Στη Βουλή λένε πως ο Παναγιώτης Παρασκευαΐδης δεν περνά απαρατήρητος. Όχι επειδή φωνάζει, αλλά επειδή δεν κρατά σημειώσεις γραμμής. Γιατρός, ευθύς, χωρίς φίλτρα, είπε για μετανάστες, είπε για ελληνοχριστιανικό πολιτισμό, είπε και για τη χρεοκοπία – και μάλιστα με αυτοκριτική για το ίδιο του το κόμμα. Κάπου εκεί άρχισαν τα βλέμματα να βαραίνουν.
Το κερασάκι; Άφησε «παράθυρο» για Τσίπρα, έκλεισε και μάτι προς Ζωή, μιλώντας για ένωση της Κεντροαριστεράς, αλλά με… ήπιους τόνους.
Χθες, πάντως, ο άνθρωπός μου στη Βουλή τον είδε μόνο του στον διάδρομο, χωρίς πηγαδάκια και πλάτες.
Τυχαίο; Σπάνια.
