Ο Πεϊτζμάν Τζαμσίντι, πρώην ποδοσφαιριστής και τα τελευταία δέκα χρόνια γνωστός ηθοποιός, έγινε πρόσφατα το επίκεντρο ενός από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα στο Ιράν.
Κατηγορήθηκε για βιασμό, συνελήφθη και αφέθηκε ελεύθερος πριν εγκαταλείψει τη χώρα, ταξιδεύοντας πρώτα στην Τουρκία και κατόπιν στον Καναδά, την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου.
Η υπόθεση έχει διχάσει την ιρανική κοινωνία, πυροδοτώντας έντονες συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στην καθημερινή ζωή των πολιτών.
Η σύλληψη και η εγγύηση
Στις 21 Οκτωβρίου ο Τζαμσίντι συνελήφθη με κατηγορίες για απαγωγή και βιασμό. Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 25 Οκτωβρίου, αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 200 δισεκατομμυρίων τομάν (περίπου 1,6 εκατ. ευρώ) – ένα εξωφρενικά υψηλό ποσό για τα σημερινά δεδομένα της ιρανικής οικονομίας, σύμφωνα με τη Le Monde.
Η κοινή γνώμη στο Ιράν ήταν διχασμένη: υπήρξαν όσοι αμφισβητούσαν την εγκυρότητα των κατηγοριών και όσοι ζητούσαν δικαιοσύνη για το θύμα, τονίζοντας ότι οι γυναίκες που καταγγέλλουν σεξουαλική βία συχνά στιγματίζονται.
Η μαρτυρία του θύματος
Στις 31 Οκτωβρίου, η εφημερίδα Ham-Mihan δημοσίευσε ανώνυμες μαρτυρίες της 21χρονης γυναίκας που φέρεται να έπεσε θύμα του Τζαμσίντι, της μητέρας της και του δικηγόρου τους. Σύμφωνα με την κατάθεση της νεαρής:
Ο βιασμός συνέβη πριν από έξι μήνες.
Ο Τζαμσίντι της υποσχέθηκε ρόλο σε ταινία και την κάλεσε στο σπίτι του, όπου τη βίασε.
Η κοπέλα διασώθηκε από γείτονες και μεταφέρθηκε σε ιατροδικαστή, με δύο εκθέσεις να επιβεβαιώνουν τον βιασμό.
Η μητέρα περιέγραψε το μαρτύριο που πέρασαν μέσα στο ιρανικό δικαστικό σύστημα, μέχρι να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για τον ηθοποιό. Κατήγγειλε επίσης ότι ο Τζαμσίντι και οι συνεργάτες του πρόσφεραν 50 δισεκατομμύρια τομάν (περίπου 400.000 ευρώ) για να αποσύρουν τη μήνυση, πρόταση που αρνήθηκαν.
Κοινωνική μετατόπιση και πρωτοφανής δημοσιογραφία
Η δημοσίευση της μαρτυρίας σε μια μεγάλη ιρανική εφημερίδα θεωρείται πρωτοφανής και αντανακλά μια κοινωνική αλλαγή: ένα μέρος της ιρανικής κοινωνίας αρχίζει, παρά τη λογοκρισία και την καταστολή, να δίνει φωνή στα θύματα.
Η δημοσίευση είχε ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς το άρθρο υπογράφτηκε από την Ελάχε Μοχαμαντί, μία από τις δύο δημοσιογράφους που κάλυψαν τον θάνατο της Μαχσά Αμινί το 2022, γεγονός που είχε πυροδοτήσει το κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία».
