Μετά τα μέτρα για ενοικιαστές και συνταξιούχους και με δεδομένη τη θετική πορεία της ελληνικής οικονομίας, μήπως η κυβέρνηση θα έπρεπε να ρίξει και μια ματιά προς τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τους ιδιώτες; Γιατί από σχεδόν 2 δισ. ευρώ που ήταν το 2019, αντί να μειωθούν περαιτέρω, ξεπέρασαν τώρα τα 3,5 δισ. ευρώ και συνεχίζουν να διογκώνονται με ανησυχητικό ρυθμό.
Πρόκειται για κραυγαλέα αντίφαση, αν μάλιστα θυμηθούμε τη μάχη που έδωσε η τρόικα την περίοδο των μνημονίων να μπει «φρένο» σε αυτή την παλιά… μπαταχτσίδικη συνήθεια του ελληνικού κράτους και ανώτατο χρονικό όριο στην καταβολή των οφειλών προς τους ιδιώτες. Να ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι τα ληξιπρόθεσμα χρέη του Δημοσίου δεν είναι προς μεγάλες επιχειρήσεις. Αφορούν κυρίως μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που συναλλάσσονται με το Δημόσιο, μικροεργολάβους, ιδιώτες που επελέγησαν σε παλαιότερα προγράμματα για το σπίτι, όπως το «Εξοικονομώ» και το «Αναβαθμίζω», επιδοτήσεις για τουριστικά καταλύματα, επιχορηγήσεις του αναπτυξιακού νόμου, αποζημιώσεις προς τους αγρότες, πολύ μικρά φωτοβολταϊκά και, φυσικά, προμηθευτές νοσοκομείων ή άλλων δημόσιων υπηρεσιών. Αυτά τα χρήματα δεν είναι υπερκέρδη, αλλά η αναγκαία ανάσα που λείπει από την αγορά. Κάθε μήνας καθυστέρησης στην εξόφληση μεταφράζεται σε κεφάλαια που δεν κυκλοφορούν, και η «αλυσίδα» όλο και επεκτείνεται.
Αφού τα χρήματα, όπως λέει η κυβέρνηση, υπάρχουν και αν το πρόβλημα δεν έχει άλλες αιτίες, επιβάλλεται να ληφθούν άμεσα μέτρα. Τα υπερπλεονάσματα και τα ρεκόρ φορολογικών εσόδων χάνουν την αξία τους, αν το κράτος δεν αποδεικνύει εμπράκτως ότι σέβεται τις υποχρεώσεις του απέναντι στον πολίτη και την αγορά. Η πρόωρη εξόφληση δανείων είναι σημαντική, αλλά όχι εις βάρος της ρευστότητας των μικροπρομηθευτών και της εμπιστοσύνης των δικαιούχων. Μόνο με πλήρη διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στην εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων θα ανακτηθεί η αξιοπιστία και θα ενεργοποιηθεί πραγματικά η ανάπτυξη.
Εξάλλου, αφού το κράτος απαιτεί -και πολύ καλά πράττει- να μην του χρωστούν, το ίδιο πρέπει να κάνει και εκείνο απέναντι στους πολίτες και τις επιχειρήσεις.
του Φώτη Σιούμπουρα
