Συγκινητικές στιγμές στην κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου
«Συννεφούλα» «Ας κρατήσουν οι χοροί» «Μη μιλάς άλλο αγάπη» ήταν μερικά από τα τραγούδια που ακούγονταν την ώρα που ο Διονύσης Σαββόπουλος οδηγούνταν στην τελευταία του κατοικία στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Η πομπή έφθασε στο Α’ Νεκροταφείο με τραγούδια από τη Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων και τη Χορωδία της ΕΡΤ. Το τραγούδι που υποδέχθηκε τη σορό ήταν το «Ας κρατήσουν οι χοροί».
Νωρίτερα η σορός του αναχώρησε υπό τους ήχους της «Συννεφούλας» και θερμών χειροκροτημάτων από το πλήθος που βρισκόταν στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία.
«Χρονογράφο του νεοελληνικού ταξιδιού επί μισό αιώνα» χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τον Διονύση Σαββόπουλο, κατά την εκφώνηση του επικήδειου του, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων «το μήνυμα της ενότητας και της κοινότητας των Ελλήνων που διέτρεχε το έργο και τη δράση του» και αποχαιρετώντας τον Διονύση Σαββόπουλο με ένα «μεγάλο ευχαριστώ στο όνομα τόσων γενεών» που σφράγισε η διαδρομή του.
Η τέως ΠτΔ, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, αναφέρθηκε στην κοινή τους καταγωγή από την πόλη της Θεσσαλονίκης, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «έγινες, ήσουν και παρέμεινες μέχρι το τέλος αληθινός, όπως υποσχέθηκες όταν άφηνες πίσω σου τη Θεσσαλονίκη».
«Δυστυχώς για εμένα σε γνώρισα πολύ αργά και σε μια πολύ δύσκολη στιγμή. Όσοι όμως σε γνωρίσαμε νιώθουμε τυχεροί που περπατήσαμε μαζί σου έστω για λίγο στο δρόμο της ζωής», δήλωσε η πνευμονολόγος Αναστασία Κοτανίδου, ενώ ακολούθησε ο Σταμάτης Φασουλής που τόνισε μεταξύ άλλων ότι ο Διονύσης Σαββόπουλος «αφήνει ένα ελληνικό τραγούδι όχι πλούσιο αλλά πάμπλουτο… Ήθελε τη ζωή να τη μεταφέρει στο τραγούδι κι αυτό έκανε… Καλή αντάμωση στο περιβόλι του ουρανού σου», είπε ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης με συγκίνηση.
«Έρχομαι από τη Θεσσαλονίκη να σου μεταφέρω τη βαριά οδύνη της πόλης, αλλά και τον σεβασμό και την περηφάνια της που αξιώθηκε εκείνη τη βραδιά του Δεκέμβρη του ‘44 να γεννήσει ένα τόσο λαμπρό τέκνο», ξεκίνησε τον δικό του επικήδειο ο συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης. «Σε αποχαιρετούμε σήμερα σαν έναν άνθρωπο σημαντικό για τον πολιτισμό, σημαντικό για τη σκέψη, το αίσθημα και την αισθητική μας, δηλαδή για ολόκληρη τη ζωή μας», είπε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, προσθέτοντας ότι «χωρίς εσένα άλλο θα ήταν το τραγούδι μας, άλλοι θα ήμασταν κι εμείς».
«Σε ένα από αυτά που γράφτηκαν διάβασα ”ο Σαββόπουλος είναι ο ρυθμός μέσα μας”. Από εκεί πιάστηκα, γιατί αυτόν τον ρυθμό, αλλά της καρδιάς μου θα ακολουθήσω για να με οδηγήσει τώρα να σε αποχαιρετήσω», σημείωσε με συγκίνηση η Δήμητρα Γαλάνη στον δικό της επικήδειο, απευθύνοντας στον σπουδαίο δημιουργό «ένα μεγάλο ευχαριστώ».
«Διονύση μου, τα λόγια από τα τραγούδια σου μπλέκονται ανάμεσα στα σκίτσα μου μέσα σε καπνούς και πυροτεχνήματα. Ψάχνω δικά μου λόγια και σιγομουρμουρίζω τραγούδια σου. Μέρα που είναι σήμερα, ημέρα αποφράς αλλά και ημέρα αγάπης, αγάπης όλων μας για σένα, αγάπη απέραντη, σήμερα θέλω να σου πω λόγια τεράστια, σαν τον Λευκό Πύργο, σαν τον Πύργο του ‘Αιφελ, σαν τον Όλυμπο», είπε ο εικαστικός Αλέξης Κυριτσόπουλος.
Με ιδιαίτερη ευαισθησία μίλησε και ο γιος του Κορνήλιος Σαββόπουλος: «Πολλά από τα τραγούδια σου είχαν δυο τραγούδια. Το ένα έτρεχε μπροστά το κυρίως θέμα και το άλλο ακολουθούσε από πίσω στο background … Μου πήρε 57 χρόνια να καταλάβω γιατί το έκανε αυτό. Είχε δυο ζωές, η μια ήταν πιο άυλη και πνευματική και η άλλη πιο γήινη, πιο σταθερή, πιο υλική».
Συγκινητικός ήταν και ο εγγονός του Σαββόπουλου. «Από πάντα θυμάμαι να μου μεταδίδεις την αγάπη σου με ειλικρίνεια, είναι σαν μέσα σου να είχες βρει την αληθινή αγάπη στην πιο απλή μορφή της, σαν να είχες νιώσει και καταλάβει τον πυρήνα της και τον πραγματικό λόγο που οι άνθρωποι αγαπάμε», σημείωσε.
