Η υπόθεση των αιολικών εγκαταστάσεων στα Ακαρνανικά όρη παραμένει ανοιχτή πληγή για την περιοχή. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ιωάννας Ντάνη για την «Political», το πρόβλημα δεν είναι οι ίδιες οι ανεμογεννήτριες όσο η τοποθέτησή τους σε συγκεκριμένα σημεία που σύμφωνα με σωρεία καταγγελιών από περιβαλλοντικούς φορείς απειλούν την ύπαρξη του καταφυγίου προστατευόμενων άγριων θηρευτών και όρνεων.
Εκείνο που κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη είναι η γενικότερη στάση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις τόσο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας όσο και του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας εξακολουθεί να εμφανίζεται απρόθυμη να προχωρήσει σε ουσιαστική εφαρμογή των αποφάσεων και των υποδείξεων της κεντρικής διοίκησης.
Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τις περιγραφές των οργανώσεων, είναι η συνέχιση εργασιών διάνοιξης δρόμων και εγκατάστασης ανεμογεννητριών σε μια ευαίσθητη περιοχή, η οποία μάλιστα εντάσσεται στο δίκτυο Natura.
Τα νέα στοιχεία που καίνε την περιφέρεια
Η αντιπαράθεση για τις αιολικές εγκαταστάσεις στα Ακαρνανικά άναψε ξανά πριν από μερικές μέρες μέσα από μια σειρά δημόσιων ανακοινώσεων που εκθέτουν την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας για τον τρόπο που χειρίστηκε τις αδειοδοτήσεις και τους ελέγχους.
Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία επανήλθε με νεότερα στοιχεία, υποστηρίζοντας ότι η περιφέρεια όχι μόνο δεν εφάρμοσε τις οδηγίες για καθολική παύση εργασιών, αλλά αντίθετα προχώρησε σε ενέργειες που διευκόλυναν την πρόοδο των έργων σε περιοχή Natura, παρά τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που είχαν ήδη καταγραφεί.
Στο επίκεντρο βρέθηκε και η παρέμβαση του αντιπεριφερειάρχη Βιώσιμης Ανάπτυξης, Χωροταξίας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Στέλιου Μπλέτσα, ο οποίος -σύμφωνα με τα ντοκουμέντα που επικαλούνται οι οργανώσεις- είχε εισηγηθεί υπέρ της αδειοδότησης 16 ΑΣΠΗΕ της Ένωσης Αγρινίου, την ίδια στιγμή που εισηγούνταν αρνητικά για έξι άλλους σταθμούς στην ίδια περιοχή.
Η διαφοροποίηση αυτή έχει δημιουργήσει εύλογα ερωτήματα σχετικά με τα κριτήρια που εφαρμόστηκαν και τη συνέπεια των αποφάσεων της περιφέρειας.
Η Ορνιθολογική, σε συνεργασία με 22 ακόμη περιβαλλοντικές οργανώσεις, κάνει λόγο για «στοχευμένη ανοχή» υπέρ των συγκεκριμένων έργων, τονίζοντας ότι τα 15 από τα 16 αιολικά είχαν αρχικά αδειοδοτηθεί υπό το καθεστώς ενεργειακών κοινοτήτων, πριν μεταβιβαστούν ταχύτατα σε μεγάλη κυπριακή εταιρεία.
Η εξέλιξη αυτή -όπως υποστηρίζουν οι φορείς- αποκαλύπτει μια πρακτική τεχνητής κατάτμησης των έργων, που επέτρεψε να εγκριθούν ως μικρές και ανεξάρτητες μονάδες, ενώ στην πραγματικότητα συνιστούν ένα ενιαίο, εκτεταμένο αιολικό σύμπλεγμα.
Εικόνα αποδιοργάνωσης
Οι οργανώσεις εκτιμούν ότι τα στοιχεία αυτά δημιουργούν μια συνολική εικόνα αποδιοργάνωσης και επιλεκτικής εποπτείας από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, που, αντί να λειτουργήσει ως εγγυητής της νομιμότητας, βρέθηκε -όπως υποστηρίζουν- να «τρέχει» πίσω από τις εξελίξεις και μάλιστα με τρόπο που διευκόλυνε συγκεκριμένα συμφέροντα.
Αυτοψία που πραγματοποίησε η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία στις 25 Αυγούστου 2025 φέρεται να κατέδειξε ότι, παρά τις οδηγίες για παύση εργασιών, οι κατασκευαστικές δραστηριότητες συνεχίζονταν με αμείωτο ρυθμό. Ιδιαίτερα ανησυχητική, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, ήταν η απόρριψη μπαζών στα πρανή των δρόμων, με συνέπεια την πτώση βράχων προς κατώτερα σημεία της πλαγιάς. Το γεγονός αυτό, πέρα από την παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων, δημιούργησε συνθήκες κινδύνου για διερχόμενους εργαζόμενους ή άλλους χρήστες της περιοχής.
