Η κατάσταση στην Περιφέρεια Ηπείρου με πρωταγωνιστή τον Αλέξανδρο Καχριμάνη έχει προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής κριτικής. Δεν πρόκειται για μια ακόμη αντιπαράθεση αλλά για έναν συνεχιζόμενο θεσμικό εκτροχιασμό, όπου η διοίκηση ασκείται χωρίς μέτρο, χωρίς αυτοσυγκράτηση και κυρίως χωρίς λογοδοσία.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ιωάννας Ντάνη για την εφημερίδα «Political», οι αποφάσεις, οι πρακτικές και η συνολική συμπεριφορά του περιφερειάρχη συγκροτούν πια ένα πρόβλημα που βαραίνει την ίδια την Ήπειρο.
Από τη διοίκηση στην παρωδία
Οι επιλογές Καχριμάνη προκαλούν εύλογη οργή και θυμηδία. Προσλήψεις χωρίς αντικείμενο, ρόλοι χωρίς σοβαρή περιγραφή και διαδικασίες που περισσότερο θυμίζουν πρόχειρη διαχείριση παρά οργανωμένη περιφέρεια. Άνθρωποι που εμφανίζονται να προσλαμβάνονται για να ανοιγοκλείνουν φώτα και παράθυρα, οι οποίοι «βαφτίζονται» εκ των υστέρων «φύλακες», αλλά και πολιτικοί μηχανικοί που καλούνται να μετρούν λακκούβες και καμένες λάμπες συνθέτουν μια εικόνα πλήρους απορρύθμισης.
Την ίδια στιγμή, διαγωνισμοί χωρίς δημοσιότητα, προσχηματικές διαδικασίες διαπραγμάτευσης, τεχνικοί σύμβουλοι για έργα αμφίβολης σκοπιμότητας και εκπτώσεις της τάξης του 1,1% δημιουργούν ένα σκηνικό που μόνο καχυποψία μπορεί να γεννήσει. Οι απευθείας αναθέσεις με το μόνιμο άλλοθι του «κατεπείγοντος» συμπληρώνουν το παζλ μιας διοίκησης που λειτουργεί χωρίς διαφάνεια και χωρίς αναστολές.
Ο περιφερειάρχης Ηπείρου δεν βρίσκεται απλώς στο στόχαστρο της πολιτικής κριτικής. Βρίσκεται υπό θεσμικό έλεγχο. Η παραπομπή του στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για δεκατέσσερα παραπτώματα, ύστερα από πόρισμα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, καθώς και οι πολλαπλές εκκρεμείς δικογραφίες στις εισαγγελικές αρχές συνιστούν ένα βαρύ φορτίο που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Κι όμως, αντί για αυτοσυγκράτηση, ο κ. Καχριμάνης εμφανίζεται όλο και πιο επιθετικός, σαν να θεωρεί ότι τίποτα δεν τον αγγίζει. Η καθυστέρηση σύγκλησης του Πειθαρχικού Συμβουλίου και η προσδοκία πολιτικής κάλυψης φαίνεται να ενισχύουν μια αίσθηση ασυλίας, η οποία όμως έρχεται σε αντίθεση με τις δημόσιες δεσμεύσεις περί απόδοσης δικαίου.
H αμείλικτη πραγματικότητα
Σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα αυτή, η πορεία του Σεραφείμ Λιάπη στη δημόσια διοίκηση κινείται σε διαφορετική λογική. Η τοποθέτησή του στη θέση του υποδιοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς δεν ήρθε ως επιβράβευση προσωπικών σχέσεων αλλά ως αποτέλεσμα διοικητικής εμπειρίας και γνώσης των θεσμικών διαδικασιών.
Κατά την πρόσφατη ακρόασή του στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, το θέμα Καχριμάνη επανήλθε στο προσκήνιο, με τον Παύλο Πολάκη να εγκαλεί τον κ. Λιάπη για δήθεν καθυστέρηση στην ενεργοποίηση των ελέγχων.
