ρήξης μαζί του, όπως όταν στην υπόθεση της δημοσιοποίησης των περιβόητων αρχείων του σωματέμπορου των διασήμων Τζέφρι Έπσταϊν ήρθε σε ρήξη με την μέχρι τότε πιστή του σύμμαχο Μαρτζόρι Τέιλορ Γκριν.
Δείτε μια σύντομη ανασκόπηση της… δεύτερης πρώτης χρονιάς Τραμπ