Το μπλόκο του ΣτΕ και η «αδυναμία» της περιφέρειας
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για αναστολή εργασιών στον ΑΣΠΗΕ «Τσεκρέκας» θεωρείται από τους φορείς ενδεικτική της συνολικής εικόνας του προβλήματος. Πρόκειται για έναν από τους 16 όμοιους σταθμούς που, όπως υποστηρίζουν οι οργανώσεις, αδειοδοτήθηκαν ως δήθεν ανεξάρτητα έργα, παρά την προφανή λειτουργική τους σύνδεση.
Παρ’ όλα αυτά, η περιφέρεια επιτρέπει τη συνέχιση εργασιών διάνοιξης δρόμων που εξυπηρετούν όχι μόνο τη συγκεκριμένη ανεμογεννήτρια αλλά και άλλες όμοιες εγκαταστάσεις, σε πολύ κοντινή απόσταση και εντός προστατευόμενων ζωνών.
Με εξωτερικό δικηγόρο
Μάλιστα προκειμένου να αντιμετωπίσουν το τότε ενδεχόμενο μπλόκο του ΣτΕ, είχαν βγάλει από τον τακτικό προϋπολογισμό της περιφέρειας το ποσό των 5.952 ευρώ, προκειμένου να προσλάβουν εξωτερικό δικηγόρο για να παραστεί στην εκδίκαση της υπόθεσης, μπας και τους σώσει.
Επίσης, όπως διατύπωσαν σε δημόσια έγγραφα της Διαύγειας: «Συγκεκριμένα, εξαιτίας σωρείας εγγράφων περιβαλλοντικών οργανώσεων (Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και 22 άλλες ΜΚΟ), καταγγελιών τόσο ενώπιον της υπηρεσίας όσο και ενώπιον αρχών, όπως το ΥΠΕΝ, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση,
τα Δασαρχεία, οι εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές κ.λπ., υπάρχει άμεση ανάγκη συνδρομής μας επί ζητημάτων που χρήζουν νομικής/τεχνικής ερμηνείας που δεν μπορεί να τεκμηριωθεί από τους υπαλλήλους που υπηρετούν στην υπηρεσία μας.
Συγκεκριμένα, τα ζητήματα αυτά λόγω της φύσεώς τους είναι ιδιαίτερα σύνθετα και ειδικευμένα, χρήζουν νομικής ερμηνείας και ειδικών νομικών-τεχνικών γνώσεων, ενώ απαιτείται η γνώση της ισχύουσας νομοθεσίας αστικού, διοικητικού, περιβαλλοντικού και ποινικού δικαίου για τη σύνταξη εγγράφων σύνθετου νομικού περιεχομένου, απαντήσεων επί καταγγελιών, απαντήσεων επί εξωδίκων, αποστολή απόψεων επί αιτήσεων ακύρωσης και αιτήσεων αναστολής εκτέλεσης στο ΣτΕ, σύνταξης απαντητικών εγγράφων επί απόψεων ΥΠΕΝ και λοιπών εγγράφων στο σύνολό τους, των οποίων η εκτέλεση είναι αδύνατη από το προσωπικό του φορέα.
Λόγω της φύσεως των ανωτέρω ιδιαίτερα σύνθετων εργασιών, που δεν μπορεί να υλοποιήσει το προσωπικό της υπηρεσίας, απαιτείται η ανάθεσή τους με αμοιβή σε τρίτο, φυσικό πρόσωπο εξωτερικό εξειδικευμένο δικηγόρο, καθώς αυτές δεν υπερβαίνουν το επιβαλλόμενο από τις περιστάσεις μέτρο (Πράξεις VII Tμ. 53, 54, 139/2006, ΙV Tμ. 209/2003, 74/2004, 50/2005 κ.λπ. Πράξεις VII Tμ. 56/2006, IV Tμ. 94/2003, 19, 70/2020). Η ανάθεση της σύμβασης παροχής υπηρεσιών, για τον σκοπό αυτόν, θεωρείται σκόπιμη και αναγκαία».
Υπονόμευση
Οι οργανώσεις επισημαίνουν ότι η μη συμμόρφωση με τις υποδείξεις της κεντρικής διοίκησης θέτει ένα επικίνδυνο προηγούμενο: τη δημιουργία διαφορετικών, «τοπικών» ερμηνειών του νόμου, ανάλογα με τις πιέσεις ή τα συμφέροντα κάθε περιοχής.
Η πιθανότητα αυτή, όπως τονίζουν, υπονομεύει την ασφάλεια δικαίου και ανοίγει τον δρόμο για μηχανισμούς που μπορούν να πλήξουν τόσο το φυσικό περιβάλλον όσο και την οικονομική σταθερότητα στις περιοχές όπου εκδηλώνονται παρόμοιες πρακτικές.
