Η κυβέρνηση εισάγει μια δομική μεταρρύθμιση στον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα διαχειρίζεται τη νόμιμη μετανάστευση, αξιοποιώντας το θεσμό των Εταιρειών Προσωρινής Απασχόλησης (ΕΠΑ) ως βασικό κρίκο μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων από τρίτες χώρες.
του Χρήστου Μυτιλινιού
Στόχος είναι να αντιμετωπιστεί ταυτόχρονα το διαχρονικό πρόβλημα της έλλειψης εργατικών χεριών σε κρίσιμους τομείς και το φαινόμενο της παράνομης, αδήλωτης εργασίας που δημιουργεί στρεβλώσεις και κοινωνικές εντάσεις.
Η καινούρια αρχιτεκτονική δεν καταργεί δικαιώματα, αλλά τα κατοχυρώνει θεσμικά. Ο εργαζόμενος εισέρχεται πλέον με νόμιμο τρόπο, εντάσσεται σε οργανωμένες διαδικασίες και προστατεύεται από το εργατικό και ασφαλιστικό δίκαιο της χώρας.
Μεταναστευτικό: Σεβασμός στα δικαιώματα – Τέλος στην ανομία
Ένα από τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου είναι ότι όσοι λαμβάνουν άσυλο στην Ελλάδα —περίπου 20.000 άτομα ετησίως— θα εντάσσονται υποχρεωτικά στην αγορά εργασίας, σε τομείς όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη: γεωργία, τουρισμός, κατασκευές.
Με αυτόν τον τρόπο, οι πρόσφυγες παύουν να είναι αποκλεισμένοι, αποκτούν ρόλο, εισόδημα και ένταξη στην κοινωνία, ενώ ταυτόχρονα περιορίζεται η επιδοματική εξάρτηση που δημιουργεί παθητικότητα και εντάσεις.
Το μοντέλο αυτό δεν προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως συχνά υποστηρίζεται επιπόλαια. Αντίθετα, για πρώτη φορά το κράτος παρέχει οργανωμένη πρόσβαση στην εργασία, με προγράμματα γλωσσικής εκμάθησης, κατάρτισης και πλήρη εποπτεία. Πρόκειται για πλαίσιο ένταξης με δικαιώματα και υποχρεώσεις — όχι για μηχανισμό καταστολής ή αποκλεισμού.
Η αγορά εργασίας ως εργαλείο μεταναστευτικής πολιτικής
Οι ΕΠΑ λειτουργούν στην Ελλάδα εδώ και δύο δεκαετίες, υπό αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο. Στο νέο σχήμα, θα έχουν ρόλο θεσμοθετημένου διαύλου νόμιμης εισόδου και εργασίας, εξαλείφοντας γραφειοκρατικά εμπόδια και παρακάμπτοντας τα σημεία συμφόρησης των προξενείων.
Με αυτό τον τρόπο, οι εργοδότες βρίσκουν εργατικά χέρια νόμιμα, οι εργαζόμενοι προστατεύονται, και οι τοπικές κοινωνίες απαλλάσσονται από τις σκιώδεις διαδικασίες που στο παρελθόν δημιουργούσαν προβλήματα συνοχής και ασφάλειας.
Ήδη τα πρώτα στατιστικά δείχνουν σαφή κάμψη των παράνομων αφίξεων μετά την εφαρμογή αυστηρότερων μέτρων και τη δημιουργία θεσμικών διαύλων. Το Υπουργείο Μετανάστευσης βλέπει σε αυτή τη στροφή επιβεβαίωση της στρατηγικής: ασφάλεια και δικαιώματα μπορούν να συνυπάρχουν, όταν υπάρχει σχέδιο.
Η δημόσια διαβούλευση ξεκινά μέσα στον μήνα. Το νομοσχέδιο δεν είναι απλώς μια τεχνική ρύθμιση· είναι μια στρατηγική τομή στη μεταναστευτική πολιτική της χώρας.
Η Ελλάδα επιλέγει να προστατεύσει τα σύνορά της χωρίς να κλείνει την πόρτα της εργασίας και της ένταξης. Η εργασία αναδεικνύεται σε γέφυρα δικαιωμάτων και ανάπτυξης — και αυτή είναι μια αλλαγή που αξίζει να εφαρμοστεί με συνέπεια.
