Κάποιες σχέσεις τελειώνουν απότομα, ενώ άλλες φθίνουν αργά και σταδιακά. Σύμφωνα με μια ψυχολόγο, υπάρχουν μικρές αλλά σημαντικές ενδείξεις που αποκαλύπτουν πότε μια σχέση πλησιάζει σε κρίσιμο σημείο.
Άλλοτε ο χωρισμός έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία, κι άλλοτε προηγείται μια αργή απομάκρυνση των συντρόφων. Όταν όλα μοιάζουν ήρεμα και ξαφνικά ξεσπά ένταση, μια σύγκρουση ή μια απόφαση χωρίς επιστροφή, πολλοί αναρωτιούνται: «Αν το είχα καταλάβει νωρίτερα, ίσως να είχα σώσει τη σχέση».
Το ερώτημα παραμένει: μπορούμε πραγματικά να προβλέψουμε το τέλος; «Τα πρώτα σημάδια ενός χωρισμού είναι δύσκολο να εντοπιστούν, αλλά τα σημάδια μιας κρίσης είναι πολύ πιο εμφανή», εξηγεί στο Journal des Femmes η Πωλίν Ντεβίλντ, ψυχολόγος και θεραπεύτρια ζευγαριών. Σε αυτή τη λεπτή διαφορά κρύβεται και η ουσία.
Το σημάδι που προμηνύει το τέλος μιας σχέσης
Ένα από τα πρώτα στοιχεία που αξίζει προσοχής είναι οι αλλαγές στην καθημερινότητα. Συχνά, μια κρίση στη σχέση αντικατοπτρίζει την ανάγκη για προσωπική εξέλιξη.
«Όταν κάποιος αρχίζει να βγαίνει περισσότερο, να αφιερώνει περισσότερο χρόνο στη δουλειά ή να δοκιμάζει νέες δραστηριότητες, συνήθως εκφράζει την ανάγκη για αλλαγή», σημειώνει η Ντεβίλντ. Αυτές οι συμπεριφορές δεν σημαίνουν απαραίτητα χωρισμό, αλλά δείχνουν ανισορροπία ή ανάγκη ανανέωσης.
Αν όμως ο άλλος σύντροφος δεν αντιλαμβάνεται ή δεν αποδέχεται αυτές τις αλλαγές, η απόσταση μεγαλώνει. «Όταν κάποιος δεν βλέπει ή δεν ενδιαφέρεται για τις μετατοπίσεις του άλλου, η σχέση μπορεί σταδιακά να οδηγηθεί στη διάλυση», προσθέτει.
Ένας ακόμη δείκτης είναι η υπερβολική χρήση οθονών. «Όταν το ζευγάρι περνά τα βράδια μπροστά στην τηλεόραση ή κοιμάται με το κινητό στο χέρι, η σχέση φθείρεται», τονίζει η ψυχολόγος. Φαινομενικά αθώες συνήθειες αφαιρούν χρόνο από τη σύνδεση και την επικοινωνία.
Ο χρόνος μπροστά σε μια οθόνη είναι χρόνος που χάνεται από τη συζήτηση, τη συντροφικότητα και τις κοινές εμπειρίες. Όταν ο καθένας ζει τη δική του ζωή χωρίς να τη μοιράζεται, η σχέση εξασθενεί. Η μείωση της επικοινωνίας αποτελεί ξεκάθαρο προειδοποιητικό σημάδι.
Η προβληματική επικοινωνία είναι επίσης κρίσιμη. Όταν τα λόγια χρησιμοποιούνται για να πληγώσουν, η συναισθηματική σύνδεση διαλύεται. Οι διαφωνίες γίνονται επιθετικές, οι συζητήσεις μετατρέπονται σε κατηγορίες και ο διάλογος χάνεται. «Η καλή επικοινωνία δεν αφορά μόνο τις λέξεις, αλλά και την κατανόηση των βαθύτερων αναγκών του άλλου», υπογραμμίζει η Ντεβίλντ. Ακόμη και η σιωπή έχει ρόλο: «Καλύτερα να σωπαίνεις παρά να λες λόγια που θα μετανιώσεις».
Το πιο ανησυχητικό σημάδι
Το πιο σοβαρό καμπανάκι χτυπά όταν ένας σύντροφος “εξαφανίζεται” μέσα στη σχέση, χάνοντας την ατομικότητά του.
«Τότε ο χωρισμός γίνεται σχεδόν αναπόφευκτος», λέει η ψυχολόγος. «Όταν κάποιος λέει πάντα ναι και θυσιάζει τον εαυτό του για τον άλλον, χάνει την ταυτότητά του. Πρόκειται για βαθιά ανισορροπία». Μια τέτοια δυναμική οδηγεί σε ασφυξία και απογοήτευση.
«Ένα ζευγάρι αποτελείται από δύο ανθρώπους που προχωρούν δίπλα-δίπλα, όχι ο ένας μέσα στον άλλον», υπενθυμίζει. «Όταν κάποιος ξεχνά τον εαυτό του, ο δεσμός αποδυναμώνεται».
Μπορεί μια σχέση να σωθεί;
Παρά όλα αυτά, κάποιες σχέσεις μπορούν να ανακάμψουν – αρκεί να μην υπάρχει βία ή τοξικότητα και οι σύντροφοι να είναι πρόθυμοι να δείξουν την ευαλωτότητά τους. «Όταν εκθέτουμε τον εαυτό μας στον άλλον, γινόμαστε πιο ευάλωτοι», λέει η Ντεβίλντ. Η αποδοχή, η ειλικρίνεια και η κοινή διαχείριση των κρίσεων μπορούν να μετατρέψουν μια δυσκολία σε ευκαιρία.
Όσοι αρνούνται να δουν τα τραύματά τους ή αντιδρούν παρορμητικά, δυσκολεύονται να ξεπεράσουν την κρίση. Αντίθετα, όσοι ζητούν βοήθεια και εξετάζουν τη δική τους στάση μπορούν να βγουν πιο δυνατοί και πιο συνειδητοί.
