Αμηχανία, εσωστρέφεια και ανοιχτές πληγές στη σχέση του κόμματος με τον πρώην αρχηγό
Για ακόμη μία φορά, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει εγκλωβισμένος ανάμεσα στο παρελθόν του και στο μέλλον που δεν μπορεί να χαράξει. Η πρόσφατη απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας για τον τρόπο οργάνωσης του κόμματος προκάλεσε νέα εσωτερική αναταραχή, με επίκεντρο τον ρόλο του Αλέξη Τσίπρα και τη διαχείριση της κληρονομιάς του.
Όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ του ο Αντώνης Αναστασόπουλος για την εφημερίδα Political, η απόφαση, παρότι εγκρίθηκε θεσμικά, ανέδειξε βαθύτερες διαφωνίες και διαφορετικές αναγνώσεις για το πώς πρέπει να πορευθεί η αξιωματική αντιπολίτευση.
Η παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού από τη βουλευτική του έδρα εξακολουθεί να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς -και ταυτόχρονα αμηχανίας- για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί στο εσωτερικό παραδέχονται πως, παρά τη ρητορική αποστασιοποίησης, το κόμμα εξακολουθεί να «μετρά» τον Τσίπρα ως εσωτερική μεταβλητή, φοβούμενο τις επόμενες κινήσεις του. Η πολιτική Γραμματεία, όπως τονίζεται, προσπάθησε να συμβιβάσει διαφορετικές τάσεις, χωρίς όμως να αποσαφηνίσει τη στρατηγική της.
Η ουσία είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε φάση πολιτικού μετεωρισμού. Επισήμως στηρίζει τη νέα πορεία, ανεπίσημα όμως εξακολουθεί να αναζητά ταυτότητα. Η συζήτηση για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα και τη διαχείριση της προσωπικής του παρακαταθήκης εντείνει την αμηχανία: κάποιοι τη θεωρούν φυσικό στάδιο αυτοκριτικής, άλλοι την αντιμετωπίζουν ως «παράλληλο κέντρο» επιρροής.
Το ερώτημα που αναδύεται πλέον είναι αν η Κουμουνδούρου μπορεί να επανενωθεί πολιτικά ή αν οι εσωτερικές αποστάσεις έχουν παγιωθεί. Η αντιπολίτευση, για να πείσει, πρέπει να μιλά με μία φωνή. Στην παρούσα φάση, μιλά με πολλές – και καμία δεν ακούγεται καθαρά.
