Φτωχότερη είναι από χθες η ελληνική μουσική σκηνή, καθώς «έφυγε» από τη ζωή ο Γιάννης Ευσταθίου, το ένα από τα δύο μέλη του εμβληματικού συγκροτήματος O.P.A. που μεσουράνησε τη δεκαετία του 1990.
Την απώλεια του μουσικού του συνοδοιπόρου έκανε γνωστή ο Γιώργος Γκικοδήμας με μια λιτή αλλά συγκινητική ανάρτηση στα social media.
Το «αντίο» του Γιώργου Γκικοδήμα
Ο Γιώργος Γκικοδήμας αποχαιρέτησε τον φίλο και συνεργάτη του με μια φωτογραφία και ένα μήνυμα: «Γιάννη, να μας χαμογελάς από εκεί πάνω… RIP», έγραψε χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά του, ο Λεωνίδας Καραπάλης, φίλος του Γιάννη Ευσταθίου, ανέφερε σε δημοσίευση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Μόλις έμαθα με βαθιά λύπη για την απώλεια ενός από τους καλύτερους φίλους μου, του Γιάννη Ευστάθιου.
Για όσους ίσως δεν το γνωρίζουν, ο Γιάννης ήταν ένας από τους δύο των O.P.A., ενός συγκροτήματος που άφησε το δικό του αποτύπωμα στη δεκαετία του ’90.
Ακόμη νωρίτερα, από τη δεκαετία του ’80, είχε ήδη γράψει τη δική του ιστορία με τους Dreamer and The Full Moon. Γιάννη μου… καλό σου ταξίδι. Θα σε θυμάμαι πάντα με αγάπη και σεβασμό. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν», έγραφε η ανάρτηση».
Η πορεία τους
Οι O.P.A. (Oppressive People Attack), τους οποίους γνώρισε το εγχώριο κοινό μέσα από hit όπως το «Εντάξει», ήταν ελληνικό μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1988 και διαλύθηκε μια δεκαετία αργότερα.
Αποτελούνταν από τον Γιώργο Γκικοδήμα (φωνητικά) και τον Γιάννη Ευσταθίου (Σύνθεση, ενορχήστρωση, πλήκτρα), ενώ η μουσική τους πάντρευε διάφορα είδη όπως ποπ, ροκ και ραπ με έντονο κοινωνικοπολιτικό στοίχο.
Την παραγωγή του πρώτου τους δίσκου «Εν + Τάξει» το 1990 υπέγραψαν οι Σεκόντος Μπουχαγιέρ και ο Μάνος Ξυδούς, ενώ συνεργάστηκαν με τη Χάρις Αλεξίου για το κομμάτι «Μες τα Δυο της Μάτια».
Τα μέλη του συγκροτήματος τράβηξαν χωριστούς δρόμους το 1996 με το τελευταίο τους άλμπουμ «Κάνουμε τ’ Αστεία Σοβαρά».
Ωστόσο, ο Γκικοδήμας συνέχισε τη πορεία του με ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές της πρωτεύουσας.
Η δισκογραφία τους περιλαμβάνει: «Εν + Τάξει» (1990), «Μητέρα Γη» (1992), «Τράγων Χορός» (1994) και «Κάνουμε τ’ Αστεία Σοβαρά» (1996).
