Το γιόρτασαν με συρτάκι – και πώς αλλιώς; Όταν η Εθνική Χάντμπολ Γυναικών γράφει ιστορία στους Μεσογειακούς Αγώνες του Τάραντο, το ελληνικό στοιχείο δεν μένει ποτέ στο περιθώριο. Στο παρκέ του Fasano Sport Hall, εκεί όπου πριν λίγα λεπτά είχαν εξασφαλίσει το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας σε μεγάλη διεθνή διοργάνωση, οι διεθνείς έστησαν έναν αυθόρμητο, γεμάτο χαρά κύκλο και άφησαν το συρτάκι να γίνει η πιο ταιριαστή υπόκρουση της στιγμής.

Μια νίκη που άργησε… αλλά ήρθε με στιλ

Το χάλκινο μετάλλιο απέναντι στην Αλγερία (29-25) δεν ήταν απλώς μια επιτυχία. Ήταν η επιβεβαίωση ότι το ελληνικό γυναικείο χάντμπολ μπορεί να κοιτάξει ψηλά. Κι ας μην ξεκίνησε ιδανικά το παιχνίδι. Το 3-0 και το 7-5 των Αλγερινών έμοιαζαν να φτιάχνουν ένα δύσκολο απόγευμα, όμως η Ελλάδα δεν είναι ομάδα που λυγίζει εύκολα. Με Τροχίδου και Ανδρίτσου να δίνουν ρυθμό και λύσεις, το 13-13 του ημιχρόνου ήταν η πρώτη μικρή νίκη.

Το δεύτερο ημίχρονο που άλλαξε την ιστορία

Η Αλγερία προηγήθηκε ξανά (14-13), αλλά από εκείνο το σημείο η Εθνική πάτησε το γκάζι. Η Τροχίδου έφερε το 16-15, η Σαμολαδά και η Κερλίδη άνοιξαν για πρώτη φορά τη διαφορά στο +3 (19-16), και από εκεί και πέρα το παιχνίδι είχε ελληνική υπογραφή. Ψυχραιμία, καθαρό μυαλό, σωστές επιλογές. Όταν η Αλγερία πλησίασε στο 26-25, η Μανιά και η Ανδρίτσου απάντησαν με τρία συνεχόμενα γκολ, σφραγίζοντας το τελικό 29-25 και μια ιστορική στιγμή για το άθλημα.

Το χάλκινο που μοιάζει χρυσό

Δεν είναι απλώς ένα μετάλλιο. Είναι η πρώτη φορά που η Εθνική Γυναικών ανεβαίνει στο βάθρο σε μεγάλη διεθνή διοργάνωση. Είναι η δικαίωση μιας ομάδας που δούλεψε σκληρά, που πέρασε δύσκολους μήνες προετοιμασίας, που έμαθε να παλεύει μαζί και να κερδίζει μαζί. Είναι η στιγμή που το ελληνικό χάντμπολ γυναικών αλλάζει επίπεδο.

Και μετά… συρτάκι

Όταν τελείωσε ο αγώνας, οι διεθνείς δεν πανηγύρισαν απλώς. Γιόρτασαν. Με χαμόγελα, αγκαλιές, φωνές, και εκείνο το αυθόρμητο συρτάκι που έγινε viral μέσα σε λίγα λεπτά. Ήταν η πιο ελληνική εικόνα των Μεσογειακών Αγώνων: Μια ομάδα που δεν φοβάται να δείξει συναίσθημα, που ξέρει να χαίρεται, που ξέρει να τιμά τη σημαία που φορά.

Η νέα σελίδα έχει ήδη γυρίσει

Το χάλκινο του Τάραντο δεν είναι το τέλος· είναι η αρχή. Μια ομάδα που βρήκε ταυτότητα, που απέδειξε ότι μπορεί να σταθεί απέναντι σε δύσκολους αντιπάλους, που έδειξε χαρακτήρα όταν το παιχνίδι στράβωσε, έχει πλέον κάθε λόγο να κοιτάζει μπροστά. Και να το κάνει με αυτοπεποίθηση.

Αν αυτός ο χορός ήταν ο επίλογος μιας μεγάλης προσπάθειας, τότε ήταν και ο πρόλογος μιας ακόμη μεγαλύτερης διαδρομής. Οι Ελληνίδες το ξέρουν. Το έδειξαν. Και το γιόρτασαν όπως μόνο οι Ελληνίδες μπορούν.