Η ιστορία που θα σας διηγηθώ μοιάζει να είναι αληθινή. Είναι όμως μυθοπλασία και κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή πράγματα είναι συμπτωματική!
Βρισκόμαστε στα τέλη του Ιουνίου του 1925 και στη Βουλή των Ελλήνων οι διαμάχες κυβέρνησης – αντιπολίτευσης είναι στην κορύφωσή τους. Μάλιστα ένα μικρό κόμμα, που πιστεύει στα λαϊκά δικαστήρια εκμεταλλεύεται στο έπακρο ένα τραγικό δυστύχημα που έγινε τρία χρόνια πριν, όταν ένα βράδυ, από λάθος του τοπικού σταθμάρχη της Θεσσαλίας, η ταχεία Αθηνών-Θεσσαλονίκης συγκρούστηκε μετωπικά με το φορτηγό-τρένο γεμάτο με φρούτα της εποχής. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης αυτής ήταν να χάσουν τη ζωή τους 57 άτομα. Από τότε η πρόεδρος του μικρού κόμματος «Πλεύση Απελευθέρωσης» Ζωή Κωνσταντινοπούλου μιλάει για «έγκλημα». Και φυσικά κατηγορεί τον πρωθυπουργό Κυριάκο Τακημήτσο για «εσχάτη προδοσία». Τα πράγματα δεν βγαίνουν όμως έτσι όπως τα ήθελε και τα είχε σχεδιάσει η «Ζωή της Απελευθέρωσης». Όλα, μέρα με τη μέρα, αντί να ανεβαίνουν κατεβαίνουν. Πέφτουν! Έτσι το κόμμα της παραμένει δευτερότριτο.
Φαίνεται πως η «φανέλα του προπονητή» είναι βαριά! Είναι αλήθεια πως ο απόλυτα κυρίαρχος σε μια ομάδα είναι ο προπονητής. Και ναι, έχει δικαίωμα να κάνει αλλαγές, τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και σε επόμενα παιχνίδια. Είμαι σίγουρος πως η «Ζωή της Πλεύσης Απελευθέρωσης» δεν γνωρίζει τι σημαίνει να είναι κάποιος προπονητής, όπως απέδειξε και στη Βουλή! Οφείλω λοιπόν να της το θυμίσω. Καταρχάς, η προπονητική είναι επιστήμη. Μια επιστήμη που διατυπώνει τις αρχές. Που αποκαλύπτει τις νομοτέλειες που διέπουν την προπονητική διαδικασία. Και φυσικά περιλαμβάνει όλες τις αναφορές, τους κανόνες, τα συστήματα των κανόνων και τον χειρισμό τους κατά την προπόνηση και τις αθλητικές καταστάσεις, ιδιαίτερα στους αγώνες. Βέβαια, το βασικό στοιχείο της προπονητικής είναι ο ρόλος του προπονητή στην ομάδα. Πρέπει να πω από την αρχή ότι είναι πολύ σοβαρός. Ασφαλώς κρύβει πολλές δυσκολίες και έχει να κάνει με τον «παράγοντα» άνθρωπο. Και βέβαια, τίποτα δεν είναι σταθερό και σίγουρο. Συνεπώς, πρέπει να γνωρίζει καλά τις επιστήμες. Φυσική Αγωγή. Εργοφυσιολογία. Ανατομία. Αθλητιατρική. Βιοκινητική. Και πάνω από όλα Ψυχολογία. Να τονίσω πως ο προπονητής είναι υπεύθυνος για «τα πάντα όλα», όπως μου έλεγε ο αείμνηστος Νίκος Αλέφαντος! Είναι γεγονός πως ο ρόλος ενός κόουτς κρύβει βέβαια πολλές δυσκολίες αλλά και παγίδες.
Το πρόσωπο του προπονητή πρέπει να είναι «σπαθί». Πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη στους παίκτες του. Με λίγα λόγια, ο προπονητής πρέπει να είναι ηγέτης! Πρέπει να είναι ρεαλιστής, έξυπνος, πρακτικός, σίγουρος, ασφαλής, επινοητικός, ικανός, ώστε να παίρνει γρήγορες αποφάσεις. Εκεί που διακρίνεται ένας προπονητής είναι η ώρα που χρειάζεται να στηρίξει τους παίκτες του σε μια περίοδο κρίσης. Και κάτι τέτοιο η «Ζωή της Απελευθέρωσης» δεν το έχει! Αυτή είναι η αλήθεια.
Γράφει ο Γιώργος Κοντονής
