Συνδεδεμένη με τη πολυτέλεια, τη γιορτή και τις πιο ξεχωριστές στιγμές της ζωής μας, η σαμπάνια κρύβει πίσω από τις χρυσές της φυσαλίδες μια συναρπαστική ιστορία αιώνων. Ξεκίνησε από τα σκοτεινά κελάρια ενός γαλλικού μοναστηριού, κατάφερε να κατακτήσει τον κόσμο και να γίνει το απόλυτο σύμβολο της κομψότητας και της ευζωίας.
Ο όρος «σαμπάνια» αποτελεί την κατοχυρωμένη ονομασία προέλευσης αποκλειστικά για τον αφρώδη οίνο που παράγεται στην ιστορική περιοχή της Καμπανίας (Champagne) στη Γαλλία.
Οι ρίζες και ο «πατέρας» της
Η ιστορία της ξεκινά τον 17ο αιώνα. Πατέρας της θεωρείται ο Βενεδικτίνος μοναχός Ντομ Πιερ Περινιόν (1639-1715), ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την κάβα του Αβαείου του Οτβιλιέ, όπου παράγονταν τα πλέον ονομαστά κρασιά της Γαλλίας. Παρότι ήταν τυφλός, μπορούσε μόνο από τη γεύση ενός σταφυλιού να μαντέψει τον αμπελώνα προέλευσής του.
Από τα παλαιότερα χρόνια είχε παρατηρηθεί ότι ορισμένα – κυρίως γλυκά – κρασιά περιείχαν φυσαλίδες που χάριζαν μια ιδιαίτερη γεύση, αν και η αιτία παρέμενε άγνωστη. Σήμερα ξέρουμε ότι αυτές δημιουργούνται από το διοξείδιο του άνθρακα κατά τη διάρκεια μιας δεύτερης αλκοολικής ζύμωσης που πραγματοποιείται μέσα στο μπουκάλι μετά την εμφιάλωση.
Η ιστορική γέννηση (4 Αυγούστου 1693)
Ο Ντομ Περινιόν ήταν εκείνος που μελέτησε και συστηματοποίησε αυτή τη διαδικασία, δημιουργώντας την πρώτη σαμπάνια στις 4 Αυγούστου 1693. Ο Περινιόν καθιέρωσε θεμελιώδεις κανόνες για την επιλογή των ποικιλιών σταφυλιού και την ανάμειξη κρασιών από διαφορετικούς παραγωγούς, οι οποίοι ισχύουν μέχρι σήμερα με μικρές παραλλαγές. Παρόλο που ήταν τυφλός, διέθετε το μοναδικό χάρισμα να μαντεύει τον αμπελώνα προέλευσης ενός σταφυλιού δοκιμάζοντας απλώς τη γεύση του.
Το 1794, η εταιρεία Moët & Chandon αγόρασε το μοναστήρι του Οτβιλιέ και, προς τιμήν του θρυλικού μοναχού, έδωσε το όνομά του (Dom Pérignon) στην κορυφαία και πιο πολυτελή σαμπάνια της, όπως αναφέρει το Σαν Σήμερα.
