Κατέρρευσε το «παραμύθι» της υποτιθέμενης διαφωνίας του υπουργού Εθνικής Άμυνας με τον Κυριάκο Μητσοτάκη που επιχείρησαν να στήσουν κόμματα για να… ψηλώσουν
Η τροπολογία για το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη εγκρίθηκε την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου με 159 ψήφους υπέρ και 134 κατά, ενώ τρεις ανεξάρτητοι βουλευτές συντάχθηκαν με το «ναι». Το αποτέλεσμα έκλεισε οριστικά το σενάριο ρήγματος που επιχείρησε να κατασκευάσει η αντιπολίτευση γύρω από τον Νίκο Δένδια και τη στάση του απέναντι στη ρύθμιση. Για ημέρες, κόμματα και φιλικά μέσα πίεζαν να «μιλήσει ο Δένδιας» στη Βουλή, ώστε να καλλιεργηθεί η εντύπωση διαφοροποίησής του από το Μέγαρο Μαξίμου. Έτσι, η συζήτηση μετατοπίστηκε από την ουσία του ζητήματος —την προστασία ενός εθνικού συμβόλου— σε μια προσωπική αντιπαράθεση.
Όπως γράφει ο Χρήστος Μυτιλινιός στην εφημερίδα Political, η αντιπολίτευση προσπάθησε να παρουσιάσει τη σιωπή ή την απουσία του υπουργού Άμυνας ως μήνυμα ρήξης, αναζωπυρώνοντας το αφήγημα «Μαξίμου vs Πενταγώνου». Ωστόσο, η επίσημη δήλωση του Νίκου Δένδια ήταν ξεκάθαρα θεσμική: το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι «χώρος ενότητας και ομοψυχίας» και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται «ως μέσο έκφρασης πολιτικών επιδιώξεων». Με τον τρόπο αυτό, στήριξε τη ρύθμιση με θεσμικούς όρους, χωρίς επικοινωνιακές αιχμές.
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης διευκρίνισε ότι ο Δένδιας συνυπέγραψε την τροπολογία, θα την ψήφιζε στην ονομαστική ψηφοφορία —όπως και έγινε— και ότι πλέον η αρμοδιότητα για το μνημείο περνά στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Με αυτόν τον τρόπο, εξουδετερώθηκε πλήρως το αφήγημα περί εσωκομματικής διαφωνίας.
Στο ενδιάμεσο, δηλώσεις υπουργών αξιοποιήθηκαν από την αντιπολίτευση για να συντηρηθεί το σενάριο ρήγματος. Όμως, η τελική ενιαία ψήφος της κυβερνητικής πλειοψηφίας απέδειξε ότι η διαφορά ύφους δεν σημαίνει διαφορά γραμμής. Η εμμονή της αντιπολίτευσης να ζητά συνεχείς «δηλώσεις ενότητας» αποκάλυψε περισσότερο αμηχανία παρά ουσία.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: σεβασμός στον χώρο και μηδενική ανοχή στην πολιτική εκμετάλλευση ενός εθνικού συμβόλου. Η κυβέρνηση πέρασε καθαρά τη ρύθμιση, απέδειξε συνοχή και έκλεισε το κεφάλαιο των εσωτερικών φημών. Ο Νίκος Δένδιας λειτούργησε θεσμικά και συντεταγμένα, στηρίζοντας τον πρωθυπουργό, ενώ το 159-134 αποτύπωσε καθαρά την πολιτική υπεροχή της κυβέρνησης έναντι του εντυπωσιοθηρικού τακτικισμού.