Ο Λιάπης απάντησε θεσμικά, ξεκαθαρίζοντας ότι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας ενήργησε ανεξάρτητα και ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση κινήθηκε εντός των χρονικών και νομικών πλαισίων που προβλέπει ο νόμος. Υπενθύμισε μάλιστα ότι ήταν ο ίδιος που κάλεσε σε απολογία τον περιφερειάρχη Ηπείρου μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και ότι η διαδικασία ολοκληρώθηκε κανονικά με την παραπομπή στο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Χωρίς κραυγές, χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά με τήρηση των θεσμικών κανόνων.
Και κάπως έτσι η πραγματικότητα επιστρέφει αμείλικτη. Γιατί όταν η θεσμική σοβαρότητα συναντά την αλαζονεία, το αποτέλεσμα είναι αυτό που αποκαλύπτεται στον διάλογο που ακολουθεί στην επόμενη σελίδα.
Αυταρχισμός και αλαζονεία Καχριμάνη σε κοινή θέα
Η προκλητική στάση του περιφερειάρχη Ηπείρου σε συνεδρίαση της Περιφερειακής Επιτροπής με ειρωνείες, φωνές, υποτιμητικές αναφορές και φρασεολογία πεζοδρομίου αποκάλυψε ότι ενοχλείται από τις δημοκρατικές διαδικασίες και πως έχει χάσει κάθε επαφή με την έννοια της λογοδοσίας
Αν υπήρχε εγχειρίδιο για το πώς ΔΕΝ πρέπει να συμπεριφέρεται ένας αιρετός αξιωματούχος, ο Αλέξανδρος Καχριμάνης θα διεκδικούσε επάξια την πρώτη θέση. Η συνεδρίαση της Περιφερειακής Επιτροπής δεν αποκάλυψε απλώς μια διαφωνία. Αποκάλυψε έναν άνθρωπο που έχει χάσει κάθε επαφή με την έννοια της λογοδοσίας και αντιμετωπίζει τη δημοκρατική διαδικασία ως προσωπική ενόχληση.
Το αίτημα ήταν απλό, αυτονόητο και απολύτως θεσμικό: ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση των συνεδριάσεων ώστε οι πολίτες της Ηπείρου να γνωρίζουν τι λέγεται και τι αποφασίζεται. Η απάντηση του περιφερειάρχη όμως δεν ήταν πολιτική, δεν ήταν νομική, δεν ήταν καν στοιχειωδώς σοβαρή. Ήταν ωμή, αυταρχική και προκλητική.
Η περιγραφή της θεσμικής εκτροπής
Ο Καχριμάνης δεν επιχείρησε να κρυφτεί πίσω από επιχειρήματα. Δεν επικαλέστηκε διατάξεις, δεν άνοιξε διάλογο. Δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν θέλει, ότι απορρίπτει μόνος του, ότι δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Μίλησε με ύφος ιδιοκτήτη και όχι αιρετού, με φρασεολογία πεζοδρομίου και όχι δημόσιου αξιώματος, επιβεβαιώνοντας όσους εδώ και καιρό τον χαρακτηρίζουν επικίνδυνα αλαζόνα.
Απέναντί του, οι περιφερειακοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης Γιώργος Πρέντζας και ο Στέφανος Ζούμπας δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: υπερασπίστηκαν τη διαφάνεια, τη δημόσια εικόνα της διαδικασίας και το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν. Και για αυτό εισέπραξαν ειρωνεία, φωνές, υποτιμητικές αναφορές και φράσεις που δεν τιμούν ούτε το αξίωμα ούτε τον θεσμό.
Ακολουθεί αυτούσιος ο διάλογος, όπως καταγράφηκε. Χωρίς σχόλια. Γιατί τα λόγια του ίδιου του περιφερειάρχη Ηπείρου αρκούν για να τον εκθέσουν.
