Γιατί ο Πόρος μπαίνει τώρα στο ραντάρ του Βαρδινογιάννη
Στο παρασκήνιο της έγκρισης για τη μεγάλη τουριστική επένδυση στον Πόρο, το timing μόνο τυχαίο δεν είναι. Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης τοποθετείται σε έναν προορισμό που μέχρι σήμερα έμενε εκτός του «χάρτη» των mega-projects, αλλά διαθέτει σπάνιο συνδυασμό εγγύτητας στην Αθήνα, χαμηλού τουριστικού κορεσμού και μεγάλων ενιαίων εκτάσεων.
Η έγκριση για το Serenity Village έρχεται σε μια φάση όπου τα μεγάλα παραθαλάσσια assets κοντά στην Αττική έχουν σχεδόν κλειδώσει, ανεβάζοντας τον Πόρο ως εναλλακτική υψηλής αξίας. Το έργο των 474 εκατ. ευρώ, μέσω ΕΣΧΑΣΕ, «κουμπώνει» με τη στροφή προς ήπια, οργανωμένη ανάπτυξη υψηλών προδιαγραφών, μακριά από τον μαζικό τουρισμό. Στο παρασκήνιο, η έμφαση στη βιωσιμότητα, την αυτονομία υποδομών (νερό, ενέργεια) και το brand του Πόρου δείχνει στρατηγική ανάγνωσης της επόμενης μέρας του ελληνικού τουρισμού.
Γυρίζουν την πλάτη στη ρύθμιση οι δανειολήπτες ελβετικού φράγκου
Την πλάτη στη λύση της κυβέρνησης για μερικό «κούρεμα» χρέους στα δάνεια σε ελβετικό φράγκο ετοιμάζονται να γυρίσει μεγάλο μέρος των εν λόγω δανειοληπτών. Σύμφωνα με τις πρώτες αντιδράσεις του Συνδέσμου Δανειοληπτών Ελβετικού Φράγκου, η κατηγοριοποίηση «κουρέματος» βάσει εισοδηματικών κριτηρίων και ορίων ακίνητης περιουσίας που τέθηκε δεν επιφέρει κάποιο ουσιαστικό όφελος για την πλειονότητα των δανειοληπτών, τη στιγμή που δεν επιλύεται ούτε το ζήτημα της αναδρομικότητας. Όπως σημειώνουν πηγές του συλλόγου, το «κούρεμα» απαίτησης 50% κατά την (υποχρεωτική) μετατροπή του δανείου από ελβετικό φράγκο σε ευρώ και από κυμαινόμενο σε σταθερό επιτόκιο δεν αφορά κανέναν, καθώς η πλειονότητα ανήκει στις κατηγορίες «κουρέματος» 15%-20%.
Δυσαρέσκεια
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μετρά τις ζημιές στην οικονομία από τα μπλόκα των αγροτών και μαθαίνουμε ότι επικρατεί δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι δεν υπήρξε πολιτική απόφαση από την αρχή για να τελειώσει το… πανηγύρι εν τη γενέσει του.
Το δόγμα για «άμεσο και συντριπτικό χτύπημα» δεν εφαρμόστηκε ποτέ, οπότε τώρα η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις. Αν συνεχιστεί η κατάσταση αυτή και μετά τις γιορτές, τότε η «λυπητερή» για την οικονομία θα είναι… βαριά και αναγκαστικά ο Πιερρακάκης θα αρχίσει να κάνει άλλους σχεδιασμούς. Από τη μία θα μετράει τις απώλειες λόγω των μπλόκων και από την άλλη θα πρέπει να «ξηλωθεί» για να ικανοποιηθούν όσο γίνεται περισσότερα αιτήματα. Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα και τώρα τρεχάτε, ποδαράκια μου…
Στην Κύπρο επεκτείνεται το IRIS
Για το ότι η Σταυρούλα Καμπουρίδου με την εργατικότητα και τη μεθοδικότητα που τη χαρακτηρίζουν κατάφερε σε λίγα χρόνια να απογειώσει το εθνικό σύστημα πληρωμών της Ελλάδας, το IRIS, είναι περιττό να επιχειρηματολογήσει κανείς. Άλλωστε τα νούμερα και οι επιδόσεις δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για παρερμηνείες. Τα θεμέλια του IRIS είναι τόσο ισχυρά πλέον που ετοιμάζεται να επεκταθεί και στην Κύπρο. Μπορεί βέβαια να ισχυριστεί κάποιος ότι η Κύπρος διενεργεί εδώ και κάνα δυο χρόνια άμεσες πληρωμές μέσω ΔΙΑΣ, ωστόσο πλέον υπάρχουν συζητήσεις με τον acquirer της Κύπρου, τον JCC, προκειμένου το IRIS να δώσει την υποδομή και ο JCC να βάλει το δικό του interface. Εύκολη και στρωμένη δουλειά με εθνικό αποτύπωμα.
Αγροτοκουτοπονηριές
Οι διαπιστώσεις για τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου είναι κοινές και δεδομένες, αλλά ο προϋπολογισμός δεν επιτρέπει ανοίγματα, για τα οποία δεν υπάρχει το ανάλογο «κασέρι». Δεν ξεγελιόμαστε από τα αιτήματα των αγροτών σχετικά με το κόστος παραγωγής. Το πραγματικό… πρόβλημα είναι η υπαγωγή του ΟΠΕΚΕΠΕ στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Όσοι λαμβάνουν επιδοτήσεις δεν θέλουν να βάλουν… συνέταιρο την Εφορία, θέλουν να παίρνουν τα λεφτά ακέραια για να τα σκορπάνε όπου θέλουν. Έτσι, για να μη δουλευόμαστε μεταξύ μας…
Πρότυπο deal για τον σιδηρόδρομο
Στο επιτελείο του υπουργείου δεν κρύβουν ότι η συμφωνία με τη Hellenic Train αντιμετωπίστηκε εξαρχής ως crash test αξιοπιστίας μετά τις εξαγγελίες της Ρώμης για επενδύσεις στον ελληνικό σιδηρόδρομο.
Οι Ιταλοί ήρθαν στο τραπέζι με διάθεση να βάλουν χρήμα, αλλά το οικονομικό επιτελείο επέμεινε σε καθαρούς λογαριασμούς για το Δημόσιο, ώστε να μην επαναληφθούν παλιές ιστορίες «επενδύσεων στα χαρτιά». Χαρακτηριστικό είναι ότι, παρά το συνολικό πακέτο των 420 εκατ. ευρώ ιδιωτικών επενδύσεων, το υπουργείο μπορεί σήμερα να δείχνει ότι η κρατική επιδότηση όχι μόνο δεν «ξεφεύγει», αλλά επιστρέφει κατά 29 εκατ. ευρώ στα ταμεία μέσω τελών δικτύου και μισθωμάτων, μετατρέποντας τον σιδηρόδρομο σε καθαρό οικονομικό όφελος και όχι σε μόνιμο βάρος.
