Αμεση ήταν η απάντηση του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο Αλέξης Τσίπρας για τη σύλληψη του Νικολά Μαδούρο.
« Σχεδόν 24 ώρες χρειάστηκε ο κ. Τσίπρας για να εκδηλώσει την υποστήριξή του στον αγαπημένο του δικτάτορα Μαδούρο.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η καθυστέρηση οφείλεται στο γεγονός ότι με την ανακοίνωση του κ. Τσίπρα οι πολίτες θα θυμηθούν τις στενές σχέσεις, τόσο του ίδιου, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ με το εν λόγω καθεστώς.
Γιατί μπορεί ο κ. Τσίπρας στο μακροσκελές αυτοαναφορικό βιβλίο του να «παρέλειψε» να αναφερθεί στις σχέσεις του με την Βενεζουέλα, κανείς, όμως, δεν μπορεί να ξεχάσει την κάλυψη στον πρέσβη της Βενεζουέλας στην Αθήνα, μετά από βαρύτατες καταγγελίες γυναικών που εργάζονταν στην πρεσβεία, τα ύποπτα ταξίδια υπουργών του στο Καράκας και τις περίεργες επαφές στενών συνεργατών του Μαδούρο με στελέχη της Κουμουνδούρου.
Τέλος, σχετικά με όσα καταλογίζουν στον Πρωθυπουργό, τόσο ο κ. Τσίπρας, όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μάλλον διάβασαν άλλη ανακοίνωση».
Για «πρωτόγνωρη ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου» κάνει λόγο ο Αλέξης Τσίπρας σε ανακοίνωσή του σχετικά με την επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο.
Στην ανακοίνωσή του, ο πρώην πρωθυπουργός αμφισβητεί ευθέως τα κίνητρα της αμερικανικής παρέμβασης, σημειώνοντας ότι η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα, αλλά τον έλεγχο των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της χώρας. Υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι έχει αποδειχθεί επανειλημμένα πως η δημοκρατία δεν επιβάλλεται ούτε διασφαλίζεται με στρατιωτικές επεμβάσεις ή βομβαρδισμούς, αλλά κατακτάται μέσα από τους αγώνες των ίδιων των λαών.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Αλέξη Τσίπρα:
Το 2026 ξεκινάει με μια πρωτόγνωρη ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και την σκληρή υπενθύμιση ότι έχει πια ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από το Δίκαιο του ισχυρού.
Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός επικεφαλής κυρίαρχου κράτους αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη προκειμένου με την ισχύ να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της.
Άλλωστε, ας μη γελιόμαστε, η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.
Έχει εξάλλου αποδειχτεί ξανά και ξανά ότι η δημοκρατία – σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται, όπως και στη Βενεζουέλα- δεν εξασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς αλλά με τους αγώνες και τις κατακτήσεις των λαών.
Μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις η Ευρώπη μοιάζει πλέον ανήμπορη να διαδραματίσει ουσιαστικό διεθνή ρόλο. Και δεν θα ανακτήσει την αξιοπιστία της όσο δε διεκδικεί την στρατηγική της αυτονομία υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το διεθνές δίκαιο έναντι του κυνισμού της ισχύος.
Η δε Ελλάδα μόνο κινδύνους διατρέχει όσο η σημερινή της κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε αυτήν του πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους «προστάτες».
Και για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ας αναρωτηθούμε μόνο τι θα σήμαινε για τη πατρίδα μας, αν μια μερα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση που χρησιμοποίησε χθες ο Έλληνας Πρωθυπουργός: «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…».
