Στους μεγάλους κερδισμένους της πολιτικής αρένας για το 2025, είτε σε κάποιους αρέσει είτε όχι, αναμφισβήτητα είναι η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Μπορεί, όπως γράφει ο Αντώνης Αντωνόπουλος στην εφημερίδα «Political», να έχει κάνει «τσατάλια» τα νεύρα όλων όσοι είναι απέναντί της, όμως κατάφερε όχι μόνο να τριπλασιάσει τα ποσοστά του κόμματός της, αλλά και να γίνει μόνιμα «talk of the Parliament». Τελικά το αποτέλεσμα μετράει. Όπως άλλωστε αναφέρει
η φράση-κλισέ που αποδίδεται στον Όσκαρ Ουάιλντ: «Δεν με ενδιαφέρει τι λες για μένα, αρκεί να λες σωστά το όνομά μου».
Οι μέχρι τώρα στρατηγικές που χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη χειμαρρώδη παρεμβατικότητα της κυρίας Κωνσταντοπούλου -με ελάχιστες εξαιρέσεις- εκ του αποτελέσματος κρίνονται ανεπαρκείς. Εκεί λοιπόν που η πολιτική αντιπαράθεση μαζί της αρχίζει να βρίσκει «τοίχο», ρωτήσαμε την Τεχνητή Νοημοσύνη να μας υποδείξει την ιδανική στρατηγική για το πώς ένας πολιτικός ή ένα κόμμα μπορεί να περιορίσει την εμβέλεια της μόνης γυναίκας πολιτικού αρχηγού στη παρούσα Βουλή.
Αντισυμβατική παρουσία
«Η αντιμετώπιση της Ζωής Κωνσταντοπούλου μέσα στη Βουλή, τόσο σε επικοινωνιακό όσο και σε θεσμικό επίπεδο, απαιτεί μια στρατηγική που συνδυάζει πολιτική σοβαρότητα, σεβασμό στους θεσμούς και αποτελεσματική διαχείριση δημόσιας εικόνας. Η κυρία Κωνσταντοπούλου, γνωστή για την έντονη και συχνά αντισυμβατική παρουσία της, αποτελεί μια ιδιαίτερη πρόκληση για τα πολιτικά κόμματα και τους θεσμικούς παράγοντες, καθώς η αντιμετώπισή της δεν μπορεί να περιοριστεί σε απλές αντιπαραθέσεις ή αποσιωπήσεις», αναφέρει στο εισαγωγικό σημείωμα η δημοφιλής εφαρμογή ChatGPT.
Σε πρώτη φάση εστιάζει στην επικοινωνιακή αντιμετώπιση, δίνοντας έμφαση στην κατανόηση του προφίλ και της δυναμικής της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας. «Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει οικοδομήσει την πολιτική της ταυτότητα πάνω σε μια ρητορική που συνδυάζει έντονη κριτική απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο, υπεράσπιση θεμάτων δικαιοσύνης και δημοκρατίας, καθώς και μια συχνά αντισυμβατική στάση μέσα στη Βουλή. Η επικοινωνιακή στρατηγική που θα ακολουθηθεί πρέπει να λαμβάνει υπόψη αυτήν τη δυναμική, αποφεύγοντας την παγίδα της υποτίμησης ή της υπερβολικής αντιπαράθεσης που μπορεί να ενισχύσει το προφίλ της. Η επικοινωνιακή αντιμετώπιση θα πρέπει να βασίζεται σε μια ήρεμη και τεκμηριωμένη παρουσία, που να αναδεικνύει τις διαφορές με επιχειρήματα και όχι με προσωπικές επιθέσεις. Η χρήση των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των κοινωνικών δικτύων πρέπει να είναι προσεκτική, ώστε να μη δίνεται υπερβολική δημοσιότητα σε προκλητικές δηλώσεις ή ενέργειες, αλλά ταυτόχρονα να μη δημιουργείται εντύπωση λογοκρισίας ή αποκλεισμού».
Προχωρώντας η ανάλυση στον πυρήνα του ερωτήματος, επισημαίνεται η ανάγκη ανάδειξης θετικών προτάσεων: «Αντί να εστιάζει αποκλειστικά στην αντιπαράθεση, η επικοινωνιακή στρατηγική μπορεί να αναδείξει συγκεκριμένες θετικές προτάσεις και πρωτοβουλίες που προωθούνται από τα άλλα κόμματα ή τη Βουλή συνολικά, δημιουργώντας έτσι ένα πλαίσιο πολιτικού διαλόγου που υπερβαίνει τις εντάσεις». Το «κλειδί» πάντως φαίνεται πως είναι η θεσμική αντιμετώπιση, η τήρηση και ο σεβασμός των κοινοβουλευτικών κανόνων. Διότι, όπως και η ίδια συνηθίζει να λέει όταν κάποιο μέλος του Κοινοβουλίου ανεβάσει την ένταση της φωνής του εναντίον της, «εγώ μπορώ να φωνάξω πιο δυνατά».
«Η θεσμική αντιμετώπιση της Ζωής Κωνσταντοπούλου απαιτεί αυστηρή τήρηση των κανονισμών της Βουλής, χωρίς εξαιρέσεις ή ειδικές μεταχειρίσεις. Η διαχείριση των συνεδριάσεων πρέπει να είναι αμερόληπτη και να διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία του Κοινοβουλίου, αποτρέποντας φαινόμενα που μπορεί να παρεμποδίσουν την εργασία της Βουλής».
Επιβολή κυρώσεων
Πώς μπορεί να γίνει αυτό; «Όπου απαιτείται, τα θεσμικά όργανα όπως ο πρόεδρος της Βουλής ή οι αρμόδιες επιτροπές μπορούν να αναλάβουν ρόλο στην επίλυση διαφορών ή στην επιβολή κυρώσεων, πάντα σύμφωνα με τον κανονισμό. Αυτό διασφαλίζει ότι η αντιμετώπιση δεν γίνεται με αυθαίρετο τρόπο, αλλά μέσα στο πλαίσιο της δημοκρατικής νομιμότητας. Παρά τις διαφορές, η θεσμική αντιμετώπιση δεν πρέπει να αποκλείει τον διάλογο και τη διαπραγμάτευση. Η αναζήτηση κοινών σημείων και η διαχείριση των συγκρούσεων με πολιτικό πολιτισμό ενισχύουν το κύρος της Βουλής και αποτρέπουν την όξυνση των σχέσεων».
Εν κατακλείδι, το συμπέρασμα που καταλήγει το ChatGPT είναι πως «η αντιμετώπιση της Ζωής Κωνσταντοπούλου μέσα στη Βουλή απαιτεί μια ισορροπημένη προσέγγιση που συνδυάζει επικοινωνιακή ψυχραιμία και θεσμική αυστηρότητα. Η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να διεξάγεται με σεβασμό στους κανόνες και με στόχο τη διατήρηση της αξιοπιστίας των δημοκρατικών θεσμών. Η δημόσια εικόνα της Βουλής ενισχύεται όταν η διαχείριση των διαφορών γίνεται με επιχειρήματα και θεσμική συνέπεια, αποφεύγοντας την πόλωση και την ένταση που μπορεί να αποδυναμώσουν το πολιτικό σύστημα συνολικά. Με αυτή την προσέγγιση, η Βουλή μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά την παρουσία πολιτικών προσωπικοτήτων όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, διασφαλίζοντας την ομαλή λειτουργία της και την εμπιστοσύνη των πολιτών».
Ουτοπία ή ρεαλισμός; Η Ζωή… θα δείξει!