Πρέντζας: Δεν κάνουμε αναμετάδοση ζωντανά στο YouTube της Συνεδρίασης της Περιφερειακής Επιτροπής.
Καχριμάνης: Όχι, δεν μπορούμε να την κάνουμε. Δεν είναι όλα ίδια, δεν την προβλέπει ο νόμος.
Πρέντζας: Ορίστε; Όχι, μπορούμε να την κάνουμε.
Καχριμάνης: Δεν θέλω εγώ βρε να την κάνουμε. Τελείωσε.
Πρέντζας: Όπα, όπα, όπα. Έχεις να κρύψεις κάτι;
Καχριμάνης: Τι να κρύψω, βρε άνθρωπε. Εδώ έχουμε γίνει θέατρο σκιών και εσύ ακόμα μου λες να κρύψω; Βρε κάπου έλεος.
Πρέντζας: Βρε, να υπάρχει ζωντανά. Να υπάρχει μαγνητοσκοπημένο, να ξέρει ο καθένας τι είπαμε. Μπορούμε εδώ σήμερα να πάρουμε μια απόφαση να αρχίσουμε την αναμετάδοση;
Καχριμάνης: Όοοοοοοοχι, ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ.
Πρέντζας: Θέλω να πάρω και τη γνώμη των άλλων.
Καχριμάνης: Ωραία ΕΓΩ την απορρίπτω. Τελείωσε!
Ζούμπας: Εμείς συμφωνούμε να είναι ζωντανά.
Καχριμάνης: Εσείς τι άλλο θέλετε; Θέατρο Σκιών, πες ό,τι θες… Μη χάσετε εσείς. Άλλωστε, ο κύριος Ζούμπας έχει το τηλέφωνο ανοικτό όταν μιλάει ο Καχριμάνης, το βλέπει ο άλλος, δίνει τι θα πει.
Ζούμπας: Τώρα πότε έγινε αυτό;
Καχριμάνης: Όχι τώρα. Να το κάνεις και σε αυτό θέλω. Στα άλλα τα κάνεις.
Ζούμπας: Έχεις μπερδευτεί μάλλον.
Καχριμάνης: Ντάξει, ναι.
Ζούμπας: Σου μιλάω στον ενικό γιατί σε περιφερειακό συμβούλιο φαίνεται και ακούγεται ζωντανά και φυσικά αυτοί που μας ακούν, λένε κάποια πράγματα. Φυσικά είναι ζωντανό.
Πρέντζας: Έχετε μπερδευτεί μάλλον. Δεν είναι επισκέπτες οι άλλοι.
Καχριμάνης: ΒΡΕ ΑΪ ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΩ.
Πρέντζας: Έκανα μία πρόταση.
Καχριμάνης: Ω, τώρα κολλήσαμε με αυτό.
Πρέντζας: Κύριοι το αποδέχεστε να μεταδίδονται; Απορρίπτεται; Έχετε γνώμη;
Καχριμάνης: Έχουμε, ΑΡΝΗΤΙΚΗ!
Πρέντζας: Πάντως κάνετε ένα λάθος. Δεν έχουμε να κρύψουμε κάτι. Αυξάνεται η καχυποψία που δημιουργείται σε έναν κόσμο.
Καχριμάνης: Δεν πειράζει.
Πρέντζας: Ούτε να ντρέπεσαι.
Καχριμάνης: ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ. ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΤΟΣΑ ΚΟΣΜΗΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΚΑΠΟΙΟΙ. Ε! ΕΛΕΟΣ. ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΟΛΟΥΣ. ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ.
Πρέντζας: Να το διορθώσουμε.
Καχριμάνης: ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΗ. ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ.
Πρέντζας: Να το διορθώσουμε πρέπει. Αλλά εσύ… σ’ αρέσει.
Καχριμάνης: Ναι γιατί νομίζουν μερικοί ότι τους υπολογίζουμε. Τους έχουμε γραμμένους.
