Η δημόσια έκφραση του εσωκομματικού ρεαλισμού και το αρνητικό δημοσκοπικό περιβάλλον αποτελούν τις συμπληγάδες που είναι εγκλωβισμένος ο Νίκος Ανδρουλάκης και κατ’ επέκταση το ΠΑΣΟΚ. O Νίκος Ανδρουλάκης μπορεί στην αρχή της εβδομάδας να επιχείρησε για ακόμη μια φορά να “τραβήξει τα γκέμια” στέλνοντας “κίτρινες κάρτες” σε όλους όσοι εκτιμά ότι του τραβάνε το χαλί μέσα από το κόμμα του, εκείνο όμως που δεν μπορεί με τίποτα να αναστρέψει είναι η αρνητική εικόνα που παρουσιάζουν τόσο ο ίδιος όσο και το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις.
Μάλιστα στη τελευταία του συνέντευξη το παραδέχτηκε και ο ίδιος. Το περίφημο πρόγραμμα που έχει προβληθεί ως αντίδοτο για την ανάκαμψη δεν φαίνεται να λειτουργεί. Εξ άλλου από την αρχή δεν βρέθηκε η σωστή επικοινωνιακή στρατηγική για την προβολή του, με αποτέλεσμα -αν δεν έχει ήδη “καεί”- να αποτελεί στην καλύτερη περίπτωση ένα συμπλήρωμα θετικών προτάσεων που πλαισιώνει τα πεδία της καθημερινής κριτικής.
Αλλαγή στρατηγικής, όχι αρχηγού
Η ευθεία αμφισβήτηση της ηγεσίας του Νίκου Ανδρουλάκη με τα έως τώρα δεδομένα δεν πρόκειται να συμβεί. Ούτε και στο συνέδριο το οποίο το ελέγχει απόλυτα. Άρα οι πιέσεις εκ των έσω αποσκοπούν στο να τον οδηγήσουν σε μια αλλαγή στρατηγικής 180 μοιρών. Αλλά και εδώ τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα αφού οι εσωκομματικοί πόλοι εντός του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν ενιαία κατεύθυνση και δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε μια κεντρική γραμμή που θα μπορέσει να δημιουργήσει αισιόδοξη προοπτική.
Άρα επιεικώς μιλάμε για αδιέξοδο! Εκ των πραγμάτων λοιπόν, ο κ. Ανδρουλάκης όσο περνάει ο καιρός θα εμπλουτίζει την δική του στρατηγική με “μπαλώματα” είτε θα αναγκαστεί να συμβιβαστεί με κάποιες από τις προτάσεις που δέχεται, είτε και τα δυο. Ήδη το αφήγημα για “νίκη έστω και μια ψήφο” απέναντι στη ΝΔ αρχίζει και εξασθενεί.
Απογοητευμένοι 6 στους 10!
Σε έρευνα της OPINION POLL για το Dnews, απάντησαν 1.000 ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ κρίνοντας την πορεία τους, εκφράζοντας τις απόψεις τους σε κρίσιμα ερωτήματα για την πορεία του, όπως και τον βαθμό ικανοποίησής τους για την κατάσταση του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και προτάσεις του κατατίθενται.
Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ σε ποσοστό 60.3% δηλώνει λίγο ή και καθόλου ικανοποιημένο από την αντιπολιτευτική πολιτική του και την συνολική πολιτική παρουσία του ( 32.3% λίγο, 28% καθόλου) . Το 38.7% δηλώνει πολύ και αρκετά ικανοποιημένο. Αίσθηση προκαλεί , ότι παρά τις συνεχείς κατηγορηματικά αντίθετες δηλώσεις του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ περί μη συνεργασίας μετεκλογικά με την Ν.Δ, το 29.6% θεωρεί ότι θα συμβεί το αντίθετο και ότι θα υπάρχει μια συνεργασία Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ μετεκλογικά , αν η Ν.Δ δεν αναδειχθεί αυτοδύναμη. Το 66.7% βέβαια θεωρεί ότι δεν θα υπάρχει συνεργασία.
Εκείνο το στοιχείο όμως που ενδεχομένως μπορεί να προκαλέσει ανατροπές στα στρατηγικά σχέδια των κομματικών επιτελείων της αντιπολίτευσης, αφορά στο
68.9% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που θεωρεί ότι θα ήταν θετική εξέλιξη για την πολιτική ζωή του τόπου η έναρξη διαλόγου μεταξύ των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και ότι θα την καθιστούσε υπολογίσιμο αντίπαλο για την Ν.Δ και τον Κ. Μητσοτάκη. Αντίθετη άποψη έχει το 28.6% .
Προς νέα «κατεύθυνση»;
Στο πλαίσιο αυτό είναι εμφανές ότι εδώ και αρκετές μέρες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ένα “παιχνίδι” πολιτικής στρατηγικής με φόντο τη πορεία του ΠΑΣΟΚ προς τις κάλπες , σε μια προσπάθεια που μοιάζει να αποσκοπεί στο να επηρεάσουν ή και να “κατευθύνουν” πρωτοβουλίες που έχουν κάνουν, είτε με πολιτικές συνεργασίες είτε με επίσπευση κινήσεων για διεύρυνση με συγκεκριμένα πρόσωπα ή κόμματα. Σε πρώτη φάση, η “κατεύθυνση που δίνεται” είναι προς την Νέα Αριστερά καθώς η διατήρηση του κόμματος στην γραμμή του πολιτικού ανταγωνισμού που αναπτύσσεται δεν έχει προοπτική επιβίωσης.
Εκείνο λοιπόν που σύμφωνα με πληροφορίες αλλά και από την εκτίμηση της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, είναι ότι στελέχη με πρόσβαση στον πυρήνα της ηγεσίας του Κινήματος επιχειρούν να πείσουν για πιο δραστικές κινήσεις προσέγγισης στελεχών της Νέας Αριστεράς ώστε το “φλερτ” που είναι στον “αέρα” να εξελιχθεί σε “πολιτικό” γάμο. Και αυτό διότι με το σκεπτικό που κυριαρχεί, εξ αιτίας της ιδεολογικοπολιτικής διάστασης απόψεων που επικρατεί στην Νέα Αριστερά, οι μισοί θα πάνε στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα-αν τους δεχτεί- και οι υπόλοιποι θα “διασκορπιστούν” σε διάφορα αριστερόστροφα σχήματα.
Εντωμεταξύ η έντονη φιμολογία για προσχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ, της Νίνας Κασιμάτη, έχει ηλεκτρίσει το κλίμα με το “παπανδρεικό μπλόκ”, εξ αιτιας των απαξιωτικών αναφορών που είχε κάνει στο παρελθόν κατά του Γιώργου Παπανδρέου. Αλλά και από τον Πειραιά όπου εκλέγεται η έως τώρα βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τα μηνύματα που φθάνουν στην Χαρ. Τρικούπη δεν είναι και τα καλύτερα. Ενδεικτικό ήταν το σχόλιο του Φίλιππου Σαχινίδη στο Action 24 «Αναφέρετε ένα πρόσωπο που έχει κάνει δήλωση πως στεναχωρήθηκε που δεν σκοτώθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου. Στη ζωή πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις απόψεις που διατυπώνουμε.
Προφανώς, είμαι υπέρ της διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ» για να προσθέσει όμως ότι “Θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη. Όλες οι πόρτες είναι ανοιχτές, αλλά θα πρέπει άνθρωποι που διατύπωσαν απόψεις για το ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν να ζητήσουν άφεση αμαρτιών, να εξομολογηθούν και βεβαίως να τους δεχτούμε”.
Αποδίδει η διεύρυνση
Σε κάθε περίπτωση εντύπωση προκαλεί η εκκωφαντική σιωπή τόσο από την ίδια, όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως σύμφωνα με πληροφορίες η “επιχείρηση διεύρυνση” που είναι σε εξέλιξη από την Χαρ. Τρικούπη φαίνεται πως αποδίδει καρπούς καθώς ακούγεται, πως αρκετά πασοκογενή στελέχη που στην έως τώρα θητεία τους στον ΣΥΡΙΖΑ διατήρησαν μετριοπαθή στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, βρίσκονται πλέον στον προθάλαμο της επιστροφής στο κόμμα που τους ανέδειξε.
“Η αμφίπλευρη διεύρυνση επίσης ομόφωνα αποφασίστηκε από την γραμματεία της ΚΟΕΣ, που έλαβε χώρα πριν περίπου μία εβδομάδα. Άρα, οι επιμέρους οπτικές δεν πρέπει να κρύβουν ότι υπάρχει μία κοινή πορεία προς το μέλλον. Τώρα ο καθένας μας, προφανώς, στον δημόσιο λόγο του έχει και την ευθύνη ακριβώς για να προσπαθεί να επικοινωνεί τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ και να μην πέφτει ενδεχομένως και σε παγίδες που μπορεί να δημιουργούν εσωστρέφεια” υποστήριξε ο Κώστας Τσουκαλάς.
Στο σημείο αυτό βέβαια αναπτύσσεται ένας αντίλογος που έχει να κάνει με το πόσο σημαντική θα είναι η συμβολή της προσχώρησης ενός τμήματος της Νέας Αριστεράς στη άνοδο του ΠΑΣΟΚ όταν οι ίδιοι δεν μπορούν να ενισχύσουν το κόμμα τους στην μάχη που δίνει για επιβίωση. Στον αντίποδα αυτής της οπτικής υπάρχει η πρόταση του Χάρη Δούκα για την έναρξη ενός ευρύτερου διαλόγου με προοδευτικές δυνάμεις της χώρας ως εναλλακτική πρόταση στην αποτυχημένη -όπως υποστήριξε- στρατηγική που ακολουθήθηκε ώς τώρα από την ηγεσία.
Πόσο ενδιαφέρουν τον κόσμο οι συνεργασίες ;
Αναφορικά με τις πολλές και διαφορετικές απόψεις, που υπάρχουν εντός του κόμματος για τη στάση που πρέπει να κρατήσει στο θέμα των συνεργασιών ο ευρωβουλευτής Νίκος Παπανδρέου προέβλεψε πως το Κίνημα θα φτάσει με το ίδιο κλίμα στο Συνέδριο υποστηρίζοντας πως «αυτές οι απόψεις πρέπει να ακουστούν. Διότι εκφράζουν όχι μόνο το δίλημμα των ανθρώπων του ΠΑΣΟΚ αλλά και της κοινωνίας… Ο κόσμος έχει κουραστεί. Πόσο ενδιαφέρουν τον κόσμο οι συνεργασίες ;
Ο κόσμος θέλει λύσεις. Για μένα το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προτείνει λύσεις και όλοι οι καλοί να έρθουν μαζί μας. Κάπως έτσι το βλέπω, κάπως έτσι θα μιλήσω στο συνέδριο… Εγώ δεν αποκλείω τίποτα στην πολιτική. Αν πραγματικά έχεις πέντε εκλογές στη σειρά θα μπαϊλντίσει ο κόσμος και μπορείς να δεις όλα τα κόμματα μέσα».
Το “κερασάκι στη τούρτα” το έβαλε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Με το γνωστό ύφος που τον διακρίνει παρότρυνε την ηγεσία και τα πρόσωπα πέριξ αυτής να αντιμετωπίσουν την πολιτική συγκυρία με ρεαλισμό. Δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς “γκρέμισε” το αφήγημα για “νίκη έστω και με ψήφο”. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο πρώην Πρόεδρος του κόμματος «Το ΠΑΣΟΚ έχει πρόεδρο τον Νίκο Ανδρουλάκη και για να πάνε καλά, πρέπει να το θέλουν όλοι, είπε και πρόσθεσε ότι, πρέπει στην καταγραφή δυνάμεων το ΠΑΣΟΚ να πάει όσο γίνεται καλύτερα, σημειώνοντας ωστόσο ότι, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές,με επιδίωξη και με όραμα και ρεαλιστές ταυτόχρονα. Πρέπει το ΠΑΣΟΚ να έχει την καλύτερη δυνατή επίδοση, να ενδυναμώσει τη θέση του και να γίνει ο καταλύτης, ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων”.
Δεν υπάρχει πρόθεση αλλαγής… πορείας
Ο Νίκος Ανδρουλάκης προφανώς δεν έχει αυταπάτες αν και δημοσίως είναι υποχρεωμένος ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να διεκδικεί την νίκη απέναντι στην ΝΔ ακόμη και με μια ψήφο. Ωστόσο μπροστά στα πολιτικά αδιέξοδα που ορθώνονται αλλά και τα εσωκομματικά τείχη που δείχνουν να ενισχύονται, εμπλούτισε το πολιτικό του αφήγημα ενόψει του Συνεδρίου με προσκλήσεις για μια ευρύτερη συζήτηση με πρόσωπα -όχι κόμματα- που διαβλέπουν διαύλους πολιτικής προσέγγισης και συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ.
Προς το παρόν όμως δεν υπάρχει πρόθεση παρέκκλισης από τη κεντρική απόφαση για αυτόνομη πορεία. Ο Εκπρόσωπος Τύπου μάλιστα επεσήμανε τη αδιαπραγμάτευτη θέση για «αυτόνομη πορεία, αμφίπλευρη κοινωνική και πολιτική διεύρυνση και μονομέτωπο αγώνα απέναντι στη Νέα Δημοκρατία» εκτιμώντας ότι «αυτή η στρατηγική είναι η μόνη στρατηγική που μπορεί να νικήσει και με την οποία δεν έχει καταλάβει να διαφωνεί κανείς».
